oft þarf bara einn hlut...
og svo kom helgin með allri sinni dýrð... föstudagskvöldinu eyddi ég í góðum félagskap heimildanna minna og tölvunnar... tókst að koma frá mér hluta af samansafni upplýsinga í heilanum á mér á ritað form... og það sem meira er, skilgreina í huganum hvað það er sem ég er ekki að fatta...
laugardagskvöldinu eyddi ég svo með elínu yfir góðum mat, rauðvíni, coca cola og ís... skemmtilegar umræður um heimsmálin, persónumálin, skólamálin, framtíðina og allt í fortíðinni sem við höfðum ekki náð að ræða til hlítar, krydduðu svo þessa frábæru stemningu...
vaknaði svo í morgun við sms-skilaboð sem sögðu mér að maturinn yrði tilbúin klukkan 13 og inn um gluggan teygðu sig nokkrir sólargeislar... það er bara ekki hægt að hugsa sér betri leið til að vakna ;) eftir sturtu, skúringar og smá þvotta, kaffibolla og foreldraspjall hjólaði ég af stað í reunion-lunch með mathematical modelling bekkjarfélögunum... yfir alvöru-kínverksum ræddi ég svo við samnemendur mína um project-vinnuna... sum að drífa sig að klára meðan hin bara svona að reyna að finna flöt á rólegheitunum... the jamica-man útskýrði fyrir okkur spillinguna á jamica á MJÖG kómískann hátt... lei var með mynda slide-show úr kína heimferðinni í janúar og sagði okkur sögu kína um leið, en varð að fá hjálp frá indverjanum til að útskýra búddahofin sem hún heimsótti... aleksandra sagði frá kommúnismanum, sem við vorum öll sammála um að væri falleg hugmynd sem eyðilegst alltaf í spillingunni (og um leið blandaðis hin kómíska jamica spilling inní sem varð að frekar fyndnum leikþætti)... þjóðverjanum (og reyndar öllum hinum) fannst danir lokaðari en þjóðverjar en daninn var á önverðu meiði... mexicaninn þurfti svo að fara snemma til að hjálpa norðmanninum með rúmið sem spánverjinn á kampsax ætlar að arfleiða honum...pólverjinn sendi svo fyndnustu skilaboð í heimi um að hann kæmist ekki í matarboðið... þetta var eins international og hægt var og umræðurnar voru svo marglitaðar að þær uðru bara að einni stórri svartri klessu ;)
og nú sit ég endurnærð eftir stórkostlega helgi... hélt reyndar að ég myndi deyja úr kulda á hjólinu á leiðinni heim... hvar er sumarið???? en ég er samt sem áður tilbúin fyrir næstu vinnuviku... svona eiga helgar að vera!!!
oft þarf bara einn hlut... maður er manns gaman... lífið hálf litlaust án vina...





