Þetta er búin að vera æðisleg helgi!!!!!! Kynntist fullt af nýju fólki... en engum íslendingum...
Byrjaði helgina á víkingahátíðinni... mættum galvaskar úr humarveislu á fjörukránna á föstudagskvöldið. Þegar við löbbuðum inní víkingadýrðina sagðist ég ætla að drekka bjór úr horni eins og hinir víkingarnir og Rut sagðist ætlaað komast í víkingarbúning. Við létum að sjálfsögðu draumana rætast en það var ekki auðvelt. Hornin var ekki hægt að kaupa á barnum og því þurftum við að ræsa víkingana sem voru farnir að sofa til að fá að kaupa hjá þeim horn. Gerðum svo díl við einn barþjóninn og fengum að kaupa bjór í hornin. Frekar gaman en bjórinn þurfti að renna aðeins hraðar niður því það er ekki hægt að leggja frá sér hornin. Það var svo eiginlega of fyndið þegar Rut var allt í einu komin í víkingabúning. Svona til að fylla inní söguna var það þannig þegar við dimmeteruðum frá kvennó vorum við sjóliðar og Rut fannst það alls ekki nógu sniðugur búningur. Það varð því úr þarna back in the good old times að Rut kom heim í kanínubúning á hlaupahjóli eftir dimmeteringuna!!!! Við misstum okkur því úr hlátri þegar Rut var allt í einu komin í víkingabúning þarna á föstudagskvöldið. Hun hafði nappað þessu af þýskum víking, en ef kona kemst í föt af karlkyns víkigi verður hann að velta sér nakinn uppúr dögginni morguninn eftir... hvernig það fór er önnur saga :)
Þar sem bjórinn rann frekar hratt niður úr hornunum alla föstudagsnóttina var frekar mikið erfitt að vakna á laugardeginum... en ég var búin að segjast ætla að sækja útlendingana klukkan 10.30 svo það var ekkert elsku mamma. Ég ætlaði ekki að geta fundið bakkgírinn á rútunni og var ansi hrædd um að foreldrar mínir myndu banna mér að leggja af stað... en bakgírinn fannst og ég brunaði af stað. Var pínu sein því ég hafði ekki hugmynd hvert það var sem ég var að fara að sækja liðið... svo rosalega mikið ég. en klukkan 10.50 var ég loksins komin með bílaröðina af hinum sem ég bauð með í ferðina fyrir aftan mig fyrir utan hjálpræðishers hótelið. Hirngdi í den danske pige og sagði henni að koma út í rosalega bláa bílinn fyrir utan, hann gæti ekki farið framhjá henni. Það var rétt og þær áttu ekki orð yfir bílnum. Loksins fengum allir að vita hvað ferðafélagar dagsins hétu, Laura og Willemijn. Þær eru báðar ljósmyndarar og Gabríel sem líka kom með okkur kvikmyndatökumaður. Ferðin var því myndatekin í bak og fyrir úr öllum áttum.
Við ætluðum í Krísuvík en ég keyrði uppað Keili. Þar fórum við útúr bílunum eftir frekar fyndna off-road keyrslu. Ég benti á Keili og sagði að við ætluðum að skjótast í göngu þangað upp, útsýnið svo flott þar og svona. Mig hefurlengi dreymt um að ganga þangað upp en einhvernvegin aldrei látið verða af því. Svo sex fílar lögðu af stað í leiðangur. Gangan tók 4 tíma og það voru aðeins tveir fílar sem fóru allaleið uppá topp. Rut var svo þunn að hún meikaði ekki seinustu skrefin, Gabríel fékk tak í bakið og Susý með slæmt hné. Willemijn meikaði engan vegin að fara alla leið og beið með hinum á meðan ég og Laura did it!!!!! Á toppnum var gestabók sem við skrifuðum í "we did it" og kvittuðum. Svo hélt ég að þetta væri tilvalin staður til að öskra úr okkur lungun því það myndi enginn heyra í okkur. Við stóðum því smá stund á toppnum og prófuðum hin ýmsu öskur. Djúpt og langt öskur losar best alla reiði ;). Á leiðinni niður áttuðum við okkur á því að hinir göngugarparnir (það voru margir að ganga keili þennan dag) heyrðu að sjálfsöðgu í okkur... anyhow... ég datt aðeins í mölinni og lennti á hendinni og veit ekki hvor ég er illa tognuð eðahandlegsbrotin... af hverju er ég svona rosalega mikill klaufi???????
Jæja en eftir þennan rosa göngutúr voru við öll frekar svöng og íslensku valkyrjurar göldruðu því fram vöfflur fyrir liðið heima hjá mömmu og pabba. Vá hvað allir voru ánægðir með myndarskapinn og ég hreinlega trúði því varla að okkur hafi tekist þetta.
Södd og sæl fórum við svo aftur á víkingahátíðina til að sýna útlendingunum dýrðina sem við höfðum kynnst kvöldinu áður. Sáum bardaga og víkingaleiki og hittum fleiri víkinga sem voru að reyna að selja okkur allskonar bráðnauðsynlegan óþarfa. En eina sem við þurftum voru hornin og þau voru nú þegar í höfn. Laura og Willemijn voru látnar drekka bjór úr hornunum enda ekki annað hægt.
Gabríel og Susý drifu sig nú heim í sturtu en Laura og Willemijn fengu smá stund á hótelinu sínu til að hafa sig til á meðan við Rut versluðum bland og snakk og svo var haldið partý heima hjá Rut. Gabríel og Susý komu reyndar aldrei heldur fóru niður í bæ klukkan 22 og skildu ekkert í okkur að vilja ekki koma þá.
Það var ekki fyrr en klukkan 3.30 í morgun að við vorum búnar að klára allt áfengið og gátum drattast niður í bæ. Þá vorum við búnar að fara í hina ýmsu drykkjuleiki og búnar að hlæja svo mikið að ég er hálf aum í maganum núna.
Willemijn var búin að segjast ætla að finna sér skandinavískan strák sem heitir SVEND... svo Laura gekk upp að öllum strákum sem hún mætti og spurði hvort þeir hétu SVEND. Við fundum Svenna en hann var svo vandræðalegur að það var ekkert hægt að gera við hann :) Hleruðum trúna á austurvelli, reyndum að dansa á of troðnum dansgólfum borgarinnar, töluðum við friðrik, siðgurð,haffa ogalla hina í leitinni af svend... það var rosalega gaman... en um 7 vorum við allar svo búnar á því að partýið varð að hætta og komin tími til að sofa almennilega.
Við töluðum mikið um hversu mikið pláss væri hér á Íslandi miðað við Holland þar sem eru hús við hús og þeim fannst það frábært. Það var því frekar fyndið hvað þeim fannst óþægilegt að vera á skemmtistöðum borgarinnar því fólk er svo rosalega mikið ofaní hvert öðru. Við erum allar sólbrenndar eftir gönguna og það þótti frekar fyndið að "come back from ICELAND with a suntan"... jæja ætla ekki að hafa þetta lengra...
Bið að heilsa til Danmerkur... Laura is going to find me a Rasmus in kbh...muhahahahahaha
