Next step....

Ég lét loksins verða af því að fara á fótboltaleik í Parken á laugardaginn... er búin að ætla að fara alveg síðan við Júlla bjuggum við hliðina á leikvellinum og heyrðum öskrin sem fylgdu leikjunum þaðan... en það var rosalega gaman, fór með prófessorum og kennurum í efnaverkfærðideildinni... og það var frekar gaman að sitja í öskrunum með ekki svo öskrandi menningarvitum...
Ég er svo að fara á fyrstu fótboltaæfinguna mína í kvöld... veit ekki mikið um liðið sem ég er að fara að æfa með... Laura reddaði þessu öllu... gott að hafa alvöru dansk-snakkandi manneskju til að sjá um formsatriðin... en þetta er að mér skilst danskt kvennalið... svo samhliða því að komast í gott form líkamlega ætla ég nú að koma mér í gott “skal vi snakke dansk” from... ætli ég verið ekki komin með fullkomin framburð á KOM NU!!! áður en ég veit af...
Dönsku sms-in mín vekja mikla kátínu... í óvissu minni um hvað ég ætti að taka með á æfinguna í kvöld sendi ég sms til Lauru... ætlaði að spyrja hvort ég ætti að koma í træning-fötunum... en tókst að útfæra sms-ið þannig að það var eins og ég væri að spyrja hvor ég mætti vera í fötum á æfingunni... Lauru fannst þetta frekar fyndið og sagðist rétt vona að við fengjum að vera í fötum... en sagði svo að ég þyrfti ekki að hafa allt á hreinu fyrir fyrstu æfinguna... bara mæta og fá fyrirmæli... það er óendalega gaman að tala svona vitlaust...

Ég tók annars allar tilraunagræjurnar mínar úr sambandi áðan... labworkinu er sem sagt formlega lokið... það er þungu fargi af mér létt... reportið er svo næstum tilbúið... en næstu daga verð ég innilokuð í herbergi mínu að reyna að fá allar skrítnu niðurstöður vinnu minnar til að meika eitthvað sence...

Á föstudagskvöldið ætla ég að spila félagsvist í jónshúsi... og markmiðið er að þar verði tekið fyrsta skrefið í að dæla út öllum vetnis pælingum to make room for another pælingum... samningur fyrir mastersverkefnið liggur á borðinu... bara eftir að ganga frá formsatriðum... en ég ætla ekki að fara að útskýra alveg strax útá hvað það gengur... það er hreinlega ekki pláss í heila mínum fyrir fleiri djúpar pælingar... en ég held mig við nýtt form á orkuframleiðslu en ætla að segja skilið við vetnið að svo stöddu...

Að lokum vil ég benda á þessa slóð... http://www.stopkvindehandel.nu .... ótrúlegt hvað það slær alltaf meira að heyra svona fréttir úr nánasta nágreni... auðvelt að telja sér trú um máttleysi þegar hlutirnir gerast einhversstaðar far far away... en þegar ógeðið er innan seilingar er ekki hægt að fela sig á bak við ósýnileg landamæri...

Að taka til í tölvunni..

Ég veit ekki hvernig líf mitt myndi geta haldið áfram ef tölvan mín hætti einn daginn að virka...

Minnismiðar til sjálfra mín eru allir á tölvutæku formi... annað hvort sendi ég sjálfri mér e-mail eða vista skjal á desktopið... ég er með tvær e-mail addressur báðar fullar af minnismiðum... og desktopið er gjörsamelga troðið...

En nú hef ég tekið til í þessu... enda flestir þessir minnismiðar mikilvægar upplýsingar sem þurfa að komast inní verkefnið mitt... og það fara nú hverjar upplýsingarnar að verða síðastar að komast inní mitt elskulega verkefni...

Jæja en ég fór í leiðinni í gegnum öll þau e-mail sem ég hef af eihverjum ástæðum ekki eytt jafnóðum... og rakst á þetta:

Þetta ætti sennilega að vera límt á spegilinn á baðinu hjá mér þar sem
ég gæti lesið þetta á hverjum degi.

1. Það eru að minnsta kosti tvær manneskjur í þessum heimi sem þú myndir deyja fyrir.

2. Það eru að minnsta kosti 15 manns í þessum heimi sem elska þig á einhvern hátt.

3. Eina ástæðan fyrir því að einhver hati þig er, viðkomandi vill vera eins og þú.

4. Bros frá þér getur fært einhverjum hamingju, jafnvel þótt viðkomandi líki ekki við þig.

5. Á hverju kvöldi, hugsar EINHVER til þín áður en viðkomandi fer að sofa

6. Þú ert himinn og jörð hjá einhverjum.

7. Þú ert einstök og sérstök í þessum heimi

8. Einhver sem þú þekkir ekki, elskar þig.

9. Jafnvel þegar þú klúðrar málunum, verður eitthvað gott úr því.

10. Þegar þér finnst heimurinn hafa snúið í þig baki, líttu aftur á.

11. Mundu alltaf eftir hrósum sem þú færð. Gleymdu dónalegum hreitum.

Já og mundu………þegar lífið afhendir þér Sítrónu /Lime, biddu þá um
Tequila og salt!

Er að deyja úr forvitni að vita hver það er sem fellur undir punkt 8... en punktur 9 gleður mig þó mest!!!!!!

Þegar lífið er þannig að það viðrist ekki vera hægt að gera neitt annað en grenja stend ég mig oft að því að hlæja mig máttlausa... kannski ekki akkúrat í núinu en þegar ég hef náð að taka mér stöðu og horfa á líf mitt af eins miklu hlutleysi og hægt er, er ekki annað hægt en að hlæja... hlátur er nú einu sinni besta meðalið OG lengir lífið...

Seinustu dagar hafa verið kómískir á margan hátt... ég held að ég sé bara svo rosalega utan við mig þessa dagana... hugurinn gjörsamlega bundin vinnunni... svo hversdagslegir hlutir verða mér einhvernvegin ofviða... svo ég ráfa um í líki gamanmyndapersónu... í gamanmynd þar sem það er ekki rúm til að anda sökum of mikis hláturs...
Í þessari ágætu gamanmynd sem líf mitt er, má finna allt sem gerir hollywood myndirnar svo óttarlega fyrirsjáanlegar... en sem aðalleikonan sé ég bara alls ekki fyrir öll vandræðalegu augnablikin... þau koma alltaf eins og blaut tuska í andlitið á mér og ég stend rauðglóandi og reyni að vera eins eðlileg og hægt er... en hvernig er hægt að vera eðlileg með tuskufar í andlitinu???

Ég ræð ekkert við hvað ég svitna... svona í alvöru á ekki að vera komið haust hér í Lyngby???... minn íslenski líkami er allavegana ekkert að botna í þessum endalausa hita svo það lekur af mér svitinn daginn út og daginn inn... ofaná allt þarf ég svo að vera í slopp inná tilraunastofu... og inná tilraunastofu er ég allan daginn... mér langar helst að vera bara nakin undir þessum blessaða slopp... en hann er hvítur og það boðar sko ekki gott í öllum svitaköstunum... ég brá þá á það ráð að vera bara á hlýrabol undir... en á leiðinni á tilraunastofuna er ég venjulega í skyrtu yfir, svona til að vera fljót úr og í... í gærmorgun var ég svo pínu sein... svona eins og venjulega... og gleymdi að fara úr skyrtunni og smelli yfir mig sloppnum... er svo að hamast við að setja upp SEINASTA setup-ið... en veit náttúrulega ekki hvar neitt er og tuða í mínum elskulega aðstoðamann að hjálpa mér aðeins... hann kemur náttúrulega strax (held hann sé orðin hræddur við mig)... og byrjar að týna til dótið... um leið kemur einhver nýr strákur... aðstoðarmaðurinn segir mér þá að þessi nýji sé að fara að gera svipað og ég er búin að vera að gera... en þar sem hann sé sjálfur að fara á ráðstefnu þá þurfi ég að útskýra fyrir þeim nýja hvað eigi að gera því það er nú enginn nema við tvö sem vitum eitthvað um málið... ég fæ allt í einu smá stresskast yfir að eiga allt í einu að vera einhver sérfræðingur í því sem ég er rétt að reyna að skilja sjálf... lít upp frá hamaganginum og sé að nýji strákurinn er bara einhver pjakkur... hætti við að vera stressuð en fatta um leið að ég er að kafna úr hita... pjakkurinn kynnir sig og réttir út hendina... og þá kemur næsta skref sem ég hreinlega skil ekki... ég fatta að ég er enn í skyrtunni og er að kafna úr hita... svo ég ákvað að rífa mig úr sloppnum og skyrtunni í þvílíkum æsingi... bæði sloppurinn og skyrtan eru með smellum svo tilþrifin voru rosaleg... sloppurinn snýr allur öfugt eftir æðiskastið svo ég næ ekki að klæða mig í hann aftur... ÞÁ loksins rétti ég út hendina og segi: “hæ ég heiti steinunn, er að kafna úr hita, kem sko frá íslandi”... það var frekar mikil þögn meðan ég dundaði mér við að snúa sloppnum við og koma mér í hann aftur... aðstoðamaðurinn brýtur svo þögnina með því að segja “ég þarf allavegana ekki að hafa áhyggjur af því að vera á röngum stað á röngum tíma meðan ég er á ráðstefnunni”... en ég sendi honum e-mail í seinustu viku til að biðjast afsökunar á æðisköstum mínum uppá síðkastið... e-mailið snérist um útskýringar á uppreisn minni gegn öllum misskilningum í lífi mínu og ég væri hreinlega bara vön að rökræða málefni... og endaði einmitt með að biðja hann að taka mig ekki of alvarlega ef ég samþykkti ekki alltaf strax það sem hann segði... hann væri bara á röngum stað á röngum tíma... þessi ísbrjótur hans gerði því vandræðalegt augnablik ennþá vandræðalegra...

Sat á bar á laugardagskvöldið, svona eins og venjulega... það fékk einhver strákur rosalega munnræpu á mig... svo mikla að ég komst ekki að... og heyrði ekkert hvað hann var að tuða...svo spyr hann allt í einu hvort ég sé greenpeace gella með þvílíkum hneykslunarsvip... ég hristi hausinn... og hann öskrar “ertu þá kill the whales, kill the whales!!!” og ég ákvað að vera fyndin og svar “nei nei meira svona eat the whales, eat the whales!!!”... við það stendur strákurinn upp og öskrar “skammastu þín!!!” svo hátt að allir heyra og labbar út... ég fer náttúrlega bara að hlæja... og fólkið við hliðina á mér fer að spyrja um málið... það kemur svo í ljós að þau voru öll færeyingar... og fannst þetta rosa fyndið... svo ég náttúrulega segist tala færeysku... þau byrja þá að tala á fullu og tala og tala og tala... taka svo eftir að ég svara ekki svo einhver spyr hvort ég tali í alvöru færeysku... já segi ég, ég tala sko alveg færeysku, en ég skil hana alls ekki... og þau misstu sig úr hlátri... ég hló náttúrulega bara líka og finn þá ylfu pikka í mig... því í sætið sem losnaði þegar kill the whales gæjinn fór settist maður í skrúðklæðum þeirrar trúar sem engin skrifar á netið... “mega þeir vera á bar spyr ylfa”... en ég ákvað SEM BETUR FER að spyrja gæjann ekkert um það... kvöldið endaði svo með þeirri fyndnustu leigubílaferð sem ég hef nokkurntíman farið í ... og hef ég nú farið í þær ansi margar, það er skrítnar leigubílaferðir... en þessi leigubílstjóri ákvað að fara í fýlu útí mig fyrir að hafa villst af leið og rataði ekki til lyngby... skammaði mig svo fyrir að vera of full til að rata heim til mín... lét ylfu þó alveg vera... kannski það hafi verið vegna þess að ég þurfti endilega að segja honum að hann var að beygja vitlaust þegar hann tók vinstri beygju útí rassgat... svo mikið útí rassgat að ég hafði ekki hugmynd um hvert hann tók stefnuna... við komumst þó báðar heim, fyrst ylfa... en þar sem ég gat auðveldlega vísað leiðina frá yflu og til mín ákvað leigubílstjórinn að biðjast afsökunar á stælunum áður...

Það er þó ekki þannig að líf mitt sé svo auðvelt þessa dagana að það eina sem ég gæti grenjað yfir eru vandræðaleg augnablik... ég græt til dæmis stundum yfir hörmulegum stríðsfréttum ef illa liggur á mér... ég horfi bara ekkert á fréttir þessa dagana...
Það tekur annars á að verða fullorðin... og ég er svo að reyna... skiladagarnir nágast hraðar og hraðar eftir því sem kona eldist... leigusamningar þurfa að standast....reikningarnir streyma inn en alls ekki peningarnir til að borga þá... strákarnir virðast líka pompa upp í tíma og ótíma með öllum þeim flækjum sem þeim fylgja... ég er ekki að fara til spánar, en ítalía er inní myndinni, en ég verð að fara að komast til íslands... og svo eru það allar ákvaðanirnar sem þarf að taka...
Jæja, en það er nú þannig að ég vinn best undir álagi... svo þetta rugl mitt hlýtur að boða gott... ætli það sé ekki vegna álags sem ég hef ekki orku í að koma mér frá skrítnu aðstæðunum... það er alltaf ALLT EÐA EKKERT... vá hvað það er ALLT núna!!!!!!!!!!! Þá þýðir ekkert annað en að njóta bara og hlæja ef ekki er hægt að takast á við hlutina á vitsmunalegan hátt :)

Ég fór í hjólatúr í dag... yndislegan heilsdags hjólatúr!!! Týndist of fannst... en eyddi ansi miklum tíma í að rökræða við Rut hver væri nú hin rétta leið... hún meira svona “spyrjum einhvern”... en ég “við hljótum að geta fundið út á kortinu hvert skal haldið”... við eigum það til að vera eins og verstu hjón!!! en þetta leiddi af sér ótrúlegustu ævintýri... fundum æðslegt dúkkuhús í miðjum skóginum og ég var Mjallhvít í smá tíma... spurðumst fyrir í einhverjum róðraklúbb um æfingar... rákumst á eitthvað undursamlegt stiga-skúlptúr við Lyngby sö... já og margt fleira...

Upphafið á ferðinni var þó vandræðalegast... eins og ykkur kæru vinir er nú kannski kunnugt þá er ég frekar óþolinmóð og get orðið pínu uppstök ef hlutirnir ganga ekki upp einn tveir og tíu... ég þurfti að laga hjólið mitt (lét loksins verða af því)... og bagslaðist eitthvað við að skrúfa og rétta en átti ekki nógu mikið af verkfærum svo ég endaði á að spreyja bara WD-40 á allt heila klabbið og hjólaði af stað... þá var náttúrulega hálf loftlaust í dekkjunum svo við urðum að koma við á bensínstöðinni og fylla í dekkin... mitt hjól er með bílaventlum svo ég átti auðvelt með að nota pumpuna á bensínstöðinni... en þá ákvað Rut að pumpa aðeins í sín.......................... það gekk ekki... hún var þó með einhverja forláta pumpu sem hafði fylgt hjólinu... pínulítill anskoti... sem einhvernvegin var ekki að gera sig... svo Steinunn tók sér stöðu... og við erum að tala um að Steinunn tók sér stöðu... sat einhvernvegin svona eins og ég væri að fara að pissa með hjólið beint fyrir framan mig og rassin útá götu... en það vill svo skemmtilega til að við bensínstöðina eru umferðaljós svo rassinn á mér beinist að kyrrstæðum bílum, svo farþegarnir gátu fylgst mjög vel með hvað var að gerast... og svo hófst pumpunin... ég hamaðist og hamaðist við að pumpa... Rut stóð og fylgdist með látunum og einhver eldri maður hafði slegist í hópinn og horfði dáleiddur á aðfarirnar... ég heyri svo einhver öskur fyrir aftan mig en pæli ekkert í þeim... heyri í Rut án þess þó að heyra “gvuð þeir eru að snúa við til að sjá þig betur”... og svo örlitlu seinna “ég held þeir séu að koma hingað”.... uppúr þessu gefst ég upp á pumpinu og stend upp... heyri einhver öskur við hliðina á mér og Rut öskrar um leið “MÚNAÐU Á ÞÁ STEINUNN...MÚNAÐU!!!!!!!!” ég veit ekki alveg hvað er að gerast og lít til hliðar... þá er á umferðaljósunum svona fótboltamömmu-bíl fullur af þrítugum strákum... þeir voru búnir að opna rennihurðina og hanga einhvernvegin allir í sætunum og hreyfa sig frekar dónalega... ég verð eitthvað hálf miður mín og spyr hvað sé eiginlega í gangi... rut svarar “þeir eru að herma eftir þér”... og þá fyrst áttaði ég mig á hversu dónaleg þessi pumpustaða mín hafði verið... ég vissi ekki alveg hvað ég átti að gera svo ég veifaði bara...
Gamlinginn kom nú og vildi endilega hjálpa... alveg dáleiddur greyið... í öllum æsingnum tók hann ventilinn alveg af hjólinu hennar Rutar svo smá loftlaust dekkið var nú ALVEG loftlaust... eftir einhverjar umræður um hvernig væri hægt að redda þessu mundum við gamlinginn allt í einu eftir honum Grandjean sem skilur alltaf hjólapumpuna eftir fyrir utan hjólabúðina sína eftir lokun... og þangað er nú ekki svo langt að labba frá bensínstöðinni... svo við Rut trítluðum af stað... það vildi nú ekki betur til en svo að gamlingin elti okkur... og ég get ekki sagt ykkur hvað ég var fegin þegar dekkin voru orðin full og við gátum brunað útí buskann...

Ég er náttúrulega snillingur í að koma mér í vandræðarlegar aðstæður... stundum vildi ég að ég gæti vanið mig af að vera svona rosalega mikil trunta... but I am just a girl standing in front of the world asking it to accept me for who I am… og svo tekst mér að vera svona líka sexy í öllum truntuskapnum... hahahahahhahahaha

En hvor haldið þið að geti pissað lengra strákur eða stelpa... jú auðvita stelpan... því NO HANDS NO HANDS!!!!

what is normal???

Skil alls ekki hvernig mér tekst að alltaf að gera allt á seinustu stundu... það skiptir ekki máli hvað ég hef mikin tíma... ég næ að fylla dagskrá mína af allskonar rusli svo ég þurfi alveg örugglega að gera það sem virkilega skiptir máli á seinustu stundu...

EVERY FINGER IN THE ROOM
IS POINTING AT ME
I WANNA SPIT IN THEIR FACES
THEN I GET AFRAID OF WHAT THAT COULD BRING
I GOT A BOWLING BALL IN MY STOMACH
I GOT A DESERT IN MY MOUTH
FIGURES THAT MY COURAGE WOULD CHOOSE TO SELL OUR NOW

Msn-ið er alveg að bjarga geðheilsu minni... samt aðeins að missa mig í msn ruglið... bara svona pínu... og þó ég hafi verið að tala um alla hina þegar ég sagði WHY!!! Verð ég aðeins að fronta að ég er líka aðeins búin að vera í svona WHY-dæmi... en ég er náttúrulega Nynne í raunveruleikanum... og því ekki við öðru að búast en algjöru fokki... en vá hvað ég hlakka til að Nynne-þættirnir byrja, held það sé í næstu viku 

Ákkúrat núna þori ég ekki að standa upp frá tölvunni því ég er svo hrædd um að ég finni mér þá eitthvað annað að gera og klári ekki dæmið... mér er annars mjög illt í maganum... hausinn er að springa... og ég er með tónlistina á fullu í eyrunum því strákarnir eru með partý í eldhúsinu, eldhúsfundur... ég neita að heyra ef það verður bankað á hurðina... því þá þarf ég að standa upp frá tölvunni... og þá er hægt að gera ráð fyrir að ég sannfæri sjálfa mig að ég sé ómissandi á eldhúsfundinum... og áður en ég veit af stend ég grautþunn í skrifstofu leiðbeinandans í fyrramálið... ég er að reyna að hafa vit fyrir sjálfri mér... en vá hvað það er stundum erfitt... ég get nú verið ansi sannfærandi þegar ég tek mig til... þoli ekki hvað ég er alltaf ósammála öllu skynsamlegu í huga mínum....

Om lidt bli´r her stille... om lidt er det forbi... er náttúrulega eina sem ég get sagt núna... en spurningin er... fik du set det du ville... en ég var einu sinni í sirkus og þá var ég sirkusprinsessan og dansaði ein í sviðsljósinu við þetta ágæta lag... ég er alls ekki svo athyglissjúk... bara smá :)

WHY DO WE
CRUCIFY OURSELVES
EVERY DAY
I CRUCIFY MYSELF
NOTHING I DO IS GOOD ENOUGH FOR ME
CRUCIFY MYSELF
EVERY DAY

Vinir....

Friends dont let friends drink and take home ugly men!!!!!!!!!!!!