Helgin var svo æðisleg!!! Þræddi flóamarkaði og kaffihús kaupmannahafnar... ég gerði rosalega góð kaup... sérstaklega í ljósi þess að ég á ENGAN pening... en ég keypti mér tvenna skó úr alveg eðal plasti, pils, kjól, HREINDÝRAPEYSU, aðra peysu, buxnapils, smátrefil og pils úr alvöru næloni, já og svona bundna peysu sem er hreinlega stendur á steinunn... og svo fékk ég líka nýja tölvutösku... þetta bara KOSTAÐI EKKI NEITT!!!
Markmið helgarinnar var þó að kaupa húsgögn í nýju íbúðina hennar Rutar... og ó man hvað ég er búin að láta hana kaupa flott dót... hahahahahahaha... við erum nú með svo líkan smekk að það þurfti ekki að pína hana mikið í að kaupa...
Á laugardaginn keypti hún rosalega flottan tekk stól sem við burðuðumst með í gegnum alla kaupmannahöfn... lest, strædó, labb, aftur strædó og svo út að borða... alltaf með stólinn á milli okkar... nýju tölvutöskurnar fullar af varningi og ljósakrónu og skammel í stólnum... vöktum enga smá athygli!!!!
Ég trítlaði um á öðru parinu af nýju plastskónum... háhælaðir dömuskór sem er ekki alveg það sem ég er vön að vera á... ég er einhvernvegin eðlilegri á gúmmístígvélunum... rut aftur á móti algjör skvísa og vön að vera á háhæluðum keypti sér gúmmístígvél og trammaði auðvita um á þeim... það var þó meira jafnvægi á stólnum þar sem ég var í háhæluðum en rut á gúmmístígvélum, hún er örlítið hærri en ég... en við vorum frekar fyndar... verst að ég gleymdi myndvélinni...
Á sunnudeginum vaknaði ég svo snemma og dressaði mig upp í nýju flóamarkaðsfötin tilbúin í the big thing á Ravnsborggade...en einu sinni á ári er útimarkaður á Ravnsborggade sem er THE flóamarkaðsgata í köben... ég gjörsamlega varð hluti af markaðnum í dressinu og þá sérstaklega í PLAST skónum... ég fittaði svo vel inn að það var einhver gamall kall sem elti mig um flóamarkaðin og tók myndir af fótunum á mér og pokunum sem ég hélt á... ef þið sjáið myndir af kunnulegum táslum á einhverri ljósmyndasýningu þá eru það mínar...
Rut keypt sér enn eina ljósakrónuna, sixties appelsínugula æðslega ljósakrónu sem gjörsamlega var búin til til að hafa hjá tekkstólnum... svo keypti hún allskonar smádrasl... og eldhúsborð... en eldhúsborðið er svaka hlunkur og ekki svo auðvelt að halda á því... við trúðum i svona 2 mín eftir að við vorum búnar að skrúfa lappirnar undan að það væri ekkert mál að taka það bara í lestina... en það tók ekki meira en svona þrjú skref að fatta að það bara gengi ekki... hefðum getað tekið boðið en ekki ALLT hitt... hóuðum þá í leigara... leigubílstjóranum leist ekki alveg á blikuna þegar við tróðum borðinu í skottið... og missti andlitið þegar við sögðumst þurfa að koma við og sækja “en lille dreng” á leiðinni... hvar átti hann eiginlega að vera i bílnum... Rökkvi var svo tilbúin þegar við komum með nokkrar töskur í viðbót... en okkur tókst að koma öllu og öllum fyrir í bílnum og brunuðum heim til R og R....
Ég var náttúrulega frekar æst að koma borðinu saman aftur og hófst strax handa... vá hvað ég held ég sé “uppáhalds” gesturinn hennar Rutar... það komu til hennar einhverjir aðrir gestir að sjá nýja dótið hennar... á meðan hamaðist ég við að skrúfa borðið saman aftur... komin úr plastskónum OG pilsinu... svo ég dundaði mér við að skrúfa á nælonsokkabuxum og hlýrabol... skemmtileg fyrstu kynni mín við nágranna hennar rutar... en ég fattaði náttúrulega ekki hversu heimilisleg ég var því mig vantaði svo að koma borðinu upp...
Það tók okkur svo LANGAN tíma að raða öllu dótinu inní stofuna... á tímabili var í alvöru verið að pæla í að fá bara innanhúsarkitekt í málið... en svo allt í einu passaði allt... og svona líka vel... tíminn leið þó alltof hratt og áður en ég vissi af var helgin búin og löngu komin tími á háttatíma... ég hljóp því af stað til að ná seinasta strædó heim... það vildi nú ekki betur til en svo að það byrjaði að rigna og ég bara á peysunni... í plast háhæluðu skónum... jæja en enginn er verri þó hann vökni...
Ferðin heim byrjaði svo á að ipodinn varð rafmagnslaus... mundi þá eftir aumingjans börnunum í afríku sem fá ekki einu sinni að borða svo ég hlaut að geta lifað af án tónlistar á leiðinni heim... nokkrum skrefum seinna datt botninn undan nýju fínu plastskónum... aumingjans börnin í afríku eiga nú ekki alltaf skó... svo ég hélt áfram á botnlausum skóm... þegar ég kom að strædóstoppinu kom strædó sem ég bara fór uppí... settist niður og fattaði svo allt í einu að ég var ALLS EKKI í réttum strædó... sem betur fer sagði bílstjórinn að endastöð væri lyngby station og þar stóð hjólið mitt svo þetta reddaðist... en strædóinn fór ansi margar krókaleiðir svo í stað þess að vera 15 min að lyngby var ég svona 45 min... hjólaði svo á tánum í rigningunni á peysunni heim... og var ekkert lítið fegin að komast undir sængina mína... þá um hánótt!!!
Svona eðalplastskó er náttúrlega ekkert mál að líma bara saman aftur... vantar þó að kaupa límið fyrst... en ætla ekkert að gera það fyrr en ég er búin að labba botninn undan hinum plastskónum sem ég keypti... það ætla ég að gera á næstu helgi...
Kíkti svo áðan í heimsókn til Rutar til að vera viss um að hún væri ekkert búin að breyta frá í gær... hahahahahhahaha... nei aðallega fór ég til að passa prins prinsanna, hann rökkva, á meðan móðirin fór á skipulagsfund fyrir eitthvað partý...
Ég er mikið búin að vera að reyna að sannfæra rökkva um ágæti efnafræðarinnar... og í kvöld tókst mér að sannfæra hann um að framtíðin væri í vísindunum... við höfum gert nokkrar tilraunir... en í kvöld var þemað eldur... kveiktum í nokkrum servéttum og rannsökuðum aðeins kertin... frekar skemmtilegt... það er best að taka servétturnar vel í sundur svo það komi almennilegur eldur... rökkva fannst þetta voða gaman og sagðist að sjálfsögðu ætla að læra efnafræði í framtíðinni... frágangurinn eftir kvöldmatinn dróst því aðeins á langinn og við aðstoðuðumst við að fela öll ummerki servétubrennanna og ganga frá eftir matinn... og þegar bara var eftir að sópa upp matinn sem datt á gólfið (mest eftir mig) sagði hann á fullkomnri dönsku “jeg vil ikke ryde mere op”... hann er alveg búin að fatta að ef honum tekst að segja mér eitthvað á dönsku þá gengur það eftir...
En það tekur á að gera tilraunir og skynsami ungi drengurinn nennti ekki að leika mikið meira við mig og fór að sofa... ég dundaði mér aðeins við undirbúning fyrir vinnuvikuna og stuttu seinna kom rut heim... ég var á hjóli í þetta sinn og lenti því ekki í neinum ævintýrum á leiðinni heim... ég kann þó að hjóla slysalaust, sjö níu þrettán!!!!
Ævintýri hversdagsleikans geta verið svo skemmtileg... það er nauðsynlegt að hafa markmið, hafa eitthvað til að hlakka til... horfa björtum augum á framtíðina... en það er samt mikilvægara að njóta augnabliksins og finnast hversdagsleikinn sem kona hefur valið sér skemmtilegur... gærdagurinn er farinn, morgundagurinn ókominn, dagurinn í dag er lífið...
