Driving in my car...

Eg er svo mikid ad missa mig i umhverfissinnan i mer ad stundum er eg vid thad ad fara ad kafna i eigin geislabaug... og their sem thurfa ad hlusta a umhverfisrædur minar geta sko oftar en ekki thurft føtu til ad æla i ... en thratt fyrir thad ELSKA EG AD KEYRA!!!
Eg atti 17 ara afmæli a laugardegi... syslumadurinn lokadur tha og thvi omøgulegt ad fa skirteinid a afmælisdaginn... eda hvad??? Økuskirteinid mitt var sent a løgreglustødina i hafnarfirdi a føstudeginum... svo a føstudagskvøldid um 23.30 forum vid mamma uppa stød ad sækja gripinn... eg sat svo i bilnum a bilastædinu og klukkan nakvæmlega 00.00 adfaranott 2 mars 1996 keyrdi eg af stad... og keyrdi og keyrid og keyrdi...
En nu er eg buin ad vera billaus i næstum 3 ar... ferlega notarlegt og mer finnst alika gaman ad hjola... en eg var med bilaleigubil yfir seinustu helgi en thurfti ad skila honum i morgun... i nott for eg ut ad keyra... og va hvad thad er gaman ad bruna a hradbrautunum... brunadi fram og tilbaka, skodadi jolaskraut og søng hatt med danska rappinu i utvarpinu... kannski ekki buin ad sofa mikid en thvilikt afløsppud eftir allan aksturinn...

Eg tharf ad halda kynningar eitthvad fyrirlestur a morgun... mer finnst eg ekki gera annad en ad standa fyrir framan folk og halda rædur... kannski ordin thokkalega vøn og thjalfud i thessu... en verd samt alltaf pinu stressud... eg bara einhvernvegin nenni ekki ad vera stressud og kvidin nuna... shit, thad er eitthvad ad breytast thrystingurinn a flædinu ur ofninum... hvad gerir kona tha!!! have yo go redd it...

Einkabarn!!!!

Eg var einkabarn yfir helgina... ferlega skemmtilegt... tho svo ad brædur minir eru uppahalds ALLTAF var samt gaman ad fa ad vera einkabarn aftur :)
Thad ma segja ad eg hafi verid ad reka voksnehave (andstæda børnehave) thvi eg var svo rosalega mikid ad passa thau... svo hrædd um ad tyna theim i mannhafinu... jæja en thau tok abyrgd a mer herna i den svo thad er ok ad eg passi thau adeins... hefdi sko alveg viljad vera med thau i bandi :)
Versladi alveg fullt og passadi mig ad setja passlega mikid a mømmu visakort og passlega mikid a pabba visakort og vona svo ad thar sem heildar eydslan vardi a deilt nidur a tvo pappira tha fattist aldrei hvad eg eyddi miklu ... muhahahahahahaha en an grins tha var gedveikt ad fa thau svona i lok manadarins... langt sidan eg hef ekki verid ad deyja ur hungri seinustu vikuna i manudinum... næstu manadarlok verd eg heima i jolafrii med frjalsan adgang ad iskapnum hja theim... svo eru bara thrju manadarlok eftir af namsferlinum... og tha ætla eg ad demba mer i neysluna... lifsgædakapphlaupid... grædgina... og borda mikid og oft... og eiga allt... og og og... nei annars eg ætla ekkert ad breytast... bara hafa adeins minni ahyggjur :)

Nørreport....

Sit i the pilot plant og er ad bida eftir ad geta sett af stad næstu skipun... eg held eg eigi eftir ad setja inn otal leidinlegar og tilgangslausar færslur a medan eg er i thessu tilraunaveseni...

Allavegana, var ad vinna i gærkvøldi fyrir force technologi... thau eru ad gera mælingar a mengun a nørreport og i gærkvøldi var eg ad leggja mitt af mørkum til thessara mælinga... get ekki sagt ad thetta hafi verid skemmtilegasta vinna sem eg hef profad... en eg held samt ad thad se naudsynlegt fyrir alla verkfrædinga ad profa mælingavinnu... svona eins og fyrir alla islendinga er naudsynlegt ad profa ad vinna i fiski... eg get med stolti sagt ad eg hef nu profad bædi, 8 tima af hvoru :) svo eg get kallad mig islending og mjøg bradlega verkfræding...
En thad sem mer thotti merkilegast i gær var folkid... danir eru yndislegt folk!!! forvitnir og i stad thess ad velta ser uppur hvad gæti verid i gangi er forvitninni svalad med endalausum spurningum... eg var thvi oft spurd i gærkvøldi hvad eg væri eiginlega ad gera... eg er nybuin ad akveda (aftur) ad tala BARA dønsku... eg nadi ad klora mer framur utskyringum a loftmengunarmælingum med MIKILLI hjalp... thad voru allir meira en tilbunir ad adstoda mig vid dønskuna... og fekk meira ad segja nokkrar yndislegar framburdarkennslur fra oliklegasta folki tharna a Nørreport station :)
Eg segi thvi eins og eftir Ernsbrun ævintyrid i hjolaferdinni miklu PEOPLE ARE JUST SO NICE!!!!!

Tok svo eina svona steinunnar gloriu rett adur en eg for heim... thad kom einhver inverskur strakur ad leysa mig af... hann var mjøg hress og oendanlega frovitin thegar eg sagdist vera fra islandi... elska svona indverskan framburd a ensku og er alltaf med bros a vør thegar eg tala vid folk med svona framburd... einn vinur minn her i efnaverkfrædinni er einmitt med thennan yndislega framburd og hann talar yfirleitt bara meira til ad gledja mig :) en eg skil ekki alltaf allt... og vegna brosins a andliti minu fattast thad ekki alltaf... en strakurinn i gær var ad spyrja hvort eg thekkti einhver islending og eg gat ekki fyrir nokkurn mun fattad a framburdinum hvada nafn hann var ad segja... eg segi svo bara uti blainn... yes the foodball player... does he play foodball I did not know that, I will have to ask him to play football with me... eg hef ekki enn hugmynd um hvern drengurinn var ad tala... en thad kom svo i ljos ad thetta er einhver samnemandi hans... og eg nadi einhvernvegin ekki ad leidretta ad eg vissi ekkert um fotbolta ahuga islenska drengsins... svo thad verdur einhver saklaus islenskur strakur bedin um ad syna fotbotlahæfileika sina a næstu døgum... ubbs...

Hversdagsleikinn...

Sit inni the pilotplant guds lfandi fegin ad litla verksmidjan min gengur eins og hun a ad gera... seinasta manudinn hef eg verid ad setja thetta allt saman upp og i gær keyrdi eg allt i fyrsta sinn... thad er reyndar ein af thessum steinunnar søgum... eg var svo stolt af sjalfri mer... thad gekk allt eins og i lygasøgu... bara eins og heimurinn væri ideal... en thad fyrsta og sidasta og bara allt thar a milli sem nemendur læra i efnaverkfrædinaminu er ad THE WORLD IS NEVER IDEAL... svo eg hefdi att ad kveikja... jæja eg sat fyrir framan tølvuna i thrja tima og stjornadi i thvilikri sæluvimu... gaf skipanir i tølvuna og ytti a alla takkana a rettum tima... (eg sit a sama stad og eg var thegar mer tokst i mjøg føgrum hop ad næstum sprengja DTU svædid med einni rangri skipun)... jæja, svo var tilrauninni lokid og bara eftir ad taka synid mitt ut ur verksmidjunni og vigta og senda i analys... thegar eg opnadi ofnin sa eg ad synid hafdi aldrei farid inn og eg hafdi eytt thremur timum i ad stjorna nakvæmlega ekki neinu... eg var frekar pirrud thegar eg labbadi heim... og reidin var ansi lengi ad renna af mer.. en eg sofnadi hlæjandi i gær...
Eg er buin ad lesa allar bækurnar, taka øll profin, skila øllum verkefnunum... eina sem eg a eftir ad gera til ad geta kallad mig efnaverkfræding er ad eyda fjorum manudum i ad læra af mistøkum!!!

....

Vaknaði eldsnemma í morgun... byrjaði á því að kveikja á tölvunni, eins og venjulega... las stjörnuspánna...”hættu fullorðinslátunum, taktu upp barnslætin og eyddu ævinni í hlátur”... já ég er búin að vera alltof alvarleg... hvar eru fíflalætin??? verð að hætta fullorðinsstælunum og fara út og lifa lífinu... full af eldmóði greip ég kaffikönnuna og lagði af stað inní eldhús að hella uppá... á miðri leið fattaði ég að það var eitthvað ógeð á höndunum á mér... stoppaði og kíktí í lófann... hann var allur hvítur... leit í kringum mig og sá þá að það var búið að klína tannkremi á alla hurðarhúna... hló barnslegum hlátri og byrjaði strax að skipuleggja hefnd... mætti svo nokkrum morgunhönum inní eldhúsi sem voru mitt á milli þess að vera reiðir og í hláturskasti... hver gerði þetta??? eldhús 5 (erkióvinurinn)??? en á eldhúsborðinu lá rúllukefli og hamar merkt herbergi 13 og 15... innanbúðarfólk!!!
Á meðan ég stóð og horfði á heitt vatnið renna niður í kaffikönnunna áttaði ég mig á að partýið er alls ekki búið... ég er ennþá fljótari að finna barnið í mér en fullorðna einstaklinginn... vinir, heimili, vinna, staða bara allt í mínu lífi hef ég valið þannig að ég get verið einmitt svona... barnaleg í heimi ábyrgðar... það er gaman að vera ég :)

óður til píanósins...

Á oft mjög langar og strangar rökræður við góða vinkonu um sálarflækjur sem fylgja því að eiga dót útum allt... drasl einhvernvegin í geymslu útum allt... hef ekki hugmynd lengur hvað ég á og hvað ég ekki á... ég byrja hvort sem er alltaf uppá nýtt... hugsa að ég geti þó alltaf fært rök fyrir eign á hinum og þessum bókum sem ég ekki endilega á...

Veraldlegir hlutir (fyrir utan bækur og að sjálfsögðu tölvuna) skipta mig hvort eð er ekki svo miklu máli... bara þungt farg sem þarf að flytja á milli heimila... það er samt einn hlutur sem ég hef tilfinningar til... það er píanóið mitt (sem ég á reyndar ekki formlega ennþá en er samt mitt)... sakna þess!!!

Það getur ekkert annað píanó komið í staðinn fyrir mitt... það er falskt... og uppáhalds lögin mín hljóma einhvernvegin bara rétt á falska píanóinu mínu!!!

Ég nota píanóið sem annarskonar sálfræðing... það er svo margt sem gerir mig reiða en ég hef nákvæmlega ekkert með að gera... hlutir sem ég sé nákvæmlega engan tilgang með að tala um... en í stað þess að bæla þá inni lem ég píanóið og hef læti... alveg þangað til að sál mín hefur róast og frá píanóinu hljóma ljúfir tónar... endar alltaf í sama laginu, fyndið... en ég veit svo vel af hverju nákvæmlega þetta lag er lagið... ég er samt viss um að það sé ekki barsmíðum mínum að kenna að píanóið er falsk, meira vegna þess að mamma og pabbi eru alltaf að færa það til :) læt stilla það áður en ég gifti mig (muhahahahahahahahaha)

Væri svo til í að komast í píanóið núna...

æfði einu sinni box... hamaðist og lamdi og keyrði mig út... það hafði bara ekki sömu áhrif... vantaði að enda í ljúfum tónum en slagsmál gera það sjaldan... nema þegar ráðist er á píanó :)

Að læra meira og meira, meira í dag en í gær!!!

Tæknimaðurinn minn er búin að ákveða að tala bara við mig dönsku... sem er gott og blessað... nema hvað að ég var ekki með öll réttu orðin alveg á hreinu... og um leið ekki alveg með á hreinu hvernig ég ætlaði að hafa set-up ið mitt... seinast vika hefur því verið heldur betur aggresiv... held ég hefi bara aldrei lært eins mikið á svo stuttum tíma áður!!!
Man hvað mér þótti það ekki alveg það skemmtilegasta sem ég hafði gert þegar ég sá um lagertalningu í vélsmiðjunni hér í den... hver eina og einasta skrúfa talin skrifuð niður með viðeigandi nafni... allar pípur og öll verkfærin... ég þekkti á þeim tíma ekki öll nöfnin en þau síuðust inn hægt og bítandi... get ekki verið annað en þakklát fyrir þessi störf mín núna... það er virkilega að skila sér... skemmtilegt hvernig stundum er nóg að segja nafnið á þessum hlutum á íslensku...
Ég er nú búin að skrúfa sundur og saman... færa fram og tilbaka... og fá ótrúlega mikla hjálp (þó ég sé enn að venjast því að klukkan 17 á að hætta og safna orku fyrir næsta dag!!!)... nú þekki ég hverja einustu skrúfu og hverja einustu leiðslu í græjunum... allt á sínum stað (vonandi)... og á mánudaginn get ég set á ON og tekið tilraunirnar á fullri ferð...
Ég geri þó ráð fyrir að fyrst um sinn fari mestur tíminn í að fínstilla allt... en hægt og bítandi á þetta alltsaman eftir að ganga snuðrulaust fyrir sig... það er þó örlítið mikil pressa á mér... tilraunirnar verða að vera búnar 9.des... þá þarf ég nefnilega að senda allt frá mér og láta efnafræðingana sjá um smáatriðin :) og aleksandra þarf að nota set-up ið mitt ... en það verður reyndar gaman að skrúfa allt aftur í sundur og setja saman aftur svo það hennti hennar tilraunum... bara gaman af þessu...

Val...

Ég á það til að skera af mér handlegginn, pakka honum inní gjafapapír, skrifa fallegt kort og gefa með bros á vör... vegna þess að ég trúi því svo sterkt að ég sé svo heppin í þessu lífi... ég hef allt og því er ég sannfærð um að handleggur minn komi að svo miklu betri notum hjá hinum sem ekki eru alveg eins heppnir og ég....

En sannleikurinn er sá að ég er ekkert heppnari en aðrir... hvaðan ég kem og hvert ég ætla hefur ekki svo mikið með hvort annað að gera... ég hef valið að vera sú sem ég er... háð marga bardaga til að standa og auðvita stundum falla með sjálfri mér... til þess að vera það sem ég vil vera...

Hver ég er í grunninn er mjög óskýrt... sumir geta svo auðveldlega trúað að ég átti aldrei neina von í þessu lífi á meðan aðrir trúa að ég hafi alltaf haft allt... þetta snýst bara um hvort þú sjáir glasið hálftómt eða hálffullt...

Af hverju ég valdi þessa leið en ekki hina er heldur ekki svo augljóst... ég get alls ekki bent á eitthvað eitt og sagt “þarna varð mér ljóst hvernig manneskja ég ætla að vera”... í kringum mig hefur verið svo margt fólk sem hefur haft áhrif á lífssýn mína... sumir hafa með skrítnum athöfnum sínum fengið mig til að velja að gera aldrei eins og það... meðan aðrir, og sem betur fer fleiri hafa orðið að fyrirmyndum...

Og svo eru auðvita öll þau skipti sem ég valdi að gera eitthvað algjört rugl... en í stað þess að hanga í ruglinu hef ég einhvernvegin alltaf komið mér aftur þangað sem ég vil vera... ég dæmi hvorki mig né aðra eftir mistökum heldur hvernig tekist er á við mistökin... mistökin verða líka oftar að mikilvægri reynslu og hluti af sjálfinu... aldrei öðrum að kenna eða vegna aðstæðna... einungis rangt val, stundum bara á röngum tíma...

Ég gleymi oft hversu mikið ég hef haft fyrir því að vera einmitt ég... blóðugir bardagar falla í gleymsku... og ég af einhverjum ástæðum tel mér trú um að allt sem ég er er einskær heppni... hefur ekkert með mig að gera...

Stundum finnst mér eins og það séu einhver óskráð lög sem segja að þú megir aldrei gera neitt annað en kvarta... það er aldrei neitt þér að kenna og allt á móti þér... það er enginn að gera nákvæmlega það sem hún vill heldur fórnalamb aðstæðna... og þegar ég brýt þessi lög og segi frá einhverju sem mér finnst ótrúlega gleðilegt og skemmtilegt í mínu lífi fæ ég tilbaka “já en það er miklu erfiðara fyrir mig af því að....”

Hvað er erfitt og hvað er auðvelt??? það sagði enginn að lífið væri auðvelt... en er þetta ekki spurning um að sjá glasið hálffullt??? það er svo margt sem mér finnst erfitt... og stundum, til að vera samþykkt í þessu skrítna samfélagi sem við búum í, vel ég mér að segja frekar frá því erfiða en því auðvelda... og allt í einu verður hálffulla glasið mitt hálftómt... og ég þoli ekki þegar ég fell í þann djúpa pytt að horfa á lífsglasið sem hálftómt!!!!!!!!!

Ég nenni ekki lengur að velta mér uppúr erfiðleikum... ég ætla bara að einblína á það góða eins og mér er svo eðlislægt... ég veit það verður pirrandi að fá endalaust tilbaka “en það er miklu erfiðara fyrir mig”... og berjast svo við sjálfið að falla ekki í að fara að sannfæra aðra um að það er ekkert auðveldara fyrir mig þó ég tali frekar um það skemmtilega...

Þegar ég var tvítug tókst ég á við sjálfa mig og valdi að lifa hamingjusöm til æviloka... ég horfðist á við ömurlegar aðstæður sem ég ein og óstudd hafði valið mér og yfirgaf ruglið... ég get ekki sagt að mér hafi tekist að umturnast á alveg einni nóttu... síðan þá hef ég unnið gott starf í mína þágu...en ég man nákvæmlega hvar og hvenær ég gafst upp... alveg eins ætla ég núna að muna hvar og hvenær ég gafst upp á eymdinni... héðan í frá hefur allt sinn GÓÐA tilgang...

Hendur mínar á ég eftir að gefa þúsund sinnum í viðbót... það er bara ég... ekki af því að það er auðveldara fyrir mig... heldur af því að ég er nógu sterk til að gera það... been there done that... ef ekki ég þá hver??? og ef ekki núna þá hvenær???

Það er enginn sem getur leikið mitt hlutverk betur en ég... og ég get ekki leikið neitt hlutverk eins vel og ég leik mitt... hér er ég um mig frá mér til mín, fullkomlega sátt við að vera ófullkomin... nákvæmlega sú sem ég vil vera... gerandi í mínu lífi, aldrei fórnalamb....