Sumarið er búið að vera svo æðislegt… og gott veður aukabónus á alla gleðina. Hingað til hefur skólabyrjun boðað komu haustsins, en það verður öðruvísi í ár… ætli það verði þá bara alltaf sumar hjá mér? “Og hún lifði í sumrinu til æviloka”….

Íbúðin mín er orðin rosa flott… búin að rífa allt gólfefni af… rífa niður einn vegg… endurskipuleggja rafmagnið… lagfæra hitt og þetta… mála allt hátt og lágt… og bera inn nýja parketið…
Ég er að leggja á mig ansi mikla vinnu við endurnýtingu á öllu sem mögulegt er að endurnýja… og það eru mjög skiptar skoðanir á þessum endurnýtingum mínum… já já það er sennilega miklu ódýrara og fljótlegra að kaupa nýja eldhúsinnréttingu í IKEA, og auðvita auðveldara að setja bara allt nýtt á baðherbergið í leiðinni… en en en en en… ég var beðin um að segja í stuttu máli svona í lokin á mastersvörninni minni hvað væri hægt að gera til að koma í veg fyrir mengun vegan rusls og sagði “REUSE, REUSE,REUSE” og með þeim orðum endaði skólaganga mín (allavegana í bili)… ég ætla að fara eftir þessu, því ef ekki ég, þá hver????

Það var erfitt að vakna í morgun… líkaminn aðeins farin að þreytast á þessum hamagangi… hélt ég myndi svo sofna fyrir framan tölvuna þegar ég loksins komst í vinnuna… ákvað því að stinga af í hádeginu á kaffihús og sitja þar með kaffibollan minn og stara bara aðeins útí loftið… þar sem ég sat og sötraði á kaffinu heyrði ég óvart samtal fjölskyldu sem sat á næsta borði… þau voru að tala um hvað Hafnarfjörður væri fallegur… fjölskyldan hefði farið í göngutúr um gamla bæinn og orðið yfir sig hrifin af hraunuðum görðunum, fallegum götunum og snyrtilegum bænum… þau höfðu svo endað uppá einhverri hæð og þaðan hefðu þau séð Snæfellsjökulinn, Esjuna, yfir alla Reykjavík og svo lengst útá sjó… lýsingarorðin og andvörpin yfir allri þessari fegurð fengu mig til að brosa útí eitt… að sjá svona langt langt í allar áttir er eitt af því sem ég lærði ég einmitt að meta og sakna meðan ég bjó í danmörku… sá fyrir mér þetta fallega útsýni og langaði svo að taka undir með þeim á næsta borði…
En það er einmitt í einu húsinu á þessum hól, með bakgarð sem snýr í hraunið sem risíbúðin mín er… íbúðin var nú ekki uppá marga fiska þarna þegar ég sá hana fyrst…en það var ákkúrat þetta útsýni sem fjölskyldan á næsta borði átti bara ekki nógu mörg orð til að lýsa sem ég fell fyrir… um mig fór kjánahrollur og ég hætti allt í einu alveg að vera þreytt… það verður notarlegt að sitja í stofunni minni með kaffibolla í annarri og stara útum gluggann….