Við eignastýringar eftirliti á skuldum almennings í landinu er ákveðið flækjustig fólgið í því að fylgjast með afborgunum á VISAkortunum... það er nefnilega þannig að margir reikningar borga fleiri en einn visareikning... þið vitið þegar mennirnir borga visareikning betri helmingsins... ég borga nú minn visareikning alveg sjálf... mér finnst sko að ég ætti að fá ofurlaun frá bankanum fyrir að draga svona úr þessari flækju með þessu frábæra framtaki mínu ... í alvöru... jafnvel bara að losna undan þvi að borga visareikninginn.... það myndi nú leysa flækjurnar ennþá meira... líka mínar flækjur

langar svo í einn alvöru þriðjudagsbar ... labba inn og sjá kunnugleg og traustvekjandi andlit... finna þörfina á að demba yfir þetta ágæta fólk öllum vandkvæðum lífsins í einni langri orðabunu... fatta svo að hinir eru alveg í sömu sporum... taka krók á barinn og grípa einn kaldann með mér að borðinu... og svo í stað þess að röfla yfir öllu... rétta út hendina og segja SKÁL!!!!! og leyfa svo áfengis draugnum að eiga allar áhyggjur mínar...

vandkvæði lífs míns eru þó alls ekki fjárhagsleg... bara svo þreytt á að horfa í baksýnisspegil samstarfsfólksins.... "sjáðu steinunn, svona hefur þetta alltaf verið, er svona, og mun því alltaf vera svona"... sakna stúdentalífsins þegar sögur fortíðarinnar voru stúderaðar af mikilli ákefði og notaðar til að skapa frjóa framtíðarsýn...

er annars að læra undir próf... reyna að leggja á minnið orð eins og "rectus abdominis, rectus fermoris"... man bara rectus orðin, skil ekkert í þessu :)... hjúkk að mín sé ekki farin að taka lífið of alvarlega þrátt fyrir endalaus fullorðinslæti...