Sól úti, sól inni, sól í hjarta ... sól bara sól

Evrópa er svona fullorðins, þegar maður gengur þar um göturnar finnur maður fyrir þolinmæði og visku ... USA er unglingurinn, maður kemst ekki hjá því að heyra af typpastærðarkeppnum þaðan ... Ísland er eins og barnið, nýbúið að læra "ég get þetta sjálf" og fast í sjálfstæðisbaráttunni.

Eftir kosninganóttina finnst mér Ísland hafa yfirgefið barnæskuna og lagt af stað í átt að "fullorðins" - veit að við verðum hin temmilega kærulausi unglingur sem nýtur lífsins án þess að falla fyrir typpastærðarkeppnunum.

Sigur jafnaðarstefnunar var unnin af öryggi, þolinmæði og visku - eitt skref tekið í einu. Sem minnir mig á einn af sigrum mínum í lífinu, mastersverkefnið. Tók mig til og rifjaði upp þakkarorð mín í upphafi ritgerðarinnar - sem ég man ekki eftir að hafa skrifað (reyndar eins og margt sem ég hef skrifað)

_______________________________________________________________

This thesis is the outcome of a Masters project carried out at the CHEC (Combustion and Harmful Emission Control) Research Centre at the Department of Chemical Engineering of the Technical University of Denmark in the period from the 15th of October 2006 to the 15th of April 2007. The project was supervised by Research Associate Professor Flemming Frandsen, Associate Professor Peter Glarborg, Post-doc Anne Juul Pedersen, Post-doc Simone van Lith, and Technician Lilian Holgersen.

I would like to thank my supervisors for the overall guidance during the study, their inspiration, and last but not least their patience. To my family and friends here and there and everywhere, thanks for always believing in me.

To my mom and dad; Sum skref voru þyngri en önnur, en öll urðu þau viðráðanleg með bestu klappstýrur í heimi til að hvetja mig áfram, takk fyrir allt :)
_________________________________________________________________

Klappstýrur - ómetanlegar.

mikið svakalega er gaman að vera til ...

... ef einhverntíma hefur verið hægt að segja að ég væri "óþolandi jákvæð" þá á það við núna.

í mínum huga er "ástandinu" lokið - peningamála/einkstaklingshyggunni er lokið á íslandinu góða :) og nú er ekkert hægt að gera en að vinna sig upp. Í þolraun sannast þrekið best - eins og titillinn var á seinasta morgunverðarfundi gamla Glitnis um efnahagsmálin. Þrekið ekki mikið hjá útrásavíkingunum - tala minna gera meira, þá sérstaklega þegar kemur að ábyrgð.

en að hvundagshetjum samtímans

AU-ið (1) mitt fallega fattaði það í haust að stærðfræði væri mikilvæg fyrir framtíðaráform hans. Svo hann ákvað að leggja sig allan í stærðfræðina fyrir jólaprófin. Þegar vinirnir hringdu og báðu hann að koma út að leika í vikunni fyrir jólaprófin svaraði hann alltaf neitandi þar sem hann væri of upptekin við lærdóminn. Hann fékk alla fjölskylduna í lið með sér og allt snérist um að hann næði góðum skilningi á 10. bekkjar stærðfræðina. Svo rann prófdagurinn upp og litli unginn fór alveg yfirum af stressi... og eftir allt erfiðið fékk hann ekki nema 3.9 í einkunn. Þvílíkt svekkelsi og fyrir hin vnjulega ungling svakalegt fall fyrir sjálfsímyndina ... en au-ið er ekki eins og við öll hin :)

Fullorðna fjölskyldan hans tók þetta mjög nærri sér, enda búin að prófa það oft að misstíga sig í lífinu, og þekkir hversu mikið það tekur á að rífa sig upp eftir svona sjokk... Ég segi það ekki að unglingurinn hafi bara risið upp daginn eftir próf tvíefldur í kappinu við stærðfræðina, hann tók sér stuttan tíma í að vera reiður. Og reis svo mun hraðar upp en ég sjálf hef oft gert... og nú bara 3 mánuðum seinna er minn maður búin að ná sér á strik. Hann hefur lagt mikið kapp í öll heimadæmin og skilað þeim öllum næstum 100% réttum. Í fyrsta prófinu eftir jól fékk hann 7.6... og í tilraun tvö eftir fall fékk hann 9.1!

Hetjur eru fólk sem hræðast eins og við, en horfast í augu við hræðsluna og taka af skarið. Það sem hefur einu sinni mistekist er oft mun hræðilegra en það sem hefur tekist eða það sem er alveg óþekkt.

Venjulegt fólk hrasar í lífinu. Sumir láta sér það bara að kenningu verða og forðast ógn mistakanna. Aðrir taka sér góðan tíma í að sætta sig við mannlegu hliðina áður en það horfist í augu við óttann, og komast á endanum í gegnum þolraunina í annari eða jafnvel þriðju tilraun. Örfáir hrasa, rísa hratt upp og horfast óörugg í átt að ógninni og prófa aftur... þetta eru hvundagshetjurnar sem okkur langar öllum svo að líkjast.

Bróðir minn elskulegur er einn af þessum hvundagshetjum... 16 ára og ekki hægt að segja annað en að framtíð hans sé annað en björt með þetta þor í farteskinu! ... merkilegt að eiga fyrirmynd sem er svona miklu yngri :)

(1) AU = gull í lotukerfinu

í gullkornabókina mína skrifaði ég um bróður minn
"það hefur ekkert uppá sig að láta reka á reiðanum og dreyma um að vera eitthvað - þú verður að vita hvað þetta eitthvað er"
og eftir einn af erfiðu dögunum
"Hver ertu ef þú tileinkar þér hugsanir annarra?" - góð pæling - aldrei gefast upp á sjálfri sér ;) þó svo að ég hafi ekki alltaf rétt fyrir mér, bara oftast (hehehehe)... og ekki endilega sammála fjöldanum - er ég alltaf alltaf alltaf að gera mitt besta - og það sem ég trúi að sé réttast. "hetja er hver sá sem gerir hvað hann getur"