Around the world on bikes...

Sól úti, sól inni, sól í hjarta ... sól bara sól

2009-04-27T02:08:00.002Z

Evrópa er svona fullorðins, þegar maður gengur þar um göturnar finnur maður fyrir þolinmæði og visku ... USA er unglingurinn, maður kemst ekki hjá því að heyra af typpastærðarkeppnum þaðan ... Ísland er eins og barnið, nýbúið að læra "ég get þetta sjálf" og fast í sjálfstæðisbaráttunni.

Eftir kosninganóttina finnst mér Ísland hafa yfirgefið barnæskuna og lagt af stað í átt að "fullorðins" - veit að við verðum hin temmilega kærulausi unglingur sem nýtur lífsins án þess að falla fyrir typpastærðarkeppnunum.

Sigur jafnaðarstefnunar var unnin af öryggi, þolinmæði og visku - eitt skref tekið í einu. Sem minnir mig á einn af sigrum mínum í lífinu, mastersverkefnið. Tók mig til og rifjaði upp þakkarorð mín í upphafi ritgerðarinnar - sem ég man ekki eftir að hafa skrifað (reyndar eins og margt sem ég hef skrifað)

_______________________________________________________________

This thesis is the outcome of a Masters project carried out at the CHEC (Combustion and Harmful Emission Control) Research Centre at the Department of Chemical Engineering of the Technical University of Denmark in the period from the 15th of October 2006 to the 15th of April 2007. The project was supervised by Research Associate Professor Flemming Frandsen, Associate Professor Peter Glarborg, Post-doc Anne Juul Pedersen, Post-doc Simone van Lith, and Technician Lilian Holgersen.

I would like to thank my supervisors for the overall guidance during the study, their inspiration, and last but not least their patience. To my family and friends here and there and everywhere, thanks for always believing in me.

To my mom and dad; Sum skref voru þyngri en önnur, en öll urðu þau viðráðanleg með bestu klappstýrur í heimi til að hvetja mig áfram, takk fyrir allt :)
_________________________________________________________________

Klappstýrur - ómetanlegar.

mikið svakalega er gaman að vera til ...

2009-04-04T18:13:00.002Z

... ef einhverntíma hefur verið hægt að segja að ég væri "óþolandi jákvæð" þá á það við núna.

í mínum huga er "ástandinu" lokið - peningamála/einkstaklingshyggunni er lokið á íslandinu góða :) og nú er ekkert hægt að gera en að vinna sig upp. Í þolraun sannast þrekið best - eins og titillinn var á seinasta morgunverðarfundi gamla Glitnis um efnahagsmálin. Þrekið ekki mikið hjá útrásavíkingunum - tala minna gera meira, þá sérstaklega þegar kemur að ábyrgð.

en að hvundagshetjum samtímans

AU-ið (1) mitt fallega fattaði það í haust að stærðfræði væri mikilvæg fyrir framtíðaráform hans. Svo hann ákvað að leggja sig allan í stærðfræðina fyrir jólaprófin. Þegar vinirnir hringdu og báðu hann að koma út að leika í vikunni fyrir jólaprófin svaraði hann alltaf neitandi þar sem hann væri of upptekin við lærdóminn. Hann fékk alla fjölskylduna í lið með sér og allt snérist um að hann næði góðum skilningi á 10. bekkjar stærðfræðina. Svo rann prófdagurinn upp og litli unginn fór alveg yfirum af stressi... og eftir allt erfiðið fékk hann ekki nema 3.9 í einkunn. Þvílíkt svekkelsi og fyrir hin vnjulega ungling svakalegt fall fyrir sjálfsímyndina ... en au-ið er ekki eins og við öll hin :)

Fullorðna fjölskyldan hans tók þetta mjög nærri sér, enda búin að prófa það oft að misstíga sig í lífinu, og þekkir hversu mikið það tekur á að rífa sig upp eftir svona sjokk... Ég segi það ekki að unglingurinn hafi bara risið upp daginn eftir próf tvíefldur í kappinu við stærðfræðina, hann tók sér stuttan tíma í að vera reiður. Og reis svo mun hraðar upp en ég sjálf hef oft gert... og nú bara 3 mánuðum seinna er minn maður búin að ná sér á strik. Hann hefur lagt mikið kapp í öll heimadæmin og skilað þeim öllum næstum 100% réttum. Í fyrsta prófinu eftir jól fékk hann 7.6... og í tilraun tvö eftir fall fékk hann 9.1!

Hetjur eru fólk sem hræðast eins og við, en horfast í augu við hræðsluna og taka af skarið. Það sem hefur einu sinni mistekist er oft mun hræðilegra en það sem hefur tekist eða það sem er alveg óþekkt.

Venjulegt fólk hrasar í lífinu. Sumir láta sér það bara að kenningu verða og forðast ógn mistakanna. Aðrir taka sér góðan tíma í að sætta sig við mannlegu hliðina áður en það horfist í augu við óttann, og komast á endanum í gegnum þolraunina í annari eða jafnvel þriðju tilraun. Örfáir hrasa, rísa hratt upp og horfast óörugg í átt að ógninni og prófa aftur... þetta eru hvundagshetjurnar sem okkur langar öllum svo að líkjast.

Bróðir minn elskulegur er einn af þessum hvundagshetjum... 16 ára og ekki hægt að segja annað en að framtíð hans sé annað en björt með þetta þor í farteskinu! ... merkilegt að eiga fyrirmynd sem er svona miklu yngri :)

(1) AU = gull í lotukerfinu

í gullkornabókina mína skrifaði ég um bróður minn
"það hefur ekkert uppá sig að láta reka á reiðanum og dreyma um að vera eitthvað - þú verður að vita hvað þetta eitthvað er"
og eftir einn af erfiðu dögunum
"Hver ertu ef þú tileinkar þér hugsanir annarra?" - góð pæling - aldrei gefast upp á sjálfri sér ;) þó svo að ég hafi ekki alltaf rétt fyrir mér, bara oftast (hehehehe)... og ekki endilega sammála fjöldanum - er ég alltaf alltaf alltaf að gera mitt besta - og það sem ég trúi að sé réttast. "hetja er hver sá sem gerir hvað hann getur"

sorry hvað ég er sein....

2009-03-18T22:17:00.002Z

Hver ákvað að í sólarhringnum væru bara 24 tímar!!??? það gleymdist allavegana að ráðfæra sig við mig um hvort það væri nóg...

þegar ég fluti til dk var ég næstum hætt að sofa... kláraði vinnudaginn svona um 1 eftir miðnætti ... og var mætt til vinnu rétt rúmlega 4 um morguninn aftur...
Fattaði ekki hvað ég var orðin þreytt á meðan á æsingnum stóð... en um leið og ég lennti á kastrup fann ég hvað ég var alveg búin að fara yfir öll mörk... tók mig samt smá tíma að gíra mig niður... og áður en veru minni lauk í höfuðborg konungsins var ég orðin hin mesta rólyndismanneskja, sem kunni að ofbóka ekki hittinga í dagbókina... enda ferðaðist ég um á hjóli og gat því aldrei verið "á tveimur stöðum í einu" ... eins og ég held að ég geti með því að koma bílnum hratt og örugglega í 5 gír...

nú er öldin kannski ekki önnur... en ég er alls ekki að ná að komast allt sem ég á að komast þó svo að ég sé orðin svakalega fær í gírskiptinunum á bílnum mínu og alveg hreint eldsnögg í fimmta... dagsverkin einhvernvegin aldrei alveg búin þegar ég leggst örmagna í rúmi... og ferlega pirruð á öllum "sorry hvað ég er sein" sem ég þurfti að segja yfir daginn...

ég verð að jarðtengjast aftur... og besta leiðin til þess er að fara beint á barinn eftir vinnu á föstudaginn... og taka svo ekki símann um helgina... og hjóla um borg og bæi með ipodinn svo hátt að ég heyri ekki þegar bílarnir flauta þegar ég lalla á þeirra yfirráðasvæði...

Sirrey María Axelsdóttir ... frænka mín :)

2009-02-13T16:07:00.004Z

Öll þau tár sem ég hef fellt seinustu vikuna koma vegna allra góðu minninganna sem ég á um þig elsku Sirrey María besta frænka mín. Ég veit ekki hvor var skrítnari ég eða þú, en ég man öll þau skipti sem við föttuðum hvað við vorum á margan hátt líkar, litum á hvor aðra og sögðum “ þetta er í genunum” og ég hló og þú tístir. Það var svo fyndið hvernig þú eiginlega tístir þegar þú hlóst.
Ég man þegar þú baðst mig um að kenna þér almenn brot. Ég kom og hélt langa ræðu um stærðfræði, þú reyndir eftir fremsta megni að hlusta þolinmóð á boðskapinn, horfðir svo á mig og spurðir af hverju ég væri að flækja einfalda hluti svona svakalega. Reifst svo af mér dæmin sem ég átti að sýna þér og bara svaraðir þeim einn tveir og bingó.”Hjúkk að gáfur erfist frá móður” sagði ég þá. “Hvað meinar þú” hváðir þú þá. “Nei ég meina það er vísindalega sannað að gáfur erfast frá móður til barns, bara gott fyrir börnin þín að erfa það frá þér”, og þú ranghvolfdir augunum.
Hittningar okkar eftir að við vorum orðnar eldir byrjuðu alltaf á upptalningu á öllu því sem strákarnir þínir voru að gera, þetta tók oft langan tíma, og þú varst einfaldlega að rifna úr stolti. Þú endaðir þetta yfirleitt á því að slá í mig og segja “en þú mannst þetta er allt frá mér, gáfur koma frá mömmum” og tístir. Ég sagði þá eiginlega alltaf “eins gott að pabbar þeirra eru svona hávaxnir”.
Ég man líka hvað þú varst gjafmild, og gafst alltaf allt sem þú áttir. Einhverntíma hittumst við á lestarstöðinni í Lyngby og þú spurðir hvort ég gæti lánað þér pening. Ég tók útúr hraðbankanum, rétti þér seðlana og þú tókst í höndina á mér og sagðir “komdu ég ætla að bjóða þér út að borða”. Og í eitt kvöld vorum við prinsessur!!
Og öll þau skipti sem við breyttum herberginu mínu í spa. Fórum í fótabað, lituðum augabrúnirnar, settum á okkur maska, naglalökkuðum okkur, það var svo gaman. Við töluðum samt alltaf svo mikið að fótabaðið varð kalt og augabrúnirnar of dökkar. Hlógum svo mikið að maskinn brotnaði í andlitinu á okkur. Og naglalakkið aflagaðist alltaf eitthvað smá því við þurftum alltaf að vera að gera svo margt í einu.
Ég man þegar þú hringdir í mig á kvöldin þegar ég var að gera mastersverkefnið og rakst mig heim. Enginn annar í heiminum hefur fengið að segja mér að gera eitthvað. Svo lofaðir þú að hringja morguninn eftir til að sjá til þess að ég mætti á, eins og þú sagðir “skikkanlegum tíma” aftur í skólann. Þér fannst svo fyndið hvað ég snoozaði mikið á morgnanna.
Ég man svo margt. Man þegar við hlógum, man þegar við grétum, man þegar við rifumst... hahaha man þegar þú skelltir á mig á MSN, það getur engin nema Sirrey skellt á á MSN, fannst það ekki fyndið þá, en núna svo fyndið. Ég man allt sem við sögðum, allt sem við lofuðum. Þú stóðst við þitt, ég stend við mitt.

Sá sem eftir lifir
deyr þeim sem deyr
en hinn dáni lifir
í hjarta og minni
manna er hans sakna.
Þeir eru himnarnir
honum yfir.
“Hannes Pétursson: 16, 36 LJÓÐ”

Elsku Kolbeinn Elí, Aron Örn, Kolla og Björn Ingi mínar innilegustu samúðarkveðjur, minningin um frábæra konu lifir.

Þín frænka
Steinunn Dögg

2008-12-23T18:16:00.002Z

Og engillinn sagði: "Nú getur þú hagað þér í samræmi við aldur" og ég svaraði "Hvað áttu við með því? Rólega tónlist og fótlaga skó? "Það hljómar rétt" svarði engilinn. "Nei ég vil það ekki. Ég vil halda ástríðu. Ég vil æpa á rokktónlistum. Og verða reið yfir fréttum. Ég vil ganga í pínupilum." "Þú munt líta fáránlega út" sagði engilinn og hristi hausinn. "jájá... Þegar nógu nógu margir eru fáránlegir verður það eðlilegt." svaraði ég og hélt mína leið :)

Ég óska öllum gleðilegra jóla og farsældar á nýju ári.

Jólasveininn má finna í okkur öllum!

ÁFRAM ÍSLAND

2008-12-04T00:25:00.002Z

Og þarna lágum við öll á gólfinu... fjölskyldan sem stækkar bara og stækkar.... þau okkar sem erum búin að halda uppá 25 ára afmælið vorum í óða önn að fylgja legóteikningunum sem lofuðu svo góðri niðurstöðu "mig vantar svona gulan með þerm og fer í horn" sagði ég og öll sameinuðumst við um að leita... unglingurinn sá sér ekki fært að fara í félagsmiðstöðina, svo miklu skemmtilgra að leika í legói með fjölskyldunni... og barnið vappaði í kring, synti í legóinu og fann gleðina í samverunni, ekki dótinu... maður er manns gaman...

Í sjónvarpinu einhversstaðar langt langt í burtu heyrði ég “hvaða framtíð bíður okkur íslendingum eiginlega nú þegar við getum ekki keypt neitt”... ég fann örlítin hnút í magnum... þennan sama og ég fann í gær og hinn og hinn.... þennan sem bankarnir gáfu mér 6 október á silfurfati... ég leit í kringum mig og fann hamingjuna... og áttaði mig á að framtíðin er eitthvað svo miklu einfaldari, bjartari, gleðilegri nú þegar ég get ekki keypt neitt... hamingjuna er nefnilega ekki hægt að kaupa

ÁFRAM ÍSLAND

Lífið er dásamlegt!

2008-10-23T20:46:00.000Z

Sumarið 2004 eyddi ég í Danmörku. Frá byrjun júlí fram í miðjan ágúst hafði ég 800 dkr til ráðstöfunar. Ég þurfti ekki að borga neina reikninga á þeim tíma, en þennan pening þurfti ég að láta duga fyrir mat og skemmtun þessar sex vikur. Í fyrstu var ég rosalega stressuð yfir “ástandinu”, og sá ekki hvernig ég myndi lifa af. Svo hófst eitt stærsta þroskaferli lífs míns.
Ég vann þetta sumar hjá Hay4You við þrif. Ferðamennirnir sem leigðu íbúðirnar sem ég var að þrífa skildu stundum eftir afganga og tómar flöskur sem ég nýtti til hins ítrasta. Til mín komu nokkrir gestir þetta sumar sem buðu mér út að borða og skildu líka eftir sig afganga. Ég bjó í kjallaraherbergi sem ég deildi með óteljandi skordýrum.
Í frásögn var þetta alls ekki neitt glamour líf, en í rauninni var “ástandið” svo glæsilegt.

Veturinn áður kynnstist ég múslima sem trúir á sína trú eins mikið og ég trúi á mína trú. Við höfðum gaman að því að ræða um trúnna og hvernig trú hefur áhrif á menninguna og hefðirnar sem við höfðum alist upp í og tileinkað okkur. Fyrir mér voru jólin merkilegust, hefðirnar sem hafa skapast í kringum þau leiða af sér svo dásamlega tíma með fjölskyldunni. Fyrir honum var Ramadan merkilegast, matarleysi þessa tímbils leiddi af sér inntöku á “sálarfæði” í faðmi vina og fjölskyldu.
Ég man ég átti svo erfitt með að skilja að matarleysi gæti verið svo dásamlegt, en hann lagði mikið uppúr því að á tímabilinu átti alls ekki að svelta sig, heldur væru dagarnir ekki yfirbókaðir af matmálstímum og óhóflegri neyslu. Mestur hluti dagsins færi í innri skoðun þar sem hugurinn væri ekki bundin við hvað væri næst í matinn, og þegar fólk hittist á þessum tíma tengdist það betur því veitingar og neysluvörur höfðu ekki forgang yfir almennilegum samtölum.
Fasting is meant to teach the person patience, sacrifice and humility...During Ramdan, one asks forgiveness for past sins, pray for guidance and help in refraining from everyday evils, and try to purify themselves through self-restraint and good deeds (wikipedia.org).

Það var svo einmitt þetta sumar sem ég skildi hvað vinur minn hafði verið að tala um. Ég borðaði alveg nóg þennan tíma, en alls ekki allt sem mig langaði í. Ég fór aldrei eins oft og mikið í búðir á Strikinu og einmitt þetta sumar, en bara til að skoða vörur og fólkið í búðunum. Ég naut búðarrápsins því ég var ekki drifin áfram af leitinni af hinni fullkomu vöru . Ég hjólaði mikið og skoðaði ótrúlegustu hluti á stórkaupmannahafnarsvæðinu, bæði náttúru og mannvirki. Alla miðvikudaga fór ég á eitthvað safn (þá daga er frítt á ríkissöfn í Kaupmannahöfn), og á kvöldin las ég bækur og blöð sem ég komst yfir fyrir lítið eða ekki neitt. Ég var ekki með sjónvarp og ekki með internetið. Ég var heldur ekki með innistæðu í símanum, en gat hringt heim úr fríkeypis símanum góða sem er á leyndum stað á Strikinu, og mamma var dugleg að hringja og segja mér fréttir frá Íslandi.
Á þessum tíma fann ég innri ró og þolinmæði, fórnfýsina og mannlegu hliðina. Mér tókst að átta mig á, skilja og sætta mig við fortíðina. Í sálu minni fann ég leiðaljósið að hinu góða sem er allt í kringum okkur og inní okkur sjálfum. Ég öðlaðist mátt til að trúa á innri styrk og góðverk hversdagsleikans.

Ég veit þetta er rosalega væmið og alveg í takt við uppáhalds klappstýrufrasann “it is not the amount of breaths we take, but the amount of moments that take our breaths away”. Klappstýrur hversdagsleikans, fólkið sem hvetur okkur áfram í lífinu í hvaða formi sem þær eru, eru merkilegri en margt annað í lífinu.
Ég vildi að ég gæti deilt með öllum þessari visku sem ég öðlaðist á “ramadan” tímabilinu mínu, þessari innri ró, þessari fullvissu um að neyslan er ekki hamingjan. Komandi vetur mun sennilega bjóða Íslendingum tækifæri á að fara þessa leið. Ég vil alls ekki gera lítið úr aðstæðunum sem margir Íslendingar finna sig í þessa dagana. Öllu illu fylgir eitthvað gott, og tækifærin eru alltaf á sveimi í kringum okkur, það þarf bara að gefa sér tíma til að grípa þau. Ætli fólk eigi ekki eftir að hafa einmitt tíma fyrir tækifærin þegar frítími Íslendinga verður ekki yfirbókaður af neyslukapphlaupinu.

Örfréttir
- ég sjálf hef ekki mikið fundið fyrir kreppunni. veit ekki hvort ég á ennþá það sem ég var byrjuð að leggja fyrir, en er svo fegin að vera laus fyrir ábyrgðina sem fylgir því að EIGA pening :)
- ótrúlega margir útlendir vinir búnir að hafa samband og sýna mér stuðning í “ástandinu”. allir að bjóða mér gistingu og hjálp við að finna vinnu... ég get ekki lýst hvað þetta hefur glatt mig mikið.
- vinnan gengur vel, stundum strembin en alltaf skemmtileg... hef fengið áskoranir sem ég bjóst alls ekki við að finna á vinnumarkaðinum.
- á Dale Carnigie námskeiði sem ég er á hef ég fundið nýjan vinkil á sjálfri mér. viðurkenndi til dæmis fyirr sjálfri mér og öðrum að ég þrái að vera ekki “in control”. ég er föst í því hluverki að vera leiðtoginn, en langar svo mikið að vera STUNDUM þessi sem bara gerir eins og einhver annar leggur til. þetta er ekki annarra að koma í verk, heldur er það ég sjálf sem þarf stundum að velja mér annað hlutverk.
- fékk að fara á sjó í gær :) dagsferð með einu af Samskipunum. rosalega gaman. dagurinn var þó langur. á leiðinni heim fannst mér ég heppnust í heimi að vera á leiðinni að leggjast í bað. pípulagnirnar gáfu sig því miður þegar ég sá loksins frammá að geta lagst í baðið, og sigrún á neðri hæðinni fór í staðin í sturtu í eldhúsinu sínu. þetta var of fyndið og ég fór hálfhlæjandi að sofa.
- nú er ég búin að pípuleggjast yfir þetta allt saman og allt komið í lag. ekkert annað hægt en að leggjast í þetta langþráða bað :)

7. júní

2008-06-08T23:38:00.002Z

Í gær var eitt ár síðan ég varði mastersverkefnið mitt og breyttist úr því að vera óbreyttur stúdent í að vera efnaverkfræðingur... síðan þá hefur ótrúlega mikið gerst... næstum því hægt að segja að lífsmynstur mitt hafi umturnars...
eftir mikin æsing á árinu 2007 lofaði ég mér um áramótin að taka því RÓLEGA á þessu ári... draga seglin niður og bara fljóta með í lífsins ólgusjó...
í gær tók ég lokaprófið í einkaþjálfaranum sem ég er búin að vera að hamast við að læra seinustu mánuði... það er eins og ég bara kunni ekki að bara fljóta um og þarf alltaf að vera að hamast við að blása í seglin... alltaf að læra meira og meira, meira í dag en í gær... verð samt stundum þreytt á æsingnum í sjálfri mér...
mér finnst ég vera komin í sumarfrí nú þegar kvöldin eru frí og framundan tímar þar sem ég þarf BARA að vinna... síðan ég skilaði prófinu í gær er ég því búin að rífa allt úr öllum skápum og hillum og er að taka almennilega til heima hjá mér... finnst alltaf ég vera að taka til á sálinni þegar ég tek til í skápunum... er núna búin að finna þvílíka sálarró á þessum eina og hálfa sólarhring sem "sumarfríið" mitt er búið að vara... og get ekki annað sagt en að ég sé alveg endalaust hamingjusöm... er nú reyndar eiginlega alltaf svo hamingjusöm :)
það hefur samt aldrei verið eins mikið drasl í litla kotinu mínu og nú....en skáparnir eru allavegana tómir og hreinir :):):)... líka búin að bæta á draslið þar sem mamma og pabbi eru að taka til í sínum geymslum.... það er svo margt verðmæti í mínum augum...
Er svo heppin að fá einn 7 ára í heimsókn eina helgi í mánuði... og næst þegar hann kemur verður greyið litla að leika með allt gamla dótið mitt... ég held honum verði nú alveg sama... þar sem reyndin er að það er ekki akkúrat dótið sem heillar... heldur félagskapurinn sem fylgir... og ég get ekki beiðið eftir að detta í barnið Steinunni og rifja upp gamla leiki :) míns og þinns og þaus og hvernig þetta var nú allt saman... góð kona glatar aldrei barnshjarta sínu...

2008-06-04T23:20:00.003Z

Við eignastýringar eftirliti á skuldum almennings í landinu er ákveðið flækjustig fólgið í því að fylgjast með afborgunum á VISAkortunum... það er nefnilega þannig að margir reikningar borga fleiri en einn visareikning... þið vitið þegar mennirnir borga visareikning betri helmingsins... ég borga nú minn visareikning alveg sjálf... mér finnst sko að ég ætti að fá ofurlaun frá bankanum fyrir að draga svona úr þessari flækju með þessu frábæra framtaki mínu ... í alvöru... jafnvel bara að losna undan þvi að borga visareikninginn.... það myndi nú leysa flækjurnar ennþá meira... líka mínar flækjur

langar svo í einn alvöru þriðjudagsbar ... labba inn og sjá kunnugleg og traustvekjandi andlit... finna þörfina á að demba yfir þetta ágæta fólk öllum vandkvæðum lífsins í einni langri orðabunu... fatta svo að hinir eru alveg í sömu sporum... taka krók á barinn og grípa einn kaldann með mér að borðinu... og svo í stað þess að röfla yfir öllu... rétta út hendina og segja SKÁL!!!!! og leyfa svo áfengis draugnum að eiga allar áhyggjur mínar...

vandkvæði lífs míns eru þó alls ekki fjárhagsleg... bara svo þreytt á að horfa í baksýnisspegil samstarfsfólksins.... "sjáðu steinunn, svona hefur þetta alltaf verið, er svona, og mun því alltaf vera svona"... sakna stúdentalífsins þegar sögur fortíðarinnar voru stúderaðar af mikilli ákefði og notaðar til að skapa frjóa framtíðarsýn...

er annars að læra undir próf... reyna að leggja á minnið orð eins og "rectus abdominis, rectus fermoris"... man bara rectus orðin, skil ekkert í þessu :)... hjúkk að mín sé ekki farin að taka lífið of alvarlega þrátt fyrir endalaus fullorðinslæti...

2008-05-19T22:28:00.003Z

Ég lofaði sjáfri mér að taka því rólega þetta árið... en eins og svo oft vill verða þá eru það loforðin við sjálfið sem vilja gleymast... held ég sé orðin svo mikill spennufíkill að ég er orðin háð því að hafa dagskránna svo þétta að það þarf súperdúper krafta til að láta allt ganga upp... súperdúper kraftarnir hafa alveg verið að sýna sig og sanna... en ég verð þó að viðurkenna að ég finn að þeir fara dvínandi... gott að ég sé fyrir endan á skipulaginu og rétt handan við hornið blasir við eintóm óreiða jibbí jei...

Mikið lifandi skelfingar ósköp er gaman að vera svolítið hífuð... ég er þó sem betur fer farin að taka autopilotin heim áður en gjörningar ímyndunarafls míns taka völdin... finnst ég rosa fullorðins að vera búin að læra þetta... og það FYRIR þrítugt!!!!

sakna þess að sitja í lest... finnast ég heppnust í heimi að hafa náð sæti... draga upp bók... loka fyrir lætin í mannmerðinni í kringum mig... og hverfa inní heim stafanna sem ég einblíni á... nú sit ég bara í umferðinni og syng hærra en ég hélt ég gæti með laginu í útvarpinu... og hlæ svo með fólkinu í næsta bíl sem getur ekki annað en hlegið af innlifun minni... það dregur víst úr stressi að syngja og hláturinn góður fyrir sálarlífið... ég get því ekki kvartað, en það er allt í lagi að sakna líka þess sem er hinumegin við ánna... er það ekki????

Formaður...

2008-03-10T19:29:00.002Z

Eins og mér þykir gaman að finna kvenkyns útfærslu á orðum (sérstaklega til að stuða aðra :) ) þá finnst mér orðið forkona alltof líkt orðinu forhúð til að vilja nota það... "maður" virkar fyrir bæði kynin (þó karlmenn vilji nú stundum eigna sér það) svo ég kalla mig því Formann... en ég var kosin formaður Kvennahreyfingu Samfylkingarinnar í Hafnarfirði nú um helgina... við Samfylkingakonur í Hafnarfirði stofnuðum Kvennahreyfingu núna á laugardaginn... ég tók þátt í undirbúningnum og þótti það mjög skemmtilegt... ég var svo tilnefnd í framboð formannsins og fannst það ennþá skemmtilegra... það voru ekki aðrar í framboði, svo ég fékk 100% kosningu, það mótmælti allavegana enginn :)....
Júlía Bjarney fyrrum meðleigjandi er með mér í þessari stjórn sem mér þykir alveg endlaust skemmtilegt...
Gvöð hvað það er allt skemmtilegt....Spennandi tímar framundan :)

Ég er bara þessi týpa

2008-03-06T00:17:00.001Z

Stundum veit ég ekki hvort ég sé alltaf að reyna að vera öðruvísi eða ég sé bara í eðli mínu svona öðruvísi. Ég fæ samt oft að heyra ég sé ekki alveg eins og fólk er flest. Ég hef aldrei verið nein önnur en ég sjálf og því eru í mínum huga allir hinir öðruvísi en ég bara ósköp venjuleg.

Læknirinn sagði við mig í seinustu viku að ég ætti að venja mig á að slaka á öðru hvoru til að koma í veg fyrir álagsmeiðsl. Göngugreinirinn sagði mér svo að ef ég væri venjuleg þyrfti ég ekki innlegg, en þar sem ég ætti greinilega mjög erfitt með að vera kyrr væri betra fyrir mig að fá innlegg til að reyna allavegana að minnka álagsmeiðslin. Ég lagði svo mikla áherslu á (sko með öllum líkamanum) að ég væri barasta ekkert óvenjuleg að ég reif kjólinn sem ég var í þvert yfir rassinn. Hafði ekki tíma til að fara heim og skipta um kjól svo ég bara lét sem ekkert væri og mætti full sjálfsöryggis á alla fundi dagsins í rifnum kjól, og hélt bara áfram að nota líkamann til að leggja áherslu á mikilvægi orða minna með því að standa upp veifa út höndum (og auðvita rassi) fyrir framan fullt fundarherbergi af fólki. Var þó guðslifandi fegin þegar ég var beðin um að mæta fyrr í klippingu seinnipart dagsins og stakk því af aðeins fyrr úr vinnunni, enn í rifna kjólnum. Þegar ég mætti í klippinguna kynnti ég mig fyrir nýjum klippara með því að andvarpa og segjast hafa átt þvílíkt erfiðan dag, kastaði mér svo í stólinn og náði einhvernvegin að flækja gatið á kjólnum þannig að það varð ennþá stærra. Ég hefði nú eiginlega bara getað sleppt því að vera í kjól á þessu stigi og gat ekki annað en hlegið af og með sjálfri mér. Þegar ég loksins kom heim reif ég mig úr því sem eftir var af kjólnum og skoðaði herlegheitin. Ætla að geyma þessar tjásur sem eftir eru, jafnvel mál að innramma og geyma til minningar um “einn af þessum dögum”.

Einhverntíma hefði ég sagt að einhvern daginn læri ég að falla inní hópinn. Núna veit ég að ég er bara þessi týpa.

Þriðjudags...

2008-01-08T16:29:00.000Z

Ég sakna allra þriðjudagsbars-hittinganna... alltaf svo gott og gaman og heilbrigt að slá öllu upp í kæruleysi og fá sér einn eða tvo kalda...

nú er ábyrgðin alveg að fara með mig... svo ég varð að finna eitthvað nýtt fyrir þriðjudagana... hvað er hægt að gera á þriðjudögum sem jafnast á að hanga á gamla góða DTU kjallarabarnum???

Svarið er svo einfalt að ég var næstum búin að missa af að sjá það... ég er auðvita að fara að læra að dansa LÍNUDANS á þriðjudögum... ÍÍÍÍHHHAAAA

svo fer ég að sjálfsögðu til Texsas og finn mér Bush-loving cowboy sem lofar guð í öðru hvoru orði... og veit svo vel að staða konunnar er við eldavélina...

Plássfrekar orðabunur...

2007-11-20T23:39:00.000Z

Það þarf oft smá spark svo að líkaminn hnippist áfram í að klára það sem klára þarf... hélt fjölskylduveislu á sunnudagskvöldið.... þó svo að ég sé ekki hrædd við að bjóða fólki heim í draslið mitt þá ákvað ég nú samt að nota þessa veislu sem þetta litla spark sem ég þurfti til að klára litlu verkin sem lágu ókláruð í öllum hornum litlu holunnar minnar... nú er einhvernvegin allt á sínum stað... allavegana þannig að ég veit nú nákvmælega hvað ég á og hvar það er.... á laugardagsnóttina kláraði ég að saga, negla, bora og skrúfa... og vaknaði svo eldhress á sunnudaginn og þreif höllina...
Ég sá svo um forrétt, Steinarr Logi miðjubarnið um aðalrétt og Auðun the litli bróðir (sem fullorðnast hraðar í raunveruleika en huga) um eftirrétt... þar sem ég sat við matarborðið of södd til að taka þátt í umræðunum læddist um mig sælutilfinning... akkúrat þarna í miðri mannmergðinni sá ég að það sem ég sá fyrir mér allan tíman við innréttingu íbúðarinnar small barasta saman... nóg pláss fyrir líf og fjör... það er líflegar og jafnvel svolítið háværar umræður....

Veisla lífs míns heldur annars ótrauð áfram... fannst svona pínu eins og ég væri stödd á lestastöð í gærkvöldi... ég hljóp um íbúðina að reyna að klára heimilisstörfin með annan símann við eyrað, horfði á hinn hringja og í einhverjum hjáverkum náði að leiðbeina Auðuni í gegnum vikulega stærfræðitímann sem hann ákvað að væri best að eiga með mér... félagsleg þolinmæði mín var alveg á þrotum því mig langaði mest af öllu að njóta þess að reikna mig í gegnum 9. bekk með honum elskulega litla bróður mínum... þetta gekk þó allt upp og það varð af einhverjum undarlegum ástæðum líka til súpan fyrir næsta matarboð...
Í kvöld fékk ég svo kjarnakonur á öllum aldri í heimsókn... margreyndar stjórnmálakonur sem komu í súpu og spjall ... konur sem ég er að kynnast en hef heyrt af áður... get ekki annað sagt en að ég held lífinu tvíelfd áfram eftir þessar áhugaverðu umræður... sumt fólk smitar alla í kringum sig af lífsgleði og humm hvað á ég að segja, trú á sjálfri sér... svoleiðis fólk er gott að hafa í kringum sig og mynda tengslanet við.... og enn og aftur sá ég að hönnunin hjá mér gekk alveg upp... það sannreyndist að hér er nóg pláss fyrir plássfrekar umræður.... eina sem þarf að passa er að reka sig ekki í súðina þegar líkaminn er notaður til að leggja sterkari áherslur á orðin sem buna út :)

Hin steinunn...

2007-11-12T21:02:00.000Z

Ég hef oft verið titluð púsl snillingur... sbr. söguna sem mamma þreytist ekki á að segja... það var nefnilega þannig að foreldrarnir reyndu að örva mig með þroskaleikföngum hér í den... á þeim tíma var unga fólkinu gefin þroskaleikföng þar sem þá voru ekki leikskólakennarar á hverju strái til að sjá um alla örvunina sem börn nútímans fá... aumingjans börnin fengu þroskaleikföng og voru svo send inní herbergi að þroskast meðan önnum kafnir foreldrarnir vöskuðu upp (thank god fyrir uppþvottavélar)... jæja en mér gekk eitthvað brösulega að púsla og raða rétt saman... það var ekki fyrr en ég fékk hamar að ég byrjaði að þroskast... hamarinn hjálpaði mér nefnilega að fatta hvað að púsl gekk útá... að lemja nógu fast og þá passaði allt saman!!! þetta þótti foreldrum mínum svo fyndið að þau leiðréttu aldrei þennan misskilning (ég sé þau alveg fyrir mér í hláturskasti og ég haldið að ég væri svona rosalega klár og bara haldið áfram að gera "rétt" svo uppáhalds fólkið mitt gæti haldið áfram að hlæja)... verð nú að segja að það bræður mínir standa betur að vígi í þessum málum þar sem mamma var að læra eða vinna sem leikskólakennari þegar þeir voru á þessum viðkvæma aldri...
Jæja, en ég var rétt í þessu að setja saman jólatréð mitt... þetta er forláta gervijólatré sem ég erfði frá foreldrum mínum... það er nú varla hægt að tala um arf þar sem mér skilst að það var einmitt upphaflega keypt fyrir mig :)... en ég fékk ekki að lemja það saman þarna á áttunda áratuginum... svo ég var að setja það saman í fyrsta sinn núna... þegar ég upphaflega fékk það á fullorðinsárunum fylgdu þau skilaboð að ég ætti aldrei að taka það í sundur og geyma það bara samsett í geymslunni milli jóla... ég fylgdi þessum ráðum alveg þangað til ég pakkaði niður dótinu mínu og flutti til danaveldis... nú er ég í óðaönn að fara í gegnum gömlu búslóðina og þar fann ég einmitt ósamsett jólatréð og ákvað að "skella" því bara saman og setja inn í geymslu... það er hvort sem er ekki svo langt í að ég dragi fram jóladótið... en fyrir mig sem aldrei lærði almennilega að púsla var þetta nú ekki bara einhver "skella saman" athöfn... og nokkrum þolinmæðisstunum seinna hef ég náð að setja jólatréð saman... það verður bara pínu abstrakt hér eftir :) en "samsett" er það...
Er annars að fara í gegnum lítin hluta af því sem ég pakkaði niður fyrir fjórum árum... bóka kassarnir voru fyrst opnaðir... bækurnar standa alltaf fyrir sínu... en ég fatta ekki alveg tilganginn með að geyma allar glósur og allar skóladagbækur... það varð því úr að heill kassi fer bara beinustu leið á haugana... næst opnaði ég tvær ferðatöskur fullar af fötum... ég tók örlítið úr þeim, aðallega föt sem hafa tilfinninganlegt gildi... en þær fara annars bara beint í rauða krossinn... þó svo að ég ætlaði nú ekki að nenna að halda áfram þessari vitleysu kíkti ég í tvo kassa í viðbót sem titlaðir voru gersemar... já já það var gaman að skoða þetta allt saman... þarna fann ég örfáa hluti sem fá heiðursess í höllinni minni... en hitt er bara algjört rusl... og mér líður svona eins og það hafi verið önnur steinunn sem pakkaði þessu niður...
En ég held það sé nú samt einmitt málið... það er svolítið önnur steinunn sem lagði af stað í leiðangur fyrir fjórum árum en sú sem kom heim úr leiðangrinum..."she who returns from a journey is not the same as she who left." [Chinese Proverb]... samanborið við "gömlu" steinunni þá er ég alls ekki tengd tilfinningalegum böndum við hluti... bækur sem hafa smogið inní vitundina við lestur verða alltaf hluti af sjálfinu... og það eru nokkur föt sem tengjast einhverjum merkisáfanga (ég sit einmitt núna í fermingarkjólnum)... listaverk eftir sjálfa mig eða ástvini eru alltaf stórmekrileg (þó það líti út eins og kúkur hahahahahaha)...allt hitt er í mínum huga bara eitthvað sem hefur notagildi....
Það er þó ansi erfitt fyrir sjálfið að henda svona miklu... reuse reuse reuse eru lokaorð masterverkefnisins og einkunarorð mín... og því sit ég oft óþarflega lengi með þessar gömlu "gersemar" mínar og reyni að finna þeim hlutverk.... þær hafa þó flestar lent í flokkun og komnar í viðeigandi ruslatunnu... hefði sennilega bara verið auðveldara að henda þessu strax á seinustu öld...

Ég á eldhús!!!

2007-11-04T17:25:00.001Z

Before

After

Ég á mitt eigið eldhús... jibbí jei :) ég er búin að vera að dunda mér við að setja hödlur og segulstál á hurðarna seinustu vikuna... þetta hefur verið þolinmæðisvinna og því gott að eiga bjór í ísskápnum....

Var að ljúka við að setja upp hill fyrir símann... setti hana í kringum símainntakið og rafmagnsinnstungurnar... þegar ég fór óttast um að bora í rafmagn við að setja upp hilluna sagði pabbi "ekki hafa áhyggjur, borvélin er öll plöstuð svo þú færð engan straum"... gott að stay on the save side of life.. hehehehehe

en hér er mynd af ganginum before

and after.... ath flæðið á parketinu og auðvita símahilluna...

mikið rosalega er skrítið að vera komin í svona allt annan pakka en fyrir svo stuttu... það er oftast bara best að leyfa breytingum að ganga hratt og örugglega yfir... óþolandi að hanga í breytingarfasa lengi :)

verður ekki að fylgja ein svona vinnukvenna mynd :)

2007-10-03T08:50:00.001Z

Sniðugt að BORGA FYRIR að láta einhvern segja sér að hlaupa upp og niður stigana... en nú er ég farin að hlaupa upp og niður stigann þangað til ég fæ með blóðbragð í munninum... gera svo milljón og eina magaæfingu og toppa vitleysuna með því að vingsa lóðum í allar áttir...

Verð þó að viðurkenna að það er gott fyrir líkamann að taka svona púl... en þetta er ennþá betra fyrir sálina... það er nefnilega ekki oft sem ég geri eins og mér er sagt, "no questions asked"... en það er ágætt að taka pásu frá stjórnseminni, þó ekki nema klukkutíma á dag :)

Var orðið of langt síðan eitthvað sprakk í kringum mig...

2007-10-01T09:51:00.000Z

Slökkvilið höfuðborgarsvæðisins kíkti í heimsókn til mín á sunnudaginn... og tók úr þvottavélinni svona í hjáverkum....þetta kalla ég þjónustu :)

Þvottavélin eða mótorinn í þvottavélinni bræddi úr sér, eða sprakk eða eitthvað... slökkviliðið var kallað út... og þeir komu og kipptu þvottavélinni út á lóð... og tæmdu hana svo... Þó svo að það sé rosalega heppilegt að fá hjálp við þvottinn þá finnst mér ég nú meira heppni að það slasaðist enginn... og svo að það urðu engar skemmdir, nema á þvottavélinni minni... þvotturinn í vélinni var í góðu lagi...

Mér finnst þetta óendanlega fyndið... kannski ekki alveg að taka þessu nógu alvarlega... en er einhver ástæða til að vera of alvarleg??? vildi bara óska að ég hefði verið með myndavél til að taka mynd af slökkviliðsmönnunum tæma þvottavélina... en þetta er ein af þessum myndum sem ég geymi bara í huganum.

2007-09-25T10:35:00.000Z

Það hefur alltaf verið svona, er svona... og mun alltaf vera svona.

Af hverju er mannfólkið svona rosaleg hrætt við breytingar?

Það er gaman að vera ræstitæknir með mastersgráðu í efnaverkfræði

2007-09-06T10:54:00.000Z

Var að þrífa ofnin í íbúðinni minni í gærkvöldi. Ræstitæknirinn í mér byrjaði verkið af mikilli nákvæmni. Fann mér einhver ógeðis ofnahreinsis eiturefni til að hjálpa mér við þrifin. Skíturinn gjörsamlega lak út, svo sterkt var eitrið. Þá blossaði upp efnafræðingurinn í mér sem fór að hafa áhyggjur af því að eitthvað yrði eftir af ógeðisefninu í ofninum mínum. Ég hófst þá handa, nú af enn meira nákvæmni að þrífa eitrið úr hverju horni. Eitthvað fannst mér of mikið af hornum og dældum í ofninum og þá tók verkfræðingurinn í mér við, sem af mikilli natni skrúfaði ofnin í sundur (ótrúlegt hvað er hægt að skrúfa svona ofn í sundur).
Ég setti svo bara allt sem komst í uppþvottavélina í hana, já ég á uppþvottavél JJJ, og ég ætla ekki að eiga neitt sem ekki má fara í uppþvottavélina, sko ef eitthvað skemmist í uppþvottavélinni þá er það bara ónýtt.
En allavegana, einhverntíma þarna seint í gærkvöldi, eða snemma í morgun (tími er afstæður) fannst mér ofnin nógu hreinn (allavegana eftir fyrstu umferð) og fór að sofa. Ég á þá bara eftir að setja allt saman aftur………..

2007-08-20T14:48:00.001Z

Sumarið er búið að vera svo æðislegt… og gott veður aukabónus á alla gleðina. Hingað til hefur skólabyrjun boðað komu haustsins, en það verður öðruvísi í ár… ætli það verði þá bara alltaf sumar hjá mér? “Og hún lifði í sumrinu til æviloka”….

Íbúðin mín er orðin rosa flott… búin að rífa allt gólfefni af… rífa niður einn vegg… endurskipuleggja rafmagnið… lagfæra hitt og þetta… mála allt hátt og lágt… og bera inn nýja parketið…
Ég er að leggja á mig ansi mikla vinnu við endurnýtingu á öllu sem mögulegt er að endurnýja… og það eru mjög skiptar skoðanir á þessum endurnýtingum mínum… já já það er sennilega miklu ódýrara og fljótlegra að kaupa nýja eldhúsinnréttingu í IKEA, og auðvita auðveldara að setja bara allt nýtt á baðherbergið í leiðinni… en en en en en… ég var beðin um að segja í stuttu máli svona í lokin á mastersvörninni minni hvað væri hægt að gera til að koma í veg fyrir mengun vegan rusls og sagði “REUSE, REUSE,REUSE” og með þeim orðum endaði skólaganga mín (allavegana í bili)… ég ætla að fara eftir þessu, því ef ekki ég, þá hver????

Það var erfitt að vakna í morgun… líkaminn aðeins farin að þreytast á þessum hamagangi… hélt ég myndi svo sofna fyrir framan tölvuna þegar ég loksins komst í vinnuna… ákvað því að stinga af í hádeginu á kaffihús og sitja þar með kaffibollan minn og stara bara aðeins útí loftið… þar sem ég sat og sötraði á kaffinu heyrði ég óvart samtal fjölskyldu sem sat á næsta borði… þau voru að tala um hvað Hafnarfjörður væri fallegur… fjölskyldan hefði farið í göngutúr um gamla bæinn og orðið yfir sig hrifin af hraunuðum görðunum, fallegum götunum og snyrtilegum bænum… þau höfðu svo endað uppá einhverri hæð og þaðan hefðu þau séð Snæfellsjökulinn, Esjuna, yfir alla Reykjavík og svo lengst útá sjó… lýsingarorðin og andvörpin yfir allri þessari fegurð fengu mig til að brosa útí eitt… að sjá svona langt langt í allar áttir er eitt af því sem ég lærði ég einmitt að meta og sakna meðan ég bjó í danmörku… sá fyrir mér þetta fallega útsýni og langaði svo að taka undir með þeim á næsta borði…
En það er einmitt í einu húsinu á þessum hól, með bakgarð sem snýr í hraunið sem risíbúðin mín er… íbúðin var nú ekki uppá marga fiska þarna þegar ég sá hana fyrst…en það var ákkúrat þetta útsýni sem fjölskyldan á næsta borði átti bara ekki nógu mörg orð til að lýsa sem ég fell fyrir… um mig fór kjánahrollur og ég hætti allt í einu alveg að vera þreytt… það verður notarlegt að sitja í stofunni minni með kaffibolla í annarri og stara útum gluggann….

Það er af sem áður var...

2007-07-03T20:29:00.000Z

Lífið sem efnaverkfræðingur er barasta ágætt :)

Fyrsti starfsmánuðurinn gekk svosem stórslysalaust fyrir sig... ég væri ekki ég sjálf ef ég væri ekki búin að klaufskast aðeins... en ég er orðin svo vön sjálfri mér að ég barasta kippi mér ekki upp við kómedíuna í kringum mig lengur...

Mér finnst ég annars ekki búin að vera að gera svo mikið þennan mánuð sem ég er búin að búa á íslandi... rölti þó uppá Heklu eitt föstudagskvöldið í góðum hópi ungra kvenna á framabraut... er líka búin að kíkja í einhverjar sundlaugar... en mest setið yfir kaffidrykkju hjá hinum og þessum...

Stóru fréttirnar eru þó að nú á ég bíl og næstumþví íbúð líka... eða sko á og ekki á... með einni hjartalínurits undirskrift í dag gekk ég að kauptilboði sem nú hefur verið samþykkt... og því er ekkert eftirn nema að bíða og sjá hvort íbúðalánasjóður haldi nokkuð að ég sé búin að missa vitið... ég er búin að taka massív kvíðaköst inná milli þess að vera alveg sallaróleg yfir þessari skuldasöfnun minni... ég lít ekki á fasteign sem EIGN... en einhversstaðar verður kona að eiga heima... og því er bara að muna að anda inn og anda út... anda inn og anda út....

Mér fannst nú reyndar erfitt að "kaupa" bílinn minn...en vá hvað hann er skemmtilegur :) þetta er ekkert mál.... have to go, bílinn kallar á rúnt :9

Köttur úti í mýri, setti upp á sig stýri, úti er ævintýri...

2007-06-08T15:41:00.001Z

Ég er orðin efnaverkfræðingur... vörnin á mastersverkefninu gekk bara mjög vel. Í raun engin gagnrýni, bara umræður um hvernig eigi að halda áfram með verkefnið. Andstæðingurinn var með fullt af góðum uppástungum sem við gátum rætt fram og tilbaka... en eins og mér einni er lagið átti ég erfitt með að vera bara sammála og svaraði mikið með spurningum á móti... einu sinni svo hart að áhorfendur fóru að hlæja og andstæðingurinn roðnaði...

Ég fékk hrós fyrir skýrsluna/ritgerðina sjálfa... mjög vel uppsett og auðvelt að fylgjast með söguþræðinum... gott málfar, engar stafsetningavillur og bla bla bla... fyrirlesturinn þótti til fyrirmyndar, ég þótti örugg, bara hreinlega fædd til að standa fyrir framan fólk og tala og glærurnar rökstuddu mál mitt mjög skýrt og greinilega... og svo allt hitt sem ég held að sé alltaf sagt...
en það sem mér þótti merkilegast var hrósið sem ég fékk fyrir frumkvöðlastarfið... ég þótti sýna mikið hugrekki að leggja af stað í svona óvissu, prófa mig bara áfram óhrædd við að hafa ekkert til að styðjast við... andstæðingnum þótti virðingavert hvað mér tókst að klára mikið af tilraunum og koma mér þannig upp mikið af gögnum... en það sem þótti flottast var niðustöðuvinnan... það er, þar sem þessi vinna er bara pínulítið en mikilvægt upphaf að miklu stærra verkefni eru alls engar fastar loka niðurstöður... heldur bara niðurstöður sem eru bundnar í framtíðar vinnunni... en mér tókst að setja gögnin upp þannig að þau fléttuðust inní stóru rannsóknarspurninguna mína, hálf ósvarað en með mjög skýr skilaboð um hvernig ég vil að verði unnið með gögnin í framtíðinni... og ég leit því út fyrir að treysta mjög á mína eigin dómgreind... að lokum var ég spurð hverjar mínar ráðleggingar varðandi rusl til þeirra sem vildu heyra og svaraði ég þá “reuse, reuse, reuse”... sagði svo að ruslvandinn væri í raun ekki svo mikið á herðum iðnaðarins eins og staðan er í dag, því væri ekkert tæknilegt svar heldur bara komin tími til að draga úr neyslufíkn og sótthreinsifíkn hjá okkur sem neytendum... þannig voru mín lokaorð og áður en ég labbaði út svo “dómararnir” gætu tekið ákvörðun um einkunina sagði andstæðingurinn mér að ég ætti örugglega framtíðana fyrir mér þar sem ég væri nógu sjálfsörugg til að takast á við ótroðnar slóðir... þegar ég loksins labbaði út hugsaði ég “eins gott þau vita ekki hvað ég er búin að vera skíthrædd við þetta allt saman!!!” “you just have to fake it until you make it....” mér fannst þau svo taka óþarflega langan tíma til að komast að niðurstöðu um einkunina... en eftir lengstu 15 mín ævi minnar kom ein af leiðbeinendunum mínum hoppandi út og öskraði þú fékkst níu þú fékkst níu og rétti upp eins marga fingur til að leggja áherslu á mál sitt...

Milli knúsa og krama tókst mér að ljúka allri smávinnunni sem ég átti eftir í byggingu 229... fólk átti erfitt með að gúddera æsinginn í mér að vera byrjuð að vinna... en við íslendingar eru ferlega spes!!!.... það verður aldrei tekið frá okkur... rétt uppúr hádegi í dag labbaði ég út úr byggingunni sem hefur verið, eiginlega mitt fyrsta heimili í vetur... ég var pínu sorgmædd... en um leið nógu sjálfsörugg til að takast á við hinar ótroðnu slóðir framtíðar minnar...

Ad fullordnast...

2007-05-24T19:54:00.000Z

Eg er komin med vinnu. Byrja 30 mai og hlakka bara mikid til ad leggja af stad i thann leidangur. Mer skilst ad "islændingerne på køkken 4" verdi ad vinna hja sama fyrirtæki... merkilegt :)

Eg er annars astfangin... af hafnarfirdi. Thad er svo vinalegt ad hitta kunningja svona a førnum vegi. I fiskbudinni a horninu heyrdi eg øskrad "ertu vangefin" thegar eg for i fyrsta sinn ad versla i matinn. Mer bra rosalega vid lætinn en roadist thegar eg fattadi ad thetta var bara Lara Fleck sem øskradi svona af gedshræringu af ad sja mig. Ekki fekk eg allt til matargerdarinnar i fiskbudinni, og thurfti ad ljuka innkaupunum i Fjardakaupum allra landsmanna. I einni rødinni thar stod Addy storvinkona min sem horfdi bara i gegnum mig thegar eg veifadi til hennar. Thad var ekki fyrr en eg hafdi komid mer fyrir alveg vid hlidina a henni sem hun nadi ad kveikja a perunni og sagdi bara "ertu ad djoka". Næsta dag thegar vid Addy vorum svo ad keyra heim af kaffihusahittingi saum vid Laru Hafberg afferma bilinn sinn og stoppudum a midri hringbrautinni til ad hlaupa ut og heilsa hinni blomstrandi konu. Thad eru lika margir fjøldyldumedlimir busettir i firdinum og thad var gaman ad banka uppa og segja hæ a rølti minu um bæinn a kosningadaginn.

Eg er annars ekki buin ad vera alveg eins mikill turisti og eg ætladi ad vera buin ad vera i sumarfriinu minu a islandi. For tho a vorhatid a Eyrarbakka, thar sem mamma keypt kaffibrusa a loppemarkadi (thad er i frasøgu færandi!!!!!!!). Merkilegast i thessu frii thotti mer ad læra undir 8. bekkjar prof med litla brodur, ferlega gaman!!! Akvad ad ryksuga frekar en ad fara ad skoda nyja haskolasvædid i Keflavik... en svona er eg nu bara :)

Eg var med storar yfirlysingar um ad flytja ekki heim aftur fyrr en Ingibjørg Solrun væri sest i forsetisradherrastolinn... en eg er best i malamidlunum (hef tho ordid vør vid asakanir um ad thekkja ekkert til malamidlanna thar sem eg er alltaf bara svona ein og tharf ekki ad taka tillit heima hja mer, eg hef nu bara aldrei buid ein svo eg veit ekki alveg hvadan thessar asakanair koma... hlæ tho bara inni mer af vitleysunni). Utanrikisradherrastolinn er sko skref i retta att, svo eg mun breyta løgheimilinu minu med bros a vør a thridjudaginn :) Eg er tho pirrud ad sjalfstædiskonur taki øllu bara thegjandi!!! Eg er allavegana ekki "thegi thu og vertu sæt" typan...

Nu er eg i danmørku, eftir stutta stund verd eg aftur a islandi... og stuttu seinna verd eg svo aftur i danmørku... en eftir thad verdur tekid sma fri fra ferdaløgum, nema tha innanlands... a islandi sko :)

allt og ekkert að gerast...

2007-05-06T22:50:00.000Z

Ég er búin að vera í fríi... hefur tekið ótrúlega á sálarlífið að hafa allt í einu ekkert að gera... leiðbeinandanum mínum finnst ég örugglega mjög skrítin... sendi honum fyrst kvíðakastbréf þar sem ég baðst afsökunar á að geta ekki rétt honum útprentaða lokaritgerðina... "I am just not able to let go"... sagði ég... hann er eins skemmtilegur e-mail ritari og ég (ég er á geðveiku egó trippi og er best í öllu þessa dagana) og sendi mér skemmtilegt e-mail um að það væri óhollt að halda börnunum sínum í heimahúsum of lengi... ég fór því næsta dag og leyfði honum að rífa úr höndunum á mér lokaritgerðina og sagðist vera að flytja heim til mömmu og pabba núna... frekar fyndið svona had to be there moment... sem endaði með því að hann "skipaði" mér að njóta þess að vera nú í fríi... það liðu ekki nema tveir dagar áður en ég sendi honum næsta e-mail þar sem ég sagðist bara ómögulega geta verið í fríi og ætlaði því að fara heim að byrja á starfsleitar-processinum og því þyrfti hann að segja mér dagsetninguna fyrir vörnina með góðum fyrirvara svo ég gæti örugglega náð flugi on time... klukkutíma seinna fékk ég e-mail með Phd. starfstilboðum á deildinni... ég er utan þjónustusvæðis núna, einhversstaðar mitt á milli ísl. og dk með dótinu mínu, sem er samt ekki búið að pakkast niður í kassa og komið í gáminn... á svo hryllilega erfitt með að segja nei takk, ákveðin galli sko...

Fór með Rut og Rökkva í tivolí í seinustu viku þar sem þemað var... "steinunn að öskra"... rosalega er nú gott að öskra... við rut fórum í ÖLL tækin og ég var oft byrjuð að öskra áður en tækin fóru af stað... rökkvi var aðeins varkárari, og það var gaman að hlusta á mömmuna rut reyna að sannfæra varkára son sinn að fara í fleiri tæki... hann stóð svo bara eins og engill og veifaði eða beið í rólegri tækjunum meðan skellibjöllurnar skutust útí loftið...

Kíkti líka með Elínu á útisafnið... við vorum með nesti sem ég man ekki alveg hvað var nema náttúrulega að þar var að finna hvítvínsflösku... okkur lá svo á að borða/drekka nestið að við fundum okkur túnblett rétt við andyrið og settumst þar á teppi hófumst handa við að njóta kræsinganna... það liðu nú ekki nema 5 mín áður en safnvörðurinn kom til að biðja okkur vinsamlegast að nota spisepladsene á svæðinu, við værum nefnilega í miðri útstillingu þarna á túnblettinum... og um leið kom flokkur að hænum í von um að geta nartað í nestið okkar... við tíndum matinn vandræðalega saman um leið og við reyndum að gagga hænurnar í burtu... og drifum okkur á næsta nestissvæði... tókum okkur góðan tíma í nestispásu og vorum frekar léttar og skemmtilegar þegar við svo loksins gáfum okkur tíma í að skoða safnið... furðulegt hvað fólk hafði lítl rúm og lítið einkalíf þarna í den... en almenningsklósettin á safninu eru þrifaleg :)

Fór í alsherjar veslunarferð með Lei í gær... ferlega gaman... þrömmuðum upp norrebro og svo niður í miðbæ... ég var orðin svo sárfætt rétt við norreport station að ég ákvað að ég þyrfti nauðsynlega að kaupa mér betri skó... sá þá svona crocs skó á tilboði og vingsaði mér inní búðina og keypti þessa líka fallega ljósbláu skó... ég var svo upptekin af að horfa á mig í speglinum í skónum á leiðinni út að ég labbaði á fullu spítti á útidyrahurðina... meiddi mig frekar mikið en fann það ekki alveg strax því ég skammaðist mín svo... er svo "útitekin" (rauð í framan) að það tók sem betur fer enginn eftir því hvað ég roðnaði :)... enduðum svo á því að fara í bíó... og kvöddumst í miðbæ lyngby... átti ferlega erfitt á leiðinni heim að reyna að halda inni tárunum sem ætluðu hreinlega að flæða niður kinnar mínar... geðveikt leiðinlegt að kveðja... var svo hlaðin varningi eftir daginn að ég átti bara engar lausar hendur til að þurka kinnarnar... en svona er þetta... og næst tökum við bara verlunarleiðangur í shanghai...

Rölti með Rut og Rökkva heim úr bekkjarafmæli sem Rökkvinn var í í dag... ég fékk svo góða hugmynd um að prófa nýja leið heim til þeirra... sem þótti mjög skemmtileg svona í byrjun... en við villtumst svolítið mikið... og Rut var orðin pínu reið útí mig... "steinunn þú vissir alveg að þetta var vitlaus leið, þú þarft alltaf að vera í einhverjum ævintýrum, og ef þau eru ekki til staðar bara býr þú þau til með því til dæmis að villast" sagði hún hastarlega við mig einhversstaðar þarna sirka í smá vitlausri átt frá kagså kollegi-inu... við spurðum til vegar og komumst aftur tilbaka... og svo þaðan á réttan stað... svo í stað þess að vera kannski hálftíma heim, vorum við þrjá tíma :).... það rann MJÖG flótt af Rut reiðin, og ég reyndi að bæta fyrir "útafaksturinn" með að hjálpa henni að ryksuga :)... hun var samt löngu hætt að vera reið en ég var með pínu samviskubit... ég var sko ekki beint villt, það var bara svo mikið af svona "dead end streets" :)

Ég er sko búin að finna svo margar draumaíbúðir, svo erfitt að velja... en ætla samt að vera heima hjá mömmu og pabba í sumar... það er svo gott að vera hjá þeim... ég held samt að rétt áður en þeim finnst ég verð búin að fá of margar svona "góðar hugmyndir" um gönguferðir, hjólaferðir, endurröðun í skápa, breytingar á dagsskipulagi og bara tilfallandi veseni þá velji þau bara draumaíbúðina fyrir mig :) ég er annars komin með rosalega góða hugmynd á eldamennskufyrirkomulaginu... hahahahahahahaha... svo veit ég alveg hvernig best er að breyta svo fötin mín og skórnir komist fyrir... og svo verður náttúrulega ekkert hægt að nota bílskúrinn í sumar því þar verður dótið sem af einhverjum ástæðum fellur til á leið minni í gegnum lífið :)

Ég er annars bara búin að vera á flandri... og dótið mitt lifnar ekki við og pakkast sjálft niður í kassa eins og í teiknimyndunum... en það er ekki svo mikið mál að koma þessu í gám... og fljótlega, MJÖG fljótlega verður það komið af stað til íslands... en ég verð komin til draumalandsins áður en dótið leggur af stað... ég hlakka svo til þegar ég verð að borga leigu í danmörku, dótið mitt verður einhversstaðar á miðju atlandshafinu, ég á íslandi en samt að hálfu leiti með hugann við vörnina sem samt er bara formsatriði, með allt en um leið ekkert á hreinu... þá verð ég örugglega sallaróleg... ég er nú reyndar alveg sallaróleg líka núna... er nú yfirleitt sallaróleg... eða það sést yfirleitt ekki á mér þegar ég er stressuð... ég er kannski bara alltaf stressuð... nei ég er róleg... þetta er allt spurning um val... ég er róleg... ég finn hvernig tærnar á mér verða þyngri og þyngri, kálfarnir fara svo að þyngjast og þyngslin færast upp í hnén... úbbs eins gott að leggjast uppí rúm áður en ég held áfram... ég er nefnilega alltaf þessi rólega týpa sem sofnar við það eitt að hugsa slökkun :)

Hvern einasta dag fer lífið á fætur...

2007-04-24T22:29:00.000Z

Ég fékk svona “get out of jail” kort í seinustu viku þar sem ég þurfti ekki að prenta út lokaverkefnið mitt fyrr en í þessari viku, þar sem ég þurfti að bruna heim í fermignaveisluna... og skilaði bara á rafrænu formi...

Nú er komið að skilum. Mál að prenta út og sleppa takinu af þessu sem hefur átt hug minn allann seinustu sex mánuði, þessu sem mig hefur helst bara langað að tala um, þessu sem ég hef helst vilja eyða öllum mínum stundum með, þessu sem líf mitt hefur snúist í kringum. Sleppa takinu af þessu sem hefur verið skapað hræðslu, gleði, áhyggjur, sorg, blóð, svita, tár, bros, hlátur... Sleppa takinu af þessu sem hefur haldið fyrir mér vöku svo margar nætur, og svo orðið til þess að ég hef oftar en einu sinni vaknað upp um miðjar nætur þegar ég ætlaði svo mikið að sofa. Sleppa takinu af þessu sem var svo gaman að vakna og halda áfram með.

Jamm nú er þetta bara púff og búmsala búmm... BÚIÐ... næsta mál á dagskrá... en er bara svolítið erfitt...

"He who returns from a journey is not the same as he who left." [Chinese Proverb]

Á sama tíma er ég að ná markmiðinu sem ég er búin að stefna að SVO lengi... allt í einu finnst mér ég vera það sem ég ætlaði alltaf að vera en EKKI ég sjálf... en ég er bara Steinunn...

Það er erfitt að vera ég þessa dagana... en ég bara get ekki hætt að brosa... svona er nú lífið!!!!!!

ÉG ER BÚIN AÐ SKILA!!!

2007-04-16T20:33:00.000Z

Er formlega búin að skila... sendi frá mér verkefnið í seint gærkvöldi... vaknaði í morgun eftir mjög "óeiginlegan" svefn og ætlaði að fara að gera mig klára að rjúka uppá skrifstofu að ganga frá nokkrum smáatriðum... mín biðu skilaboð frá leiðbeinendunum með hamingjuóskir um vel unnin störf og mér skipað að fara að sofa og taka mér frí framá miðvikudag, þau myndu sjá um formsatriði dagsins í dag... það eru einmitt svona hjálp, hjálp með litlu hlutina sem oftast er stærsta gjöfin... ég skreið því aftur uppí rúm og sofnaði FAST :)

Í dag hef ég lítið annað en bara verið... og eiginlega bara verið þreytt... tókst aðeins að takast á við hversdagslegu hlutina og á núna hrein föt og hef gengið frá þannig að ég get annað en bara sofið heima hjá mér... og svo eldaði ég og borðaði VENJULEGAN mat...

Nú tekur við niðurrif... byrjar strax á miðvikudaginn... en fram að vörn þarf ég að sitja fundi og halda fyrirlestra þar sem útgangspunkturinn er að tæta niður allt sem ég skrifaði og segi svo ég verði tilbúin að standa hrein og bein og verja verkefnið á "dómsdegi" :)... hlakka til og finn fyrir kvíða á sama tíma... en það er sennilega nákvæmlega svoleiðis sem mér hefur liðið seinasta árið...

Fer í stutta heimsókn til Íslands yfir helgina... Auðun að fara að fermast... ótrúlegt hvað tíminn líður hratt... finnst það bara hafa verið í gær sem ég stundaði það að hrista vögguna hans þannig að litla greyið tísti og ég fékk afsökun til að sitja með hann í fanginu og horfa á hann sofa... honum fannst bara ekki gott að sofa í vöggunni :):):) man að mér þótti svo merkilegt að við það að fermast komst ég í fullorðinna manna tölu, sem var einmitt sama ár og ég "fékk" Auðun... nú finnst mér það eina sem ég hef að segja við litla/stóra drenginn að halda vel utan um barnshjarta sitt, það gerir nefnilega fullorðinsárin svo miklu skemmtilegri... barnslegt eðli er nefnilega hægt að flýja/gleyma... en ábyrgð er algjörlega óumflýjanlegur hlauti fullorðinsáranna... en ábyrgðinni má þó gleyma stund og stund í barnslegum fíflalátum... ein af þessum litlum hjálpum í lífinu, sem verða að stærstu gjöfunum...

Dictionary of Useful Research Phrases

2007-04-13T17:23:00.000Z

Research Phrase: It has long been known…
Translation: I didn’t look up the original reference.

Research Phrase: A definite trend is evident…
Translation: These data are practically meaningless.

Research Phrase: Of great theoretical and practical importance…
Translation: Interesting to me.

Research Phrase: While it has not been possible to provide definite answers to these questions…
Translation: An unsuccessful experiment, but I still hope to get published.

Research Phrase: Three of the samples were chosen for detailed study…
Translation: The results of the others didn’t make any sense.

Research Phrase: Typical results are shown…
Translation: The best results are shown.

Research Phrase: These results will be shown in a subsequent report…
Translation: I might get around to this sometimes if I’m pushed.

Research Phrase: The most reliable results are those obtained by Jones…
Translation: He was my graduate assistant.

Research Phrase: It is believed that…
Translation: I think.

Research Phrase: It is generally believed that…
Translation: A couple of other people think so too.

Research Phrase: It is clear that much additional work will be required before a complete understanding of the phenomenon occurs…
Translation: I don’t understand it.

Research Phrase: Correct within an order of magnitude…
Translation: WRONG

Research Phrase: It is hoped that this study will stimulate further investigation in this field…
Translation: This is a lousy paper, but so are all the others on this miserable topic.

Research Phrase: Thanks are due to Joe Blotz for assistance with the experiment and to George Frink for valuable discussions…
Translation: Blotz did the work and Frink explained to me what it meant.

Research Phrase: A careful analysis of obtainable data…
Translation: Three pages of notes were obliterated when I knocked over a glass of beer.

Hver thekkir ekki ad hafa lesid eda thad sem verra er einmitt skrifad eitthvad ef ekki alla thessa research phrases... her a skrifstofunni minni høfum vid hreinlega grenjad ur hlatri... mastersritgerdin min var svo analysed og viti folk... thad voru bara næstum allir thessir godu phrases.... :)

I just got the last results!!!!

2007-04-13T13:22:00.000Z

Svo spennandi, svo rosalega spennandi... alltaf gaman thegar efnafrædin kemur a ovart...

Framundan er mjøg svefnlaus helgi... en thær eiga thad til ad verda mjøg skemmtilegar... nog um hlaturskøst :)

Eg kem svo heim a midvikudaginn i næstu viku... eg hlakka svo til... en thad verdur stutt stopp thvi eg ætla bara ad drifa vørnina af og skella draslinu minu i gam (er samt alltaf ad hallast meira og meira ad thvi ad taka ekkert heim thvi eg nenni ekki ad flytja)... eg vona svo innilega ad eg nai ad vera flutt heim fyrir kosningarhelgina... eg var nu samt med mjøg akvednar yfirlysingar um ad flytja ekki heim fyrr en landslagid i politikinni heima væri buid ad breytast... eg barasta held ad thad muni standast :)

ad lokum legg eg til ad Ingibjørg Solrun verdi næsti forsetisradherra....

íslenska frægðin...

2007-04-12T21:57:00.000Z

Á mínu snakki við hin almenna nörd hér í DTU er ísland frægt fyrir Vigdísi Finnbogadóttur og "the hydrogen man"... kannski erum að verða þekkingasamfélag??? Fyrirmynd í jafnréttismálum og vistvænni orkuframleiðslu...

Þar sem ég hef ekkert að gera annað en að bíða og bíða eftir að fá feedback svo ég geti lagt lokahönd á mastersverkefnið mitt eyddi ég deginum í snakk við fólkið á ganginum mínum í dag... það hjóla allir í vinnuna þarna og skella sér svo bara í sturtu í kjallaranum áður en vinnudagurinn hefst... sumir eru 5 min að hjóla á morgnanna aðrir alveg uppundir klukkutíma... þetta ætla ég að muna þegar líða tekur á fíkn mína til bílanotkunar....um kvöldmatarleiti þegar ég var búin að fara tvisvar á kaffihúsið góða og sat við tölvuna mína að reyna að friða samviskuna með því að vera á staðnum kom einn af ganginum inná skrifstofu til mín... orðin alveg dauðþreyttur á tilraununum sínum sem ætla bara ekki að ganga upp... og ekki nema 3 mánuðir þangað til hann á að skila Phd. verkefninu sínu... og þarna sátum við og ræddum um svefnlausa mánuði....

How many people who are not graduate students understand the amount of time and devotion to a project it takes to work on it day in, day out, to run experiments, analyze data, read papers, and drive yourself slightly insane? Time spent with another means less time spent in lab, and probably less sleep. And I'm irritable enough already. ...

Vá hvað við áttum erfitt...Jæja en hann fór að spyrja mig um framtíðina og hvort ég ætlaði heim... ég komst ekki að til að svara því hann bara dreif sig í að segja frá verkefni sem hann hafði gert í Svíþjóð í 8 manna hóp af alþjóðlegum stúdentum um vetnissamfélagið á íslandi... ég fylltist þjóðarstolti og fór að spyrja útí verkefnið... hann spurði þá hvort ég hefði hitt "the hydrogen man"... og googlaði einhverju og sýndi mér Braga Árnason, sem er auðvita vetnisMAÐURINN.... jú jú ég sagðist hafa hitt hann og það bara skein úr drengum aðdáun...
En það sem verkefnið snérist í stuttu máli um var að reikna út hvort það væri arðbært að gera ísland að vetnissamfélagi... þá tekið sérstakt mið af fiskiflotanum... niðurstöðurnar voru vetnissamfélaginu í hag... með því að nýta vatnsfallsvirkjanir og afgasið frá álverum... allt voða flott og fínt...
Ég sagði honum þá að umhverfisverndarsinnar á íslandi væru á móti álverum og vatnsfallsvirkjunum og því kannski tími til að endurskoða vetnis verkefnið hans... andlitið gjörsamlega datt af drengnum og svo sagði hann "umhverfisVERNDARsinnar"... ég gat ekki annað en hlegið og sagði svo að málið væri mun flóknara... reyndi svo eitthvað að segja, sko þó svo að ísland sé fimm sinnum stærra en danmörk og þar búi ekki nema 300.000 manns þá er alveg ómögulegt að fara að setja mikið landflæmi undir vatn til að framleiða orku, jafnvel þó hún sé vistvæn, og ennþá ómögulegara að selja hana ódýrt, þó svo að það þýði að orkufreku framleiðslu fyrirtækin sem nota hana hafi þá möguleika til að verja meiri peningum í umhverfistækni og vera með starfsfólk á hærri launum en annarsstaðar í heiminum, þá getum við íslendingar ekki fórnað okkar óspjölluðu náttúru til þágu jarðarinnar vegna þess að við ætlum að fara inná ferðamannamarkaðinn, fá milljón trilljón ferðamenn sem auðvita spilla óspjölluðu náttúrunni með veru sinni þar, en það er miklu umhverfisvænna því ferðamenn eru svo miklu fallegri en stórverksmiðjur og ferðamönnunum fylgir svo mikil neysla sem kannski er mest mengandi en bara svo skemmtileg.... og ég hélt andliti meðan ég fór með þessa ræðu... ég sá hvernig sýn drengsins á íslandi sem þekkingarsamfélag hrundi þarna fyrir framan mig svo ég ákvað að draga aðeins úr kaldhæðninni og útskýrði mál mitt betur... en mér fannst þetta rosalega fyndið... við urðum þó sammála um að þetta væri vandmeð farið verkefni, það er nýta vistvænu orkuna á íslandi... en það væri þó ekki til að auka á þekkinguna að gera ekki neitt...

Við getum þó bjargað frægð íslands með því að vera með kvennkyns ráðherra næst... þvi legg ég til að Ingibjörg Sólrún verði næsti forsetisráðherra...

Cake...

2007-04-11T11:08:00.000Z

Thad er mjøg erfitt ad utskyra dønsku "væmnina"... en their eru bara svo rosaleg mikid fælles... allir vinir!!!!

Mer fannst thetta rosalega erfitt fyrst... en nu finnst mer thetta bara sætt... (enda svo stutt thangad til eg flyt heim og thar sem eg tharf ekki ad hafa ahyggjur af thvi ad vera bodid uppi dans a otrulegustu timum....hahahahahaha... I NEED MY SPACE)

Jæja en her fylgjir e-mail sem øllum her a "Combustion and Harmful Emission Control Research Center"-inu var send nuna i hadeginu

************************************************************************************
Dear Friends
Just a brief reminder in order to refresh on the interactive nature of the cake list:
If you do not find your name on the list, now would be a good time put it there. We are in the fortunate position that you would soon have the possibility to spread joy and happiness among your colleges by bringing your (possibly home-cooked) master piece. So take this wonderful chance and sign up already today!
Sweet regards,
The Cookie Monster
************************************************************************************

Bara sætt... audvita humor i thessu lika, en hugsunin a bakvid einlæg... thad er sem sagt kaka a kaffistofunni eftir øll føstudags "seminar"-in... sem vid skiptumst a ad koma med... eg er sko meira thessi sem bordar og vaskar upp :) her er nefnilega uppthvottavel....

Eg er annars ad massa verkefnastjornunina... og eftir otal e-mail er allt ad smella saman... og allir ad standast thrystinginn fra mer .... og eg held eg verdi komin med allar nidurstødur i hendurnar a føstudaginn... og tha er bara EIN løng helgi framundan og svo bumsala bumm bumm bumm...

hnútur í maga...

2007-04-10T12:06:00.000Z

Búin að senda frá mér lokaverkefnið til yfirferðar!!! ótrúlegt hvað það getur verið stressandi að ýta á send... og sitja svo og bíða og vita að núna, ákkúrat núna er verið að dæma verkefnið... líður svona eins og það sé verið að dæma mig!!!

Nú er ég farin að sjá fyrir endan á þessu öllu saman... en hin unaðslega tilfinning að hafa klárað er rétt handan við hornið og ég bara varla get beðið.

The hierarchy of doing somthing is:

Ég geri það ekki - ÓSIGUR
Ég ætti - SKYLDA
Ég reyni - VILJI
Ég get - MÁTTUR
Ég gerði það - ÁRANGUR

Ég finn fyrir mættinum núna og hlakka til að komast á stig árangursins :)

Væntingar...

2007-04-08T23:34:00.000Z

Umvafin fólki sitjum við og pössum uppá að spila réttu hluverkin, svo við skerum okkur örugglega ekki úr hópnum. Öll alveg á hundrað og fimmtíu að passa uppá að standast væntingar.
Á öllum þeytingnum erum við svo upptekin af að halda andliti að við tökum ekki eftir fólkinu í kringum okkur. Þetta er ekki beint sjálfselska, en það er bara svo mikil vinna fólgin í því að vera allt sem við höldum að við eigum að vera að það er ekki tími til neins annars. En ef við erum öll svona upptekin af okkar eigin hlutverkaleik, er þá raunverulega einhverjar væntingar í loftinu? Aðrar en okkar eigin væntingar til lífsins?

Ég gæti ekki sagt frá öllum mínum draumum, vonum eða óskum í lífinu. Ég gæti kannski sagt svo skiljanlegt sé frá einum draumi, einni von, einni ósk, en ef ég svo í beinu framhaldi segði frá öðrum draumum, vonum, óskum þættu það kannski á skjön við það sem ég byrjaði á. Samt finnst mér sjálfri lífsýn mín mjög hrein og bein, auðskiljanleg... og á einhverju plani held ég jafnvel að allir hafi sömu væntingar til lífsins. En það er kannski bara af því að ég hef ekki tíma til að hlusta á aðra, því ég er nú svo upptekin af að spila réttu hlutverkin.

En þegar ég næ að sleppa taki af öllum hlutverkunum og bara vera ég... finnst mér ekkert skemmtilegra en að hlusta og tala um alla rugluðu draumana, vonlausu vonirnar og einu óskina sem oftast eru miklu miklu fleiri. Og þó ég gleymi því oft í skugga hlutverkaleiksins í hversdagsleikanum... þá eiga allir sér ruglaða drauma og vonlausar vonir og endalaust af óskum. Sjálfið á það bara til að týnast þegar við erum að gera allt sem við höldum að við eigum að gera.

Mér er orðið ljóst að þegar ég segi og geri það sem ég hugsa, en ekki það sem ég held ég á að gera, þá er ég hamingjusöm... og einmitt þá stenst ég væntingar mínar... og þeirra sem elska mig.

_____________________________________________________________________

Stúdentalífið snýst um að “stela”. Það er alltaf eitthvað verkefni sem bíður og bankareikningurinn alveg galtómur. Svo í raun ætti ekki að vera hægt að gera neitt annað en að sitja og stúdera. EN einhvernvegin hefur, allavegana minn námstími snúist um svo miklu meira en bara stúderingar... ég hef því verið voða dugleg að “stela”... tíma, peningum... en bara frá sjálfri mér. SEINNI TÍMA VANDAMÁL!!!

Tölvukerfið hrundi á skrifstofunni minni á skírdag og búið að liggja niðri síðan. Þegar ég bað um lagfæringar fékk ég að vita að það á ekki að vinna um páskana. Vika í skil og fullt af smádúttleríi eftir. Svo ég stal mér tíma þessa páska... og þrátt fyrir að finna fyrir smá hnút í maganum, er langt síðan ég hef náð að slappa svona vel af. Ætli ég verði ekki að viðurkenna að ég var bara orðin svona útkeyrð að ég hafði ekki orku í stressið. Er búin að ná að horfa á heila bíómynd, meira að segja fleiri en eina. Nokkuð sem ég hef ekki varla getað síðan ég bjó á Íslandi. Þess fyrir utan sofið 8 og jafnvel 9 tíma á sólahring.

Í dag átti ég svo heilan hangsdag... fékk gesti og við elduðum, borðuðum, spjölluðum, elduðum meira, borðuðum meira, horfðum á videó og brenndum eina köku, sem samt var svo góð með fullt af rjóma... hér voru íslenskar, serbneskar og danskar hefðir með smá amerísku ívafi... ferlega skemmtilegt... en södd og úthvíld og stresslaus eftir allt pep-talkið get ég ekki sofnað... ætli ég verði alltaf andvaka þegar stúdentalífinu líkur????

Steinunnar speki dagsins er: “þetta er bara spurning um að vera hreinskilin, og auðvita sofa í sínu eigins rúmi, þá bara getur ekki komið upp misskilningur”... ég er einstaklega orðheppin og get örugglega fengið vinnu hjá Hallmark heillakortafyrirtækinu í framtíðinni J Ég held að stundum sé bara spurning um að læra að þegja einstaka sinnum og ekki svara ÖLLU.

GLEÐILEGA PÁSKA!!!

Hlakka til næstu árstíðaskipta!!! Það verður svo magnþrúngið hjá mér að segja GLEÐILEGT SUMAR... bara nokkrir dagar í viðbót J

sol skin i heidi og himininn blar....

2007-04-03T08:39:00.000Z

... her i dk er komid sumar, eda allavegana vor... allt ordid grænt vid motorvejen tho grasid og tren a vænni svædum ætla eitthvad ad lata bida eftir ser...

Nu er allt ad smella saman... verkefnid nokkurnvegin tilbuid... eina sem vantar eru seinustu nidurstødurnar sem DONG energy eru ad vinna fyrir mig... thetta verdur allt frekar tæpt søkum paskafrisins... en eg er svo vøn ad vinna dag og nott svo thetta hlytur ad reddast a seinustu helginni... get bara tekid mer sma fri yfir paskana i stadin...

kantinan og cafe-id lokad i paskavikunni... eg fekk sma sjokk ad fatta thetta... hvad a eg tha eiginlega ad borda.... vita thau ekki tharna i skolaeldhusinu ad eg er undir alagi nuna og tharf a theim ad halda vid eldavelina :)

mer finnst allir adrir en eg vera ad fatta ad nu er komid ad lokum hja mer... eg hef stundum a tilfinningunni ad eg verdi su eina sem ekki a eftir ad fagna thessu thvi eg verd hreinlega sofandi i partyunum... nei annars eg finn alltaf orku i sma fiflaskap... svo eru nokkur byrjud ad gera tilkall i dønsku buslodina mina... eda thad sem folk heldur ad eg ætla ekki ad taka med heim... eg sjalf er ekki buin ad akveda hvad thad er... en eg væri vis til ad gefa bara allt... eins og svo oft adur.... en vænst thotti mer um thegar eg var bedin um listaverk efitr sjalfa mig... kom mer a ovart thar sem eg helt ad adeins eg fattadi listrænu hæfileika mina... hahahahahaha... en astædan fyrir thessari osk um listaverkid var ad thetta motivational listaverk thotti lysa mer sem personu svo vel.... kannski eg fari bara og gerist listakona...:)

verd ad thjota a fund... næst seinasta fundinn i thessari tørn :) uffamia eg finn fidrildin i maganum fara a flug...

22. mars 2007

2007-03-27T17:11:00.000Z

Ég skrapp til Íslands yfir helgina... að fagna fimmtugsafmælinu hennar mömmu... það var haldin stórveisla á föstudagskvöldinu og ég fékk þann heiður að vera veislustjóri... ég reyndi hvað ég gat að stjórna skemmtidagskránni... en átti í smá erfiðleikum með að nota míkrófóninn (man ekki hvað heitir á íslensku), svona í byrjun... en það reddaðist... ég hélt svo smá ræðu mömmu til heiðurs og fylgir hún hér...

"Þann 22. mars 1957 fæddist Ásta María Björnsdóttir, hún mamma mín. Hún er önnur dóttir hjónanna Friðgerðar Sirrey Kolbeinsdóttur og Björns Kristjánssonar. Seinna bættist systrahópnum og urðu þær alls þrjár systurnar.
Mér þótti alltaf gaman að heyra ömmu og afa segja sögur af mömmu sem barni. Amma hóf alltaf sögurnar á því að segja frá ljósu lokkunum með blik í augum. “Hún Maja mín var alltaf eins og engill, með ljósa lokka og þessi ljósbláu augu”. Afi tók þá yfirleitt við og sagði glottandi sögur af uppátækjasama englinum, sem var löngu áður en hún varð svona hávaxin eins og við þekkjum hana i dag, mun stærri en allir hinir að hennar eigin mati. Af mínum dómi var hún mjög uppátækja samur krakki þó svo að hún hafi ekki beint verið að brjóta af sér. Hún leit út eins og engill, en var um leið sannkölluð prinsessa, hávær og fyrirferðamikil, byrjaði strax að skrá sig í sögubækur allra þeirra sem á vegi hennar urðu.
Ásta María tók eina önn til stúdentsprófs en fór svo í námsleyfi. Seinna, eða stuttu eftir þrítugt fór hún og lærði í fóstruskóla íslands og varð fóstra eins og það hét á þeim tíma. Á meðan á því stóð var hún eiginkona, mamma, húsbyggjandi, námskona og útivinnandi allt í einu, og að mínu mati er ekki hægt að segja að neitt af því hafi verið í hjáverkum. Hún vann í nokkur ár sem fóstra, og á meðan breyttist starfstitill hennar í leikskólakennari. Hún skellti sér svo í framhaldsnám í stjórnun, og eftir stutta vist sem aðstoðarleikskólastjóri tók hún við leikskólastjórastöðu á leikskólanum Hvammi, þar sem hún stundar sína vinnu af dugnaði í dag. Samhliða þessu öllu hefur hún tekið þátt í bæjarmálunum hér í Hafnafirði, setið í nefndum og er núna varaformaður Samfylkingarinnar í Hafnafirði.
Ásta María flutti úr heimahúsum mjög ung, þá ekki nema 17 ára. Þegar hún var tvítug hóf hún búskap með þáverandi kærusta sínum verðandi unnusta og miklu miklu seinna eiginmanni, honum Steini Steinseni. Enginn er alveg fullkominn eins og við öll vitum en Steinn og Maja vega mjög upp á móti hvort öðru og eru því næstum fullkomin heild.
Ásta María hélt áfram að fullorðnast hratt og örugglega og eignasðist sitt fyrsta barn með honum Steini sínum þann 2. mars 1979, hana Steinunni Dögg, þá ekki nema 22 ára. Þó svo að ástin hafi ekki dvínað milli kærustuparsins liðu sex ár áður en annað barn kom í heiminn. Það gerðist 15 maí 1985 þegar Steinarr Logi kom með látum. 31. júlí 1987 giftu þau skötuhjúin sig loksins og er Auðun, örverpið sem fæddist 19. janúar 1993, þeirra eina barn sem ekki fæddist í lausaleik.
Ásta María hefur eins og allir mörg hlutverk; til dæmis er hún,samstarfsfélagi, systir, vinkona, eiginkona og móðir. Hún er mamma mín og þekki ég hana því best í því hlutverki þó svo að ég hafi spurnir af öllum hinum líka. Mig langar mig að reyna að segja í nokkrum orðum hvernig og af hverju mér finnst hún bara best.
Ég á svo margar fallegar minningar af henni mömmu minni. Og sama hvað ég hef reynt að setja þær upp í stuttu máli, virðist það vera efni í heila bók að telja upp allt sem mig langar svo að segja. Það er bara svo margt gott um þessa fallegustu konu sem ég þekki að segja. Og ég ætla því að stikla á stóru.
Mér finnst mamma eiginlega alltaf hafa verið með bók í annarri, eða nýbúin að klára eina sem hún varð bara að segja frá... og bækur í bland við Mömmu-mat...sem er alltaf bestur... er einhvernvegin órjúfanleg heild....
Ég man oft eftir mömmu með bók í annarri og sleif í hinni fyrir framan eldavélina. Þetta þýddi yfirleitt að það væri hrísgrjónagrautur í matinn... enda tekur það langan tíma að gera hrísgrjónagraut... og til að ná fram rétta bragðinu þarf að standa við eldavélina og hræra í grautnum.... svona sirka í hvert skipti sem þarf að fletta í bókinni... og til að rugla ekki tímasetningunni á hræringunum var eins gott að trufla ekki við lesturinn... mamma gerir að sjálfsögðu besta hrísgrjónagraut í heimi... þó hann hafi einstaka sinnum brunnið við, en þá er bara mál að taka ekki alveg úr botninum... þetta hefur orðið mín hugmynd af góðri eldamennsku og jafnvel bara af lífinu sjálfu, spurning um að skemmta sér við framkvæmdina, taka sér góðan tíma og krydda með ást... og svo ef það brennur við er bara mál að beina athyglinni að innihaldi bókarinnar sem varð kveikjan að þessu öllu saman....
En þó svo að ævintýri bókanna heilla mömmu, þá hafa hversdagsleg ævintýri fjölskyldunnar verið henni mikilvægari. Við matarborðið á Öldugötunni eru iðulega rædd mál líðandi stundar. Allir taka þar virkan þátt og oftast tekist á málefnunum frá ólíkum sjónarmiðum. Þar hefur hún kennt mér að trúa alltaf á það besta í fólki, gera svo almennt ráð fyrir því besta og takast bara á við þessu örfáu skipti sem það næst besta varð raunin.
Hún er yndislega þolinmóð, og held ég fáir sem geta gengið í hennar fótsporum hvað það varðar...Þegar ég var yngri og ekki búin að ná tökum á skapi mínu... brutust stundum stundum út i reiðisköst hjá litlu prinsessunni hennar... mamma sat þá þolinmóð og hlustaði á grát og öskur og reyndi hvað hún gat að bjarga veraldlegum hlutum frá útlimunum sem virtust þeysast um í stjórnleysi... þegar því mesta hafði verið hleypt út og fyrir framan mömmu sat lítil stelpa sem kunni ekki að hætta... strauk hún mér blíðlega og sagði mér að líta upp og sjá að heimurinn hafði ekki snúið baki við mér heldur ég við honum... og í einni andrá varð allt gott aftur...
Ég gæti haldið endalaust áfram að telja upp sögur af því hvernig mamma er bara ein af sinni tegund... En það sem stendur uppur, og mér hefur alltaf verið ljóst er að það mikilvægasta sem hún hefur gefið mér, er vináttan. Því í stað þess að vera bara mamman... hefur svo oft valið að taka sér stöðu sem vinkonan. Vinkonan sem kannski stundum hefur svörin, en er samt oftast bara tilstaðar, tilbúin að hlusta, hugga, eða samgleðjast. Taka þátt og skipta sér af sem jafningi, traustur félagi.
Það er erfitt að meta hversu verðmætt það er að er að eiga góða mömmu. Mömmu sem líka er vinkonan, fyrirmynd, bara best. Mér finnst ég allavega vera rosalega heppin að hafa fengið í vöggugjöf bestu mömmu í heimi. Mömmu sem hefur elskað mig skilyrðislaust frá því ég fæddist. Mömmu sem hefur svo mikla trú á mér að ég held að engin fjöll séu mér ókleif. Mömmu sem finnur sér alltaf tíma til að hugga mig þegar ég er sorgmædd og hlæja með mér þegar allt er svo skemmtilegt. Án hennar gæti lífið orðið svo miklu erfiðara. Án hennar væri engin Steinunn Dögg.
Það sem mótar okkur í lífinu eru fyrirmyndirnar okkar, fólkið sem við lítum upp til og dáum, og vonumst til að ná að líkjast að einhverju leiti. Mamma er mín stærsta fyrirmynd. Mamma er hetjan sem mér langar til að líkjast, konan sem viðurkennir að hún er ekki óhrædd, heldur horfist í augu við ótta sinn og tekst á við hann...fyrir mér er ekkert sem mamma ekki getur. Þegar ég hef verið hrædd eða tvístígandi, hefur hún staðið við bak mér, klappað mér á öxlina og sagt, þú getur þetta!!!! Eins harkalegt og það hljómar hefur hún sinn eftir sinn kastað mér útí djúpulaug lífsins og sagt mér að synda sjálf. Og um leið og hún hefur kennt mér og sannfært mig um að ég geti allt alveg sjálf... þá er það oft klappið á öxlina, naflastrengurinn sem ekki slitnar þó jafnvel höf og lönd skilja okkur að, sem gefur mér styrkinn til að geta allt, alveg sjálf.

Sum skref eru þyngri en önnur, en þau eru öll svo viðráðanleg þegar ég hef bestu klappstýru í heimi til að hvetja mig áfram, takk fyrir allt :)

Þegar svo kom að því að velja afmælisgjöfina fannst mér hún þurfa að vera táknræn fyrir þennan sterka streng sem tengir okkur saman... mamma hefur alltaf verið alveg endalaust dugleg að hvetja mig áfram.... og í að telja trú um að ég geti allt... NEMA þegar kemur að fínhreyfingum... ég lærði til dæmis aldrei að púsla því mömmu fannst svo fyndið að sjá mig lemja púsluspilin saman með hamri að hún ákvaðað mín lausn væri bara betri... henni þótti ekki mikilvægt að kenna mér að teikna þegar við gátum setið og reiknað í staðin... og svo er það þetta með að klippa og líma og skreyta... henni finnst ég bara ekki klippa beint....

En þar sem ég get allt, það segir mamma mín að minnsta kosti... varð ég að sanna að ég get alveg klippt út, límt og fundið þessa listrænu hlið í sjálfri mér....svo afmælisgjöfin er að sjálfsögðu ofurfínleg listræn klippimynd af okkur vinkonunum....

Þín einkadóttir
Steinunn Dögg ÁstuMaríudóttir Steinsdóttir Steinsen"

Steinarr Logi tók svo strax við og sagði að þar sem hann er svo fullkomin varð afmælisgjöfin frá honum innrömmuð ljósmynd af honum... árituð af honum sjálfum... og svo sannfærði hann gesti og afmælisbarn um að þessi mynd yrði svo verðmæt að hún myndi geta farið með hele familien í heimsreisu á efriárunum fyrir söluvirði hennar...

Þetta var alveg rosalega skemmtilegt afmæli... ég hlakka svo til að verða 50... því svo ég ætli að gera allt hitt fyrst... en með foreldra mína sem fyrirmyndir getur ekki annað verið en það verði stórkostlegt að halda uppá hálfrar aldra afmælið :)

ISLAND Í KVÖLD :):):)

2007-03-21T15:15:00.000Z

að fara í gegnum glósur...

2007-03-20T20:12:00.000Z

Ég er svona að reyna að byrja að fara í gegnum glósurnar mínar... það er farið að styttast í annan endan á námsferlinum... og komin tími til að ákveða hvað þarf að geyma og hvað má koma fyrir í endurvinnslunni... glósurnar mínar eru samt unaðslegar... það sem ég hef skrifað niður í tíma er bara beint af töflunni... í allskonar litum... geymt í skipulagi sem ég held að enginn skilji nema ég... en það eru glósurnar sem ég hef bætt við.... krassað inn til að auðvelda mér að muna sem fá hláturtaugarnar til að titra... glósurnar eru nokkurskonar dagbók... lýsingar á því sem hefur orðið á vegi mínum á þessum menntavegi... og kannski ekki hægt að lesa alla söguna ef ekki er bakgrunnur til að lesa á milli línanna... fann þetta núna:

"The second-law concepts are implicitly used in various aspects of daily life. Many successful people seem to make extensive use of them without even realizing it. There is growing awareness that quality plays as important a role as quantity in even ordinary daily activities. The following appeared in an article in the Reno Gazette-Journal on March 3, 1991:
Dr. Held considers himself a survivor of the tick-tock conspiracy. About four years ago, right around his 40th birthday, he was putting in 21-hour days-working late, working out, taking care of his three children and getting involved in sports. He got about four or five hours of sleep a night...”Now i´m in bed by 9:30 and I´m up by 6” he says “I get twice as much done as I used to. I don´t have to do things twice or read things three times before I understand them”
The statement above has a strong relevance to the second-law discussions. It indicates that the problem is not how much time we have (the first law), but rather, how effectively we use it (the second law). For a person to get more done in less time is no different than for a car to go more miles on less fuel.

Ef ætlunin er að hita vatn til að fá sér tebolla er óhagkvæmt að hita upp einn líter af vatni ef þú ætlar bara að fá þér einn bolla. Þú þarft nefnilega að hita vatnið aftur upp þegar tími er komin til að fá sér annan bolla. Þar með fór fullt af orku í ekki neitt.
Eins er hagkvæmara að lesa lítið og skilja það vel í staðinn fyrir að lesa mikið og þurfa svo að lesa allt aftur fyrir próf.
Niðurstaðan er því: Eyddu litlum tíma í lærdóm en meiri tíma í til dæmis rauðvínsdrykkju og afslöppun eins og ég gerði um helgina...
QUALITY NOT QUANTITY!!!"

ætli þetta hafi ekki orðið lífsmottó mitt... nýtni, nýtni, nýtni... seinasta helgi snérist meira um bjórdrykkju... enda skt. patreksdagur... og leikur seinustu skt. patreksdaga var sko endurtekin... ómæld gleði sem ekkert fékk stöðvað... gaman að sjá hvort the matchmaking sem virðist fylgja deginum endurtaki sig í ár.... hummmm

hahahahahahahahahaha....

2007-03-20T14:47:00.000Z

Þrír verkfræðinemar sátu saman og voru að rökræða það hver hefði getað hannað mannslíkamann.
Sá fyrsti sagði, "Það hlýtur að hafa verið vélaverkfræðingur. Mannslíkaminn er með allar þessar vogastangir, ása og hluti. Vélaverkfræðingur hlýtur aðhafa hannað það allt".

Sá næsti sagði, "Nei það hlýtur að hafa verið rafmagnsverkfræðingur. Taugar og vefir eru víraðir upp á flókinn hátt í heilann svo það hlýtur að hafa verið rafmagnsverkfræðingur.

Nei sagði sá þriðji,"Þetta var byggingarverkfræðingur. Aðeins byggingaverkfræðingur myndi leggja skólplagnir í gegnum leiksvæði".

30 dagar i skil!!!!

2007-03-16T09:54:00.000Z

Var ad fa e-mail sem sagdi "just shop for a job"... ef thad er eitthvad sem eg get tha er thad ad versla... svo eg held ad atvinnumal min seu bara a hreinu :)

ætladi ad laga ferilskranna mina i gær... fekk rosalega flottar reference ferilskrar fra dønskum strak... thetta var allt frekar audvelt... thangad til thad kom ad thvi ad skrifa islensku... thad a eftir ad taka mig svona eina viku ad skrifa lysingar a verkefnunum sem eg hef gert a islensku... ætli islensk fyrirtæki taki thvi illa upp ef eg sendi ferilskranna a ensku? :) ... nei eg gefst aldrei upp, svo ferilskrain verdur ordin islensk adur en eg veit af... samt skritid hvernig hlutar ur lifi minu eru bara til a ensku i huga minum, adrir a dønsku, en audvita mest a islensku... mig langar samt ad læra fleiri tungumal... thad leitar hvort sem er allt i oreidu...

i frettum i morgun var enn og aftur umrædur um vøntun a raunvisinda/tæknifrædi folki her i DK... eg finn fyrir thrystingi um ad fara ekki eftir namid... og setid a fundum thar sem umræduefnid er "hvad getum vid gert til ad halda i utlendingana OKKAR?"... mer finnst flott vidhorf ad spyrja sig hvad dk getur gert til ad halda i utlendingana... en svo eru oft adrar utlendingafrettir... og thad er greinilega ekki thad sama ad vera utlendingur og utlendingur... thad finnst mer sorglegt... ætli thad se ekki vegna thessa haltu mer slepptu mer sambands vid utlendinga sem margir lata sig hverfa... svo eru thad sum okkar sem hlaupa a brott thegar hversdagsleikinn er ordin of kunnugur... "der skal være udfordring" eins og thau segja svo oft i dønskunni... hvad er lifid an askoranna? :)

2007-03-13T18:23:00.000Z

Ferlega asnalegt að næstum hoppa hæð sína af gleði yfir að fá lán, en það á við um námslánin. Ég hef unnið hörðum höndum við að ganga frá ýmsum lausum endum seinustu vikurnar og námslánin hafa hreinlega rúllað inn. Þó lán séu alltaf merki um seinni tíma vandamál þá eru vaxtavextirnir og vaxtavaxtavextirnir í betra jafnvægi í dag en í gær... ekkert nema gott um það að segja. Samt furðulegt að horfa yfir skuldasöfununina sem óhjákvæmilega kemur fiðrildunum í maganum til að hreyfa sig aðeins hraðar. Ef ég geri ráð fyrir að allar tekjur mínar síðan ég flutti frá foreldrunum séu að finna í skuldum dagsins í dag þá mun ég hafi 8 sinnum meiri peninga milli handanna þegar ég hætti í skóla. Raunin er nú reyndar að tekjur mínar hafa alltaf verið of há fyrir lánastofnun íslenskra námsmanna... en skerðingin á námslánunum hefur alltaf komið einstaklega illa niður á vilja mínum til að vera í skóla... held ég hafi bara alltaf verið of þrjósk til að gefast upp í skugga peningaleysis... það eru svo margar ástæður til að líta á meistaragráðuna sem plagg um ofurmikla þrjósku og ekkert annað :)

Nú eru öll gröf, allar töflur og allar myndir, eða bara allt sem setja á myndrænt fram í mastersverkefninu komin á réttan stað. Stór hluti orðanna komin á sinn stað líka, þó að það sé veruleg þörf á endurbætum í orðaröð og orðavali sum staðar. Í raun er það erfiðasta sem eftir er að halda aganum í að taka bara eitt skref í einu.

Ylfa komin í heimsókn svo mál að slappa aðeins af... eða kannski kíkja á þriðjudagsbarinn :)

2007-03-12T19:50:00.000Z

"I feel like I am heading into uncharted territory without a guide to point out the dangers on the path? Even though it feels frightening, I am know I am on the right track. " svona utskyrdi eg fyrir supervisornum hvernig gegnur ad klara verkefnid... hann var ekki alveg viss hvort hann ætti ad vera bjartsynn eda hræddur vid utkomuna hja mer... eg er einstaklega ordheppin :)

Sumir dagar…

2007-03-09T15:55:00.000Z

Vaknadi seint i morgun… kannski vakna eg alltaf seint, en i morgun ætladi eg ad vakna fyrr… greip thau føt sem voru næst ruminu og flytti mer af stad a skrifstofuna, frekar pirrud ad vera ekki ad leggja af stad halftima fyrr… eg er samt endalaust fegin ad bua her a campus i allri lokaverkefnisvinnunn, 5 min i og ur ”vinnu”… eyddi svo morgninum inna verkstædi ad klippa nidur plastrør… fekk fullt af hjalp, algjørlega tveggja manna verk ad thvinga plastrør svo thad komist inni malmklippivel… nadi ad brenna mig a vinstri hendi i algjørum asnaskap um hadegisbil… thad er svona steikt kjøt lykt af vinstri hendinni… er svo øll i nuningsblødrum a hægri hendi eftir ad hafa eitt eftirmiddeginum i ad klippa plastræmurnar minar fra thvi um morguninn nidur i litla buta… og rett i thessu nadi eg ad hella yfir mig kaffi thar sem eg vissi ekki alveg hvernig eg ætladi ad halda a kaffibollanum, svona ølli blødrum… sumir dagar…

og i kvøld tharf eg ad leyfa syningunni ad halda afram, brosa og vera thæg… hafa samt allt undir stjorn og spila hlutverk prinsessunnar sem kemur a nyjasta sportbilnum sinum ad bjarga hlutunum… eg er samt ekki ad bjarga neinum, bara drekkja sjalfri mer i ahyggjum… stundum vildi eg ad eg gæti dregid mig ur hringidunni… en eg er loksins buin ad læra ad thad er ekki hringidan sem togar i mig, heldur eg sem vil ekki sleppa af henni hendinni… sum ast er medfædd...

Stundum vildi eg geta tekid mer fri… hætt ad vera klaufi, hætt ad hafa ahyggjur, hætt ad reyna ad hafa stjorn, hætt ad vera abyrg… bara einhvernvegin gera ekki neitt tho ekki væri nema i einn dag… en tha væri eg einfaldlega ekki eg… og eg vil alls ekki vera nein ønnur en eg er, gera neitt annad en eg er ad gera, vera neins stadar annarsstadar en eg er… æji, thad er gott ad muna ad lifid er eins og thad a ad vera thratt fyrir allt… tho thad thurfi ”einn af thessum døgum” til ad muna thad :)

Framhald... fór út að borða... sem er ekkert nýtt, hef ekki farið í búðina síðan... ég bara man ekki hvenær... en þegar við vorum að fara tók einn af matargestunum eftir einhverju undarlegu í eldhúsinu... og þar sem ég er óendanlega klígjugjörn er ég búin að kúgast í allt kvöld... reyndi að dreifa huganum með því að horfa á sjónvarpið.... og horfði á þvílíkt sorglega mynd sem auðvita endaði í þessum líka endemis grátkór... nú þegar ekki er nema 15 min eftir að þessum degi er ég komin í hláturskast... það er ekki annað hægt!!! ekkert annað í stöðunni en að vakna snemma á mrogun og fara í búðina :)

óður til kynlífs....

2007-03-04T23:02:00.000Z

Ég skil ekki fólk sem sem leggur það á sig að verja klám. Hef verið að velta fyrir mér hvort þetta fólk sem stendur í vörn fyrir klámið núna haldi í alvöru að klám og kynlíf hafi eitthvað með hvort annað að gera. Gvöð hvað það er sorglegt ef svo er!!

Eins og Anna Pála skrifaði á vefritinu þá er þetta spurning um að nota frelsið. Jú það eru örugglega einhverjar rosalega hamingjusamar klámmyndastjörnur þarna einhversstaðar. Hversu margar þær eru er erfitt að segja. Á sama tíma eru líka örugglega í einhverjum tilfellum einfaldlega verið að sýna hrottalegt ofbeldi, jafnvel á börnum. Hversu mikið er erfitt að segja. Við höfum frelsi til að velja hver það er sem við viljum að njóti vafans!!!
Það var þó bara lítið skref í rétta átt að gera Ísland að óvænlegum kosti fyrir klámiðnaðinn að halda ráðstefnu. Ísland sýndi þessu fólki að það væri ekki velkomið. Í rauninni var það markaðslögmálin sem réðu. Ísland er að reyna að koma sér á framfæri sem ráðstefnuland. En það er nú bara þannig að það hefði getað orðið Íslandi, en þó aðallega hótelinu sem neitaði gestunum um gistingu, mikið tap að hafa klám-stimpil á sér.

Jæja, en við þurfum ekki að hafa áhyggjur af þessari ráðstefnu lengur. Það sem mér finnst sitja eftir er einmitt þessi ótrúlegi fjöldi fólks sem velur að verja klámið. Rök, eða það má jafnvel segja rökleysan sem fylgir þessum varnarleik er nú kannski ekki svo hættuleg. En ég hef það á tilfinningunni að fólkið sem velur að verja klám setji einhverskonar samasem merki á milli kynlífs of kláms. Er það ekki að missa af lífinu að velja að vera áhorfandi frekar en þátttakandi? Og það sem verra er, hverskonar ímynd af kynlífi hefur fólk sem horfir á svona hjakk?

Kynlíf er ein af grunnþörfum mannsins. Kynlíf er ekki sama og kynlíf, og ást og kynlíf þarf ekki endilega að vera það sama. Gott kynlíf er þegar glottin, hláturinn, nándin, snertingin, unaðurinn, mistökin og allt sem gerði upplifunina góða er ekki hægt að deila með áhorfendum eða hlustendum því eina sem hægt er að segja er “æji, þú hefðir þurft að vera þarna til að fatta þetta!!”.
Ég held að fólk sem neytir kláms séu algjörar teprur. Því í stað þess að gera það sem því langar gerir það það sem það heldur að því eigi að langa. Og í stað þess að læra á mótspilarann gerir það það sem það heldur að hann vilji. Án þess að gera ráð fyrir neinum alvöru viðbjóði sem klám getur kennt fólki, þá kennir það fólki að vera ófrumlegt. Velur hjakk fram yfir kynlíf.

Batnandi mönnum og konum er best að lifa. Ég vona bara að þetta litla skref sem Ísland tók í rétta átt sé upphafið að breytingum. Fólk fari að hætta að eyða orku sinni í að verja klám og snúi sér að því að upphefja kynlíf. Og jafnvel í einhverjum tilfellum fari að stunda kynlíf!!
Gott samt að vita að það sé þó einhver hluti karlmanna á Íslandi sem velur kynlíf fram yfir klám, hjúkk!!!

“Lykkelige mennesker ved, at vi kun opholder os på denne vidunderlige jord på lånt tid, og disse mennesker forsöger at göre jorden til et bedre sted at være for kommende generationer.”

Ég vona að komandi kynslóðir verði kynlífsvæddari en þessi klámvædda kynslóð sem ég er því miður hluti af.

þetta var sko bróðir MINN...

2007-02-27T22:29:00.000Z

Fór í klippingu og ætlaði að taka Britney lúkið á þetta. Algjörlega komin með ógeð á að reyna að halda kúlinu með allt þetta hár og verða að vera með öryggishjálm allan daginn. Kom svo heim með svart hár og byrjuð að safna. Ég og klippigæjinn ekki alltaf sammála, en hann hefur meira vit á þessu, vona ég. Hljóp annars heim úr klippinu til að sjá Kastljósið......

Er nú búin að horfa á lokaatriði Kastljóssins í kvöld aftur og aftur og aftur... Þar var bróðir MINN að spila með hljómsveitinni sinni. Þvílíkt flottur!!! þeir voru náttúrulega líka flottir hinir strákarnir í hljómsveitinni en bara einn af þeim bróðir MINN... fékk pínu mikla heimþrá og vildi óska að ég væri á leiðinni á blúshátíðina að sjá þá "í beinni". Það er ekki hægt að verða allsstaðar svo það verður að bíða betri tíma að mæta á tónleika hjá bróður MÍNUM :)

Inboxið fullt af góðum fréttum. Fyndið hvað ég forðaðist fréttir þegar ég hóf veru mína hér í danaveldi, þá voru engar fréttir góðar fréttir. Nú eru málin öðruvísi (sjö níu þrettán) og það rignir hreinlega inná borð til mín góðum fréttum.

Et dejligt brev frá Rut súperdúper mömmu þar sem hún sýndi mér frábæran vitnisburð frá kennaranum hans Rökkva. Gæjinn alveg að meika það í skólanum og farin að sína allar sínar flottustu hliðar. Hann er svo flottur strákurinn og æðsilegt að hann sé farin að kunna að sýna það á dösnku líka :)

Næst opnaði ég bréf þar sem mér var boðin íbúð. Unaðslega yndislegt bréf frá greinilega yndislegum húsráðendum. Ég á bara ekki nógu mörg og góð lýsingarorð til að lýsa gleði minni.

Prófessorinn hafði svo sent mér e-mail til að svara niðurstöðunum úr lokaverkefninu sem ég náði að klára að gera í dag. Ég sendi honum þær alveg hráar en hann sagði þær mjög áhugaverðar og að hann geti ekki beðið eftir að heyra eða lesa umræður mínar um málið. Fundur á morgun!!! Ég er sko alveg tilbúin þó ég sé ekki alveg eins þjálfuð í að sjá öll stórkostlegheitin í gröfunum mínum, en það er einmitt það sem ég á að vera að læra svo ég hlakka bara til að reyna að segja eitthvað af viti og fá svo hjálp þegar ég er á villigötum :) Spennandi!!!

Langur dagur á morgun. En svo áframhaldandi dekur á fimmtudaginn, ætla fara í augnhárasnyrtingu svo þau sjáist í öllu dökka hárinu (þarf líka að fela skallablett sem er komin í aðra augabrúnina, ótrúlegt hvað ég missi hár í stressi:)). Það er svo ekkert annað hægt í gleðinni (og til að minnka stressið) en að skella sér í húsmæðraorlof/stúdentaorlof yfir helgina. Förinni heitið til Þýskalands þar sem ég ætla að verða árinu eldri. Bruna svo til Ribe og skoða elsta bæ Danmerkur. Mæti svo endurnærð aftur til leiks (og sennilega mun vitrari þar sem ég verð árinu eldri) og set alla mína orku í að skrifa nokkur vel valin orð á blað og þá er ekkert eftir nema skila og svo bara fara að vinna... úff ég finn kvíðakastið leka yfir mig!!!! Slaka á, slaka á!!!

Að lokum legg ég til að Ingibjörg Sólrún verði næsti forsetisráðherra.

ad rodna eda ekki rodna....

2007-02-26T11:31:00.000Z

Skrifbordid mitt er yfirhladid af gøgnum... eg fekk øll gøgnin tilbaka i einu i seinustu viku... sama dag og eg akvad ad gera adeins fleiri tilraunir... allt ad gerast i einu og eg er ad reyna ad hafa allt undir stjorn...

Thorrablotid a laugardaginn var rosalega skemmtilegt... endadi einhverntima eldsnemma a sunnudagsmorguninn a Kgs. Nytorv ad reyna ad na leigubil... sem var hægara sagt en gert... slost i hop med einhverjum jotum i vidskiptaferd i køben... their høfdu verid i DTU og foru a eitthvad nostralgiu tripp ad tala um gamla tima... thar sem thad voru svo fair leigubilar a svædinu for eg med theim uta Amager, thadan sem eg svo tok leigubilinn hem til min... their akvadu ad borga fyrir mig leigubilinn thvi eg væri nu student og svona, alveg sama hvad eg reyndi ad afthakka tha mundu their svo vel hvad thad var erfitt ad vera student i DTU... ætla ad muna ad gera thad sama fyrir einhvern student thegar eg verd i vidskiptaferd einhversstadar :)

Er ad reyna ad gera tilraunirnar... en var rett i thessu ad na ad rugla saman folki... taladi heillengi vid mikkelangelo um hluti sem eg thurfti ad fa rad hja francessco... mer er thad lifsins omøgulegt ad læra øll thessi nøfn... hann var buin ad segjast nokkru sinnum ekki alveg fatta hvad eg var ad tala um... svo eg var alltaf ad utskyra betur og betur og betur... ordin frekar pirrud ad hann fattadi ekki hvad eg var ad fara... rodnadi nidur i tær thegar hann sagdi "ja en eg er ekki francessco"... mer finnast thetta mjøg lik nøfn :)

Nu er mal ad halda afram ad reyna ad komast i gegnum allan ruslabunkann a skrifbordinu minu... ad lokum legg eg til ad Ingibjørg Solrun verdi næsti forsetisradherra :)

eg var of lengi i skolanum i dag en...

2007-02-21T00:43:00.000Z

Það er erfitt að meta hversu verðmætt það er að er að eiga góðan pabba.

Ég fékk allavegana besta pabba í heimi í vöggugjöf. Pabba sem hefur elskað mig skilyrðislaust frá því ég fæddist. Pabba sem hefur svo mikla trú á mér að ég held að engin fjöll séu mér ókleif. Pabba sem finnur sér alltaf tíma til að hugga mig þegar ég er sorgmædd og hlæja með mér þegar allt er svo skemmtilegt.

Án hans gæti lífið orðið svo miklu erfiðara.

Þetta átti að koma 20 febrúar en eg var of lengi á leiðinni heim :) Til hamingju með afmælið pabbi minn:)

dagurinn er bara ekki nogu langur...

2007-02-20T16:16:00.000Z

Eg er komin i pilotplant-id aftur... algjørt ædi ad vera her aftur... en thvi fylgir akvedin "eg hlakka til jola" tilfinning thar sem eg var her ALLA adventuna... 24/7 nema helgina sem mamma og pabbi komu i heimsokn... tilraunirnar voru reyndar formlega bunar, en thar sem nidurstødurnar voru svo spennandi gat eg ekki setid a mer og skodad PVC (polyvinylchloride) lika... thad er tho faranlega heitt herna inni og i bland vid hlaup upp og nidur stigana er ekki hægt ad komast hja thvi ad vera i svitabadi... en thad hentar mer mjøg vel ad vera svona a hlaupum :)

Øllu illu fylgir eitthvad gott... klamidnadarradstefnan er thad illa... en frettir af motmælum islendinga vid thessari radstefnu eru af hinu goda... thad er god auglysing fyrir land og thjod... svona eins og thegar litla island hrynti af stad motmælaøldu i tengslum vid vændissølu a olympiuleikunum i Athenu tharna um arid... en thad var til dæmis rætt um thessi frabæru vidbrøgd vid klamidnadarradstefnunni i aftenposten i noregi og i politiken her i dk... hef ekki skodad fleiri blød... eg er stolt af thvi ad vera islendingur... allavegana finnst folki her i minum litla heimi thetta addaunarvert framtaki... ad thora vilja og geta stadid upp og sagt NEI TAKK :) ... island er svo duglegt ad vera god fyrirmynd thegar thad nennir :)

FRELSI...

2007-02-18T15:03:00.000Z

Það er lágmarks kurteisi þeirra sem styðja frelsi til allra hluta, líka ofbeldis og niðurlægingar sem grundvallast á kynferði , geti drullast til að leyfa fólki að mótmæla, það er hluti af frelsinu, rödd fólks má heyrast og þeir hlutir sem mega betur fara í samfélagi manna á að vera hægt að gagnrýna og berjast á móti.

Hver velur sína baráttu. Folki er frjálst að mótmæla glæpastarfsemi og mannréttindabrotum. Yfirvöldum er frjálst að rannsaka glæpastarfsemi. Fólki er frjálst að framfylgja lögum. Fólki er frjálst að hafna viðbjóði - á meðan öðrum finnst frelsið falið í að horfa á þennan vibba, verja þau mannréttindabrot sem eru framin til að búa hann til og greiða aðgang þeirra sem standa fyrir þessu. Vissulega gjörólíkt gildismat og hver velur sér lið eftir eigin sannfæringu.

Eg samt skil ekki folk sem velur ad verja klamidnadinn... og thad i nafni frelsis. Hvada frelsi er verid ad tala um? Frelsid til ad nota adra manneskju?

Arg...

2007-02-17T18:50:00.000Z

Thus the basic question to be considered is: For how long into the future are we responsible for the consequence of our actions of today?
Eg fyllist mikilli bjartsyni (!!??!) eftir thvi sem eg kemst lengra i upplysingasøfnun um ahættuthjodfelagid sem vid lifum i....

Og sama grunnspurning a vid med tilliti til klamidnadarradstefnunnar sem halda a a islandi... verst finnst mer ad lesa og heyra folk verja klam... skil ekki svona folk....

Eg hef fordoma gagnvart folki sem velur ad lifa frekar vid misretti en ad standa upp og berjast fyrir jafnretti...

Eg er annars bara thokkalega hress... bara half heyrnalaus eftir endalausar eyrnabolgur... og ordin frekar raddlaus af ad tala nogu hatt til ad heyra i sjalfri mer... hef ekki verid ad øskra af neinum ødrum astædum :)

Ég er stórmerkileg...

2007-02-10T17:35:00.000Z

Ég man þegar ég var pínulítil baráttústúlka sem átti svo erfitt með að svara spurningunni um hvað ég ætlaði að verða þegar ég varð stór. Í sjónvarpinu og útvarpinu sá ég og heyrði bara karlmenn tjá sig um hvað var að gerast í heiminum, sem var alveg síðan á unga aldri mér mikið áhyggjuefni.
Á leiðinni í heimsókn til afa og ömmu eitt sinn heyrði ég Vigdísi Finnbogadóttur tjá sig um þjóðfélagsmálin í útvarpinu. Mamma lækkar eftir viðtalið í útvarpinu og segir mér frá þessari merkilegu konu sem væri eini kvenforsetinn í öllum heiminum. Án þess að muna nákvæmlega hvað hún sagði varð mér þar ljóst að auðvita ætlaði ég að verða kvenforseti.
Næst man ég eftir mér í fanginu á afa Jóni að borða smjör með harðfiski. Hann spyr mig þá “hvað ætlar þú að verða þegar þú ert stór?” spurningarinnar góðu og ég svara að sjálfsögðu KVENFORSETI. Í sömu andrá segir einn af frændum mínum að hann ætli líka að vera forseti, og ég glotti og segi að hann geti ekki það ekki því það er fyrir konur, þvílíkt stolt að hafa loksins fundið eitthvað sem bara ég gat gert.
Held það hafi verið fyrsta alvöru sorg mín í þessu lífi þegar fólkið í kringum mig brostu af barnslegu viðhorfi mínu og útskýrðu að bæði konur og karlar gætu verið forseti, og að það væri í raun stórmerkilegt að Vigdís hefði náð kjöri á Íslandi. Og inní mér hugsaði ég, ég verð þá bara að verða stórmerkileg.

Í umræðunni um illa nýttan refsiramma í kynferðisglæpum á íslandi eru notuð rök um að dómur taki mið af öðrum dómum sem hafa fallið í svipuðum málum. Dómurinn í málinu í gær er fyrirmynd af dómnum í dag, málið í dag er spegilmynd af málinu í gær.
Ég er bara spegilmynd af þér syngur sálin, og auðvita áhorfendur með. Tökum við mið af öðru fólki í svipaðri stöðu þegar við fellum dóm um hver við ætlum að vera? Er manneskjan sem við sáum í gær fyrirmynd af því sem við erum í dag?
Það virðist vera lífsins ómögulegt að takast á við þennan ónýtta refsiramma í kynferðisglæpum á íslandi, það eru bara engin fordæmi fyrir þyngri dómum. Það vill enginn dómari vera sá sem setur nýtt fordæmi, knýr fram breytingar.
Í raun erum við öll samansafn margra spegilmynda af hinum og þessum fyrirmyndum. Það getur verið ruglingslegt þegar segilmynd, fyrirmynd er af öðru kyni en sú sem er að spegla sig. Reynsluheimur kvenna og karla eru ólíkir. En fólk sem kann að horfa framhjá kynferði og setja ný fordæmi, knýja fram breytingar er einmitt stórmerkilegt!!! Það þorir, vill og getur.

Halla Gunnarsdóttir hefur svo sannarlega hrist upp í karlaklúbbnum KSÍ með formannsframboði sínu. Svívirðingarnar sem dundu á hana í kosningabaráttunni voru virkilega til skammar. Ég í alvöru hélt að það væru ekki til svona gamaldags karlrembusvín lengur. Það virðast í sumum tilfellum ekki til fyrirmyndir af konum örðuvísi en í formi berbrjósta playboykanína. Hún fékk á endanum ekki nema 3 atkvæði, en stóð sig samt mjög vel og ruggaði í bátnum.

...og ég fæ blóðnasir, en ég stend alltaf upp... og stigmagnandi fiðluspil til að undirstrika!!!

Va er komin midvikudagur...

2007-02-07T09:55:00.000Z

I morgunsjonvarpinu a TV2 var verid ad tala um thyngd fyrirsætanna a tiskuvikunni (sem er held eg alveg ad fara ad hefjast) her i Kaupmannahøfn. Nu eru komin fordæmi fyrir thvi ad leyfa fyrirsætum sem eru undir BMI studlinum ekki ad vera med i tiskusyningum. Man ekki nøfnin a vidmælendunum i morgun en annar var formadur unglidahreyfingar frjalslyndaflokksins (held eg) og vildi "banna" of mjoar stelpur a syningunum her i bæ. Hin vidmælandin var fyrrverandi fyrirstæta eda thekkti af einvherjum astædum vel til i tiskubransananum. En henni fannst algjørlega uti høtt ad fara ad nota einhverjar BMI tølu til ad akvarda hvort vidkomandi væri vannærd eda ekki. Hun vissi hreinlega ekki um neina fyrirsætu sem lægi inna spitala vegna anoreksiu/bulimiu og thvi væri bara verid ad gera stormal ur einhverju rugli (fyrirsæturnar hafa hreinlega bara verid ad deyja heima hja ser ur hungri). Ad hennar mati eru fyrirsæturnar bara svona rosalega mjoar ad edlisfari, og thad mætti ekki gleyma thvi ad thetta væru bara oft 14 ara (!!!!!!!) stelpur sem væru ekki komnar med brjost og rass. 14 ara børn (!!!) sem samkvæmt løgum mega ekkert vera ad vinna. Auk thess ad thad er bara perralegt og asnalegt og favitalegt ad vera ad klæda 14 ara stelpu i fullordins føt og gera hana ad fullordins fyrirmynd. Thad er bara ekkert edlilegt vid thetta, og half sorglegt ad heyra einhvern nota thetta sem røk.

Vid erum ordin svo samdauna imyndum i samfélaginu ad vid tøkum ekki eftir thvi thegar thessi øfl eru ad verki (auglysingar eru farnar ad hafa ahrif a mann an thess ad madur gerir ser grein fyrir thvi). Thad vantar vitundarvakningu. Vid thurfum øll ad fara ad hætta ad gleypa bara vid øllu og stoppa og segja "af hverju?". Hvad vard um alla rassalfana? :)

Eg er annars ad passa Røkkva thessa viku. Thad er og verdur bara sukkuladi, is og allt thetta sem er best ad borda. Alltaf seint ad sofa, playstation og sjonvarp øll kvøld. Eintom læti!!! Svo thegar mamman hans kemur heim a føstudaginn (grautthunn) verdur barnid alvegt tritilott :) :) hehehehehehe Eg er svo skemmtileg... fra Røkkva sjonarmidi :)

sunnudagur...

2007-02-04T15:52:00.000Z

annan hvorn sunnudag hittumst vid bekkjasysturnar ur efnaverkfrædinni... af einhverjum astædum thykir snidugast ad lata mig sja um skipulagningu fyrir thessa hittinga... sem er ekki snidugt... eg næ alltaf ad kludra thessu... her er folki nefnilega svo edlilegt ad vera skipulagt og panta bord og annad med løngum fyrirvara, thad a bara ekki vid mig... hittumst til ad fara i keilu i dag... eg var buin ad bita thad i mig ad thad thyrfti ekki ad panta i keilu... bara mæta og svo kannski bida sma eftir braut... en tharna er buffet svo thad var svo tilvalid ad fa ser ad borda i bidinni... vid fengum audvita ekki neina braut thvi thad var allt uppbokad i dag... jæja, en bruchinn var godur... og vid ræddum um kommunismann, fyrir og eftir strid og tholinmædis-keppnina sem lei og christian eru i nuna, thau voru ad byrja ad bua saman...
af einhverjum astædum, sennilega thvi christian kann dønsku fekk hann bara utskyringar a hvar thvottahusid er og hvernig ætti ad nota thvottavelina thegar thau fluttu i nyju ibudinni... svo leid og beid og Lei lærdi aldrei neitt um thvottavelina... a seinustu helgi spurdi hann svo rosalega gladur hvort hann ætti ekki ad syna Lei thvottahusid og kenna henni ad nota velina... og hun sagdi bara NEI... hann horfdi hissa a hana og spurdi af hverju... tha sagdi ad hun ætti oftar hrein føt nu en adur svo thetta væri bara fint svona... hun sagdi svo ad a medan thau væru ad læra ad bua saman væri thetta bara spurning um hvort theirra væri tholinmodara... og hun sagdist vera mjøg tholinmod...
mamma hennar lei er vist mjøg hneykslud a dottur sinni... lei sagdist tho vera mjøg fegin ad mamman se of langt i burtu til ad geta skipt ser of mikid af... en sagdi svo fra mjøg skemmtilegum søgum af skype-samskiptum... langt sidan eg hef hlegid eins mikid og vid thessar lysingar... en vid komumst tho ad thvi ad afskiptasamar mømmur eru meira virdi en flest annad :):):) mamma thu ert best i heimi...

"I have 15 more weeks and you have 11 more weeks" var aleksandra rett i thessu ad segja... uffamia... timinn lidur svo hratt... einhvernvegin se eg ekki fyrir mer ad thetta klarist nokkurn tima... lif mitt verdi bara endurtekning a sama deginum aftur og aftur... og eg verd alltaf ad skrifa mestersverkefnid... jæja, til ad reyna ad koma i veg fyrir thad er kannski mal ad hefjast handa...

2007-01-27T11:14:00.000Z

Á ferðalögum mínum hefur oft verið reynt að finna út hvað ég hef ekki af öllu því æðislega sem nútíma þjóðfélag hefur uppá að bjóða þarna á litlu eyjunni lengst upp við norðurpólinn... kræfastur í þessum efnum var miðaldra maður sem ég hitti í hjólaferðinni í Belgíu... hann var svo sannfærður um að ég myndi gera heiminum meira gang á meginlandi evrópu... svo hann var að reyna að sannfæra mig um að ég væri að missa af svo miklu með því að búa á íslandi... eruð þið með lyftur? eruð þið með háhýsi? eruð þið með þyrlur? og svona hélt hann endalaust áfram... en í gærkvöldi fékk ég fyndnustu spurningu ever tengt þessu...

Eg fór út að borða með Lei og Aleksöndru... eins og venjulega fóru umræðurnar að snúast um efnaverkfærðina... en nú vorum við að tala um hvaða verkefni hver var að gera á deildinni sem við erum að vinna á... einn phd stúdentinn er svona mjög strákslegur maður sem ég held samt að sé jafngamall mér... en lítur út fyrir að vera yngri og heitir jimmy... þegar við förum að tala um græjurnar sem hann er að nota tekur Lei allt í einu andköf og segir... vissuð þið að jimmy á tvö börn... já segjum við... hann er svo ungur segir lei þá... ég sagði þá að ég héldi að hann væri nú reyndar jafngamall mér þó hann liti út fyrir að vera yngri... Lei þagnar þá í smá stund og segir svo... það þýðir að hann hafi eignast barn þegar hann var 23 ára... og hálf öskrar... og ákveðið að eignast barn þegar hann var 22 ára... aleksandra tekur undir þetta svona pínu hissa á þessu öllu saman... ég reyni nú að draga úr alvarleikanum og segi að 22 ára sé ekki svo rosalega ungt... og segi svo... kannski var þetta bara slys, kannski hann hafi ekki ákveðið að verða óléttur, ég þekki alveg fólk heima á íslandi sem eignaðist svona barn alveg óvart... Lei leit þá á mig og sagði... ER EKKI HÆGT AÐ KAUPA SMOKKA Á ÍSLANDI með því líkum vorukunaraugum... ég ákvað að taka þess umræðu ekkert lengra...

Lei er tengiliður minn við kína þegar kemur að því að ættleiða kínversku stelpuna svo það er eins gott að það komi ekki upp neinn slysabarns-misskilningur því ég veit alltaf alveg hvað ég er að gera sko :)

Af annarskonar mælingum....

2007-01-25T15:18:00.000Z

Eg elska heatset-id mitt med rosalega løngu snurunni... fann fyrir mikilli hreyfithørf i gær en gat ekki farid ut ad hjola søkum oendalega mikils kulda... svo eg dansadi bara fra mer vitid i litla litla herberginu minu... en snuran er svo løng ad eg kemst hvert sem er i herberginu med headset-id a hausnum... søng lika med... vona bara ad sem flestir nagrannana seu i skidafrii nuna...

Leikurinn i gær var svo skemmtilegur... Maggi er med einhvern adgang ad einvherri net-ras... svo thad er hægt ad HORFA a leikina heima hja honum... allt annad lif... thad er einhvernvegin ekki eins gaman ad HLUSTA a leikina...

Eg er ekki buin ad gera neitt af viti i dag... komst ad thvi eftir lestur a feminista-posti dagsins i dag ad karlmenn hljota bara allir ad vera hommar... karlmenn virdast "gleyma" konum i amstri dagsins... og velja bara karlmenn i stødur og rad, bara allt sem a ser stad i hversdagsleikanum... their hugsa svo um kynlif einu sinni a minutu... en thar sem adeins er ad finna karlmenn allt i kringum tha hljota their hreinlega ad hafa einhverjar kynferdislegar langanir til annarra karla...

Eg gæti ALDREI "gleymt" karlmønnum i amstri dagsins... eg er guds lifandi fegin ad thad eru svona mergir strakar ad vinna her i kringum mig... thvi thegar eg er ordin threytt a mælingunum minum... sem gerist svona sirka a 30 sek fresti... tharf eg adeins ad lita upp til ad geta mælt med augunm eitthvad annad :)

Þorláksmessa....

2007-01-19T01:15:00.000Z

Eins og sést mjög greinilega var rosalega gaman á hittingnum á þorláksmessu...

úffamía...

2007-01-18T00:25:00.000Z

...ég er gjörsamlega búin að liggja yfir heimildasöfnun fyrir litterature innganginn að mastersverkefninu mínu... ég er að sjálfsögðu alveg á deadline, ef ekki bara komin fram yfir skipulagðan dag á endalokum þessa hlutar... þetta leit alls ekki vel út í morgun... en eftir ansi miklar tilfærslur og umorðun er þetta svona að byrja að meika sence... allavegna fyrir mig og vonandi aðra sem ætla að lesa þetta... nóttin er nú samt enn ung og langt í land áður en ég ýti á send takkan og sendi þetta allt saman af stað til staðfestingar hjá leiðbeinendunum...

Framundan er því all-nighter (eða hvernig sem það er skrifað)... verður þó ekki eins skemmtilegur all-nighter eins og þessir "örfáu" sem teknir voru á eggertsgötunni hér í den... kem þó kannski meira í verk nú en þá... vonandi ;)

Ég man eftir einni af MJÖG góðu hugmyndinni sem leit dagsins ljós rétt fyrir próf á eggertsgötunni góðu... við júlla höfðum þá heyrt af lærdómsaðferð pabba einnar vinkonu okkar... 6 tíma lærdómur, 6 tíma svefn, 6 tíma lærdómur, 6 tíma svefn... sólarhring eftir sólarhring, viku eftir viku, mánuð eftir mánuð... minnir að þetta hafi nú ekki átt að standa í nema viku í okkar júllu tilfelli... enda ekki þekktar fyrir annað en frumlestur fyrir próf... mottóið á eggertsgötunni var nefnilega að frumlesa fyrir próf því það gerði próflestur mun áhugaverðari, ekki leiðinlegar endurtekningar :):):)
Jæja, vekjaraklukkurnar voru stilltar... en skipulaginu breytt þannig að það var 30 min lestur, 15 min pása eða spjall endurtekið í 6 tíma og svo 6 tíma svefn... mjög gott skipulag... og eftir að hafa setið frammi í eldhúsi að spila um hvenær ætti að byrja var klukkan allt í einu orðin nótt og tími komin til að byrja á herlegheitunum... ekki mjög skynsamlegt að byrja svona um nótt... fyrstu 30 min voru notaðar til að skipuleggja hvað ætti að lesa... svo kom fyrsta pásan sem ílengdist eitthvað aðeins... næstu 30 min átti að byrja að lesa en augnlokin urðu óendanlega þung og öll einbeitningin fór í að halda sér vakandi... næstu pásu reyndum við að nota til að peppa hvor aðra upp... þegar átti svo að fara að læra í þriðju tilraun var ákveðið að dotta bara aðeins til að safna smá orku... vöknuðum svo báðar til að taka pásuna, en ákvaðum í pásunni að það væri skynsamlegra að fara bara að sofa og vakna snemma til að læra allan daginn eftir...
Vinkonan sem hafði sagt okkur frá þessari góðu lærdómsaðferð hringdi svo um morguninn til að vekja íbúana í íbúð 206... eitthvað sem við báðum hana iðulega að gera í prófatörn enda með eindæmum samviskusöm og dugleg stelpa... hún bjó þá hinumegin við götuna og sá hvort við værum vaknaðar á gluggatjöldum og ljósum... og hringdi oft aftur og aftur og reyndi að spjalla ef ljósin voru ekki kveikt...jæja en þennan morgun vorum við báðar fljótar að svara í símana, kveija ljósin og draga frá gluggunum... án þess þó að vita hvað hin var að gera... og skriðum svo við báðar uppí rúmin aftur og héldum áfram að sofa... þegar við hittumst svo alveg nývaknaðar í hádeginu fram í eldhúsi urðu mikil hlátrasköll þegar upp komst að við höfðum báðar dregið frá og kvekt ljósið til að koma í veg fyrir að það kæmist upp um letina...

Ég veit ekki hvernig ég náði öllum prófunum í HÍ... kannski var þetta allt bara meðfætt...hahahahaahahahahaha... NEI... ég tók þetta á smátörnum svona hér og þar... en þetta voru BARA skemmtilegir tímar!!!!
Ef veggirnir á eggertsgötunni gætu talað hefðu þeir sko frá mörgu að segja... en ég er hrædd um að þeir séu nú ennþá áfengis-fullir greyjin... alveg gegnsósa í allskonar áfengissulli :) man þeger ég kom einhverntíma heim úr bænum og fólkið sem var þar í eftirpartýi eða ekki ennþá farið í bæinn var að kasta avöxtunum úr bollunni í loftið til að sjá hvað þeir héldust þar lengi... það var áfengisrigning í eldhúsinu vikuna eftir þetta partý :)

Nú eru tímarnir aðrir og ég vinn jafnt og þetta í gegnum öll verkefnin... hahahahahahahahahahahahahaha... og náttúrulega alveg hætt að smakka áfengi... hei, ég var búin að gleyma hversu rosalega góð áhrif á skrif mín rauðvínsdrykkja hefur... jibbí ég á rauðvín... have to go see a man about a dog ;)

a consumer culture...

2007-01-14T12:13:00.000Z

Eg skemmti mer svo vel a Islandi i jolafriinu... reyndar svo vel ad eg hafdi ekki tima til ad vinna vinnuna mina og gat thvi ekki stadid skil øllu her i dk thegar eg kom aftur tilbaka... well, that is just the way it goes sometimes...
Eg hitti marga goda vini... held eg hafi aldrei stadid mig eins vel i hittingum i heimsoknum minum til islands adur...
Ad hitta gamla goda vini er meira virdi en margt annad... thvi alveg sama hversu langt er a milli hittinga. thad er alltaf eins og thad hafi bara verid i gær thegar vid... yes you all know what I mean... en thad vill samt verda thannig thegar timinn er ekki mikill ad thad sem er i gangi NUNA kemst einhvernvegin ekki ad thvi svo mikil er akafin ad søkkva ser i nostralgiuna... thad er svo margt sem eg a sameiginlegt med vinum minum, en hvernig vid høfum valid ad halda afram sidan tharna i gær thegar "...." hefur samt breytt miklu...

Umræduefnin sem eg a med vinum minum sem eg hef kynnst her i dk og vinum minum sem eg kynntist a islandi eru mjøg olik... thad hefur ekkert ad gera med løndin... thetta er bara spurning um einstaklingana... thad segir sig sjalft ad eg get ekki talad um smaatridi hvad vardar efnaverkfrædi vid menntaskola vinina (nema natturulega Huldu... en NB vid erum nu samt meira haskolavinir)... og thad væri alveg uti høtt ad fara ad ræda um misheppnadar tiskustefnur menntaskolaaranna her... eg hef breyst og allir hinir lika... en thad tekur samt ekki fra okkur vinskapinn...

Thad var tho thetta med NU-id sem eg atti erfidast med tharna heima... thad er i tisku heima ad vera umhverfissinni... allir med umhverfinu sem er bara svo fallegt... skemmtilegar umrædur um hvernig best væri ad bjarga islandi foru fram thar sem eg reyndi ad vera ekki of frædileg til ad flækja hlutina ekki um of... thetta vard tho til thess ad einu sinni fekk eg einkakennslu i umhverfismalum sem endadi a "... og thetta kallast grodurhusaahrif steinunn"... eg meina "utlendingur" eins og eg veit natturulega ekkert um uhverfismal thar sem island er fremst i flokki i theim efnum :)... eg sat bara og hlustadi og thottist aldrei hafa fengid almennilega utskyringu a thessu adur og brosti...

Thad fyndnasta var tho ad i beinu framhaldi af umhverfis umrædum virtist folki vera mjøg edlislegt ad tala um nyja dotid sitt... en of mikil neysla er thad sem ognar umhverfinu hvad mest i dag... og aftur vard eg pinu utur umrædunni... thessi var ad fa ser nyjan bil en hin ætlar ad kaupa i januar... eg er enn ad reyna ad gera upp vid mig hvort eg eigi ad kaupa manadarkort i strædo/lest eda halda afram ad borga i hvert skipti, held eg minnki hjolanotkun ef eg a mandadarkort... nyr iskapur, ny eldhusinnretting, nyjar flisar, nytt nytt nytt eldhus... og a medan velti eg fyrir mer hvernig eg gæti komid i veg fyrir pøddur i matnum minum thegar eg get ekki fengid alla 17 eldhus"eigendur" til ad pødduhreinsa a sama tima... einhver ætladi ad skipta um klosett thvi thad gamla var svo othægilegt... eg er bara svo glød ad vera med mitt eigid badherbergi... eg hafdi einhvernvegin ekkert vid neitt ad bæta og vissi ad ef eg segdi skodun mina a of mikilli neyslu yrdi eg puu-ud nidur...

Alveg er eg viss um ad eg eigi eftir ad missa mig i neysluna ad einhverju leiti thegar eg verd stor... en eg vona ad eg hafi nogu mikin viljastyrk og hreint og beint sjalfstraust til ad standa eitthvad af thessu af mer... bara af thvi ad eg hef miklar ahyggjur af umhverfinu...

Engum datt i hug ad spyrja um hvad eg væri ad gera i dk... og ef eg hefdi kannski bara sagt titilinn eda utgangspunkt mastersverkefnisins mins hefdi eg ekki fengid einkakennslu i umhverfismalum eda upptalningu a øllu sem thurfti ad rifa utur ibudinni og setja a ruslahaugana....

___________________________________________________________________________________
As a result of technological change, and as a consequence of the search for efficiency, a consumer culture has been created which expects products to have a short life cycle, to be thrown away as performance declines. Modern hygiene and the quest for absolute risk avoidance gives demand for disposable packaging – disposable paper cups, towels, napkins ect. This all adds to the increasing amount of solid waste that is being generated each year.
Solid waste is a potential threat to public health, it scars the environment and it can be an obstacle to the economic development of an area because of the negative image it presents [4]. There is a mismatch between consumers demand for “product“ and the ability of local governments to collect and handle this waste, but it does not matter form which angle you look at the “trash mountain”, waste management is a critical issue.
____________________________________________________________________________________

The consumer cultur blomstar a islandi... eg bara vona innilega ad thad se ekki eina "menningin" thar thvi tha a eg ekki eftir ad thrifast thar lengi :)

donut...

2007-01-11T13:29:00.000Z

Er ad fara ad taka thatt i work-shop a morgun... sem er kannski ekki til frasagnar... thetta er svona mega nørda hittingur...thar sem folk sem veit mikid um litid hittist og talar um thetta litla sem thad veit:) ...umræduefnid er aska...

Jæja, en mer tokst ad sjalfsøgdu ad segja eitthvad faranlegt vid undirbuninginn... eg a ad halda stuttan fyrirlestur um mitt verkefni... en thar sem eg er eini nemandinn sem fær ad taka thatt i thessu (hinir doktorsnemar) fann eg ekki til mikils stress... thetta er bara æfing fyrir mig... eg er nemandinn allir hinir kennararnir... eg var sem sagt ad utskyra thetta og sagdi..."I feel like I am the DONUT in this because I am only a student"... thad thagnadi allt i kringum mig... you feel like you are a donut!!!!... svo reyndi eg ad utskyra sukkuladikleinu konseptid i barnaleikjum a islandi... en thad var ekki alveg ad skila ser... svo nu er eg køllud the donut... bara gaman ad thessu :)

upplýsingasöfnun..

2007-01-09T21:16:00.000Z

Jæja, ég sit sveitt yfir mastersverkefnisskrifum... en upplýsingasöfnun vegna stækkunar álversins í straumsvík er meira spennandi ákkúrat núna...

Ég er hafnfirðingur, þó ég hafi nú reyndar ekki búið í firðinum síðan á seinustu öld... tíminn líður hratt á gervihnattaöld... hef ekki kosningarétt í þessu máli, en finn fyrir mikilli þörf á að taka upplýsa ákvörðun um hvort ég vilji stækkun eða ekki stækkun...

Ég er “google” meistari og eyddi deginum í dag að finna upplýsingar um álverið í straumsvík... bestu upplýsingarnar (fyrir mig sem soon to be efnaverkfræðing) fann á heimasíðu alcans... vegna bakgrunnar míns á ég kannski auðveldara með að lesa hlutlaust úr hlutlægum upplýsingum sem fyrirtækið setur upp... er ekki að setja útá upplýsingarnar sem þar eru gefnar... en við mannfólkið eigum það til að túlka upplýsingar okkur í hag þegar það á við... en iðnaðurinn hefur ekki sjálfstæðan vilja heldur er hreint og beint rekin af fólki... sem líkt og ég á í fullu fangi við að takast á við hið mannlega eðli að finnast allt réttast sem ég sjálf er að gera 
Um leið fann ég alls ekki nógu góðar upplýsingar frá hafnarfjarðarbæ um málið... hvað er í raun verið að kjósa um??? Það sem mér persónulega finnst mikilvægast að vita er hvað verður gert á svæðinu ef ekki verður stækkun á álverinu??? Því eins langt og ég kemst er svæðið þarna í kring skipulagt sem iðnaðarsvæði... og ég er hrædd um að umhverfiseftirlit með stóru fyrirtæki er strangara en mörgum litlum... þannig að ef í stað stækkunar á álveri verða fleiri fyrirtæki í líkingu við þau sem nú eru þarna á nýja-hrauninu eru hafnfirðingar (og annað landsfólk) í dýpri skít...

Eina niðurstaðan sem ég hef því komist að núna er að Bó-diskurinn sem alcan sendi hafnfirðingum milli jóla og nýárs sé eina sem vit er í á þessu stigi málsins... ég sá nefnilega þennan disk og kortið sem fylgdi með... þar sem alcan fólk var ekki með neinn áróður annan en þann að vonast til að það verði málefnanlegar umræður um málið í kringum kosningarnar... sem varð til þess að í stað þess að fólk pældi ekkert í málinu fóru flestir að hafa skoðanir og ræða saman um hvað stækkun þýddi... held að það komi betur út fyrir alla að málið sé rætt bæði á opinberum vetfangi og í stofunni heima... því til að geta tekið ákvörðun um þetta mál verður að vera almennilegt upplýsingaflæði til kjósendanna....

Til að reyna að fá tilfinningu um hug kjósenda í þessu máli fór ég því næst að skoða bloggsíður... þar varð ég fyrir pínulitlum vonbrigðum... alls ekki með bloggarana sjálfa... heldur vegna þess hversu litlar upplýsingar fólk hefur í raun um hvað er ógnandi fyrir umhverfið og hvað ekki... sjónmengun er til dæmis tískuorð... og oftar en ekki rakst ég á röksemdafærslur þess eðlis að útsýnið úr stofuglugganum myndi raskast við stækkunina... sjónmengun er ekki heilsuskaðandi... og sjónmengun er eitt af verstu orðunum sem ég heyri þessa dagana.... ef ég set þetta upp á séríslenskt pólitískt mál þá má segja sem svo...”sætasti strákurinn á ballinu er ekki endilega sá fallegasti þegar á reynir...”
Umhverfisvandamálin sem heimurinn stendur frammi fyrir eru aðallega vegna þess að við höfum í alltof langan tíma ekki gert neitt þegar kemur að hættu sem við sjáum ekki með augunum... eða sjáum ekki með augunum fyrr en alltof langt er gengið...

Hvað umhverfisstefnu alcan varðar sýnist mér hún vera fyrsta flokks miðað við þá tækni sem nútíminn hefur uppá að bjóða... og ef marka má sum svörin á síðunni verður útblástur hættulegra efna frá stærra álveri næstum sá sami og er núna, þar sem verið er að taka í notkun ennþá betri mengunarvarnar tæki... þannig að ég held að kosningin verði um hvort við viljum hafa álver í straumsvík í 10 ár eða 40 ár... heildarmagn útblásturs af skaðlegum efnum verður því óumflýjanlega meiri ef útblásur heldur áfram eftir 10 ár... en útblástur á hverju ári verður sá sami...

Ég er nú samt ekki sannfærð um að stækkun sé málið... en vantar tilfinnanlega fræðilegar upplýsingar frá hinni hliðinni, það er frá þeim sem eru á móti stækkun... annað en sjónmengunar rökum...

Og svona að lokum... þó svo að heimurinn sé leikvöllurinn þegar kemur að umhverfismálum er það nánasta umhverfi sem skiptir öllu ef tekið er á málunum með einstaklingshyggju sjónarmiðum... og þá held ég að mesta sjónmengunina í lífi fólks í vestræna heiminum sé að finna inná heimilunum, baðherberginu eða kústaskápnum... en eins og Brown skrifaði 1980 (ATH 1980!!!!!!)

“...chemicals pervade our lives. We brush your theeth with fluoride compounds, rub on propylene glycol deodorants, cloth ourselves in rayon, nylon, treated cotton and wool, drive cars filled with products of liver carcinogen called vinil chloride, talk on plastic phones, walk on synthestic tiles, live within walls coated with chemical laden paint. Our food is kept fresh in refrigerators by heat absorbent refrigerants, contains preservatives and chemical additives; and of course, it has been grown with the aid of chemical fertilisers and insecticides. The detergents, the medicines, the foam rubber, and the floor cleaners all have their “underside” of waste. This problem is not going to go away – it is therefore about time that we raised the level of debate and started to take longer-term strategic approach to the management and control of solid waste.”

Það eru alls ekki öll efni hættuleg....og sem betur fer er margt í þessum málum aðeins betra en 1980... en alls ekki nógu margt...

Ef einhver er í stuði til að taka til á baðherberginu er fyrsta stig að henda öllum snyrtivörum sem í innihaldslýsingu hafa orðið paraben (á hvaða formi sem er)... við munum sennilega ekki sjá sýnilega áhrif á notkun á efnum sem innihalda paraben á okkur sjálfum, en kannski lifum við til að sjá áhrifin á barnabörnunum... krabbamein og húðofnæmi....

Farin að heiman... og komin heim!!!

2007-01-07T20:58:00.000Z

Það getur verið ruglingslegt að tala alltaf um að vera að fara heim... þó áfangastaðurinn sé aldrei sá sami... held samt að það séu forréttindi að geta gert þetta og ég bara hreinlega nýt þess í botn :)

Fór líka úr jólafríinu beint í jólaboð... getur líka verið ruglingslegt en eru hreinlega forréttindi...

Sofnaði seint í gærkvöldi því ég var einhvernvegin ekki að nenni að hafa mig til fyrir ferðalagið heim til danmerkur... langaði að komast til danmerkur en nennti ekki ferðalaginu... vaknaði svo alveg eldsnemma til að leggja af stað í leiðangur... var ótrúlega heppin með sætisfélaga í flugvélinni... öðrumegin við mig sat ung stúlka sem var að ferðast ein en var svo glöð yfir athyglinni frá mér að við spjölluðum alla leið og horfðum saman á DVD í ferða DVD spilaranum hennar, þar sem hún útskýrði fyrir mér öll atriðin og spólaði tilbaka þegar henni fannst ég ekki hafa fylgst nógu vel með... hinu megin við mig sat mamma með rúmlega eins árs dóttur sína sem var algjör engill... henni þótti ég svo elskuleg eitthvað að hún faðmaði mig í tíma og ótíma og lánaði mér dótið sitt... ótrúlega skemmtileg flugferð...

Á kastrup tók svo sirrey frænka á móti mér og við settumst niður í smá frænkuspjall áður en ég þurfti að burna af stað... fór beint af flugvellinum með allan farangurinn heim til Aleksöndru í jólaboð... hún er í rétttrúarkirkjunni og jólin hjá þeim eru tveimur vikum á eftir okkar... þetta var svona vina/fjölskyldu jólaboð... fimm rétta máltíð yfir skemmtilegum umræðum... við vorum öll svo rosalega södd eftir kræsingarnar að líkaminn kallaði barasta á útiveru og hreyfingu... svo við brunuðum niður á kongens nytorv á skauta... okkur gekk misvel að standa á skautunum :) en þetta var ótrúlega gaman...

Eftir þetta allt saman var ég orðin alveg úrvinda... og kveið því pínu að drösla töskunum heim... boris bauðst þá til að skutla mér heim... þvílík elska... hann sagði þetta allt vera í anda jólanna... og bauðst svo til að bera töskurnar úr og í bílinn og upp og niður stiga...

Ég er því núna komin alla leið heim á kampsax... endurnærð og glöð eftir yndislegt jólafrí á íslandi... og þvílíkt ánægð með frábæran dag...

Áramótaheitið mitt fyrir þetta árið er að stunda meiri fíflagang og fliss á árinu... og eftir daginn í dag hef ég ákveðið að lífa lífinu líka aðeins meira eins og það séu jól á hverjum degi, það er af meiri náungakærleik (ekki að meina þetta væmið, meira svona af alvöru)....

Hlakka til að takast á við árið sem er að byrja... og allar þær breytingar sem það hefur uppá að bjóða...

Nú ætla ég að fara að sofa... en lofa að fara mjög bráðlega að skrifa eitthvað af meira viti hér á bloggið :)

GLEÐILEGT NÝTT ÁR!!!

2007-01-03T11:43:00.000Z

Ég fagnaði nýju ári með stórfjölskyldunni... foreldrum hans pabba og afkomendum þeirra... vá hvað við erum orðin mörg... 50 manns og kvenns (þó aðallega manns) á öllum aldri...
Góður matur... svo var stofnuð steinsen-hljómsveit í tilefni kvöldsins sem stóð fyrir skemmtun... keyptur var flatskjár svo að allir gætu horft á áramótaskaupið saman, en hann bilaði og við urðum að horfa á herlega heitin í gamaldags KASSA... hahahahaha... og svo var sprengt og sprengt... venjulega er talað um að unglingarnir séu hættulegir með sprengjurnar... en svoleiðis er það ekki í minni fjölskyldu... eftir því sem fólk eldist virðist hræðslan við sprengjurnar minnka... það er ekki fyrir viðkvæmar sálir að fylgjast með... enda lítið um það í þessari fjölskyldu... hahahahaha

Um miðnætti datt inná mig 50 krónu peningur... hef ekki hugmynd hvaðan hann flaug... en ég held þetta sé merki um batnandi fjárhag hjá mér á árinu 2007...

partýið hélt svo áfram fram eftir næsta degi... og ég að sjálfsögðu ekki ein af þeim skynsömu sem fóru heim þegar það átti við... hahahahahahahaha... skemmti mér drottningalega...

EN... það er alltaf en... ég hef aldrei aldrei aldrei verið eins þunn og ég var á nýársdag... eða nýársdagskvöld því ég svaf mest allan nýarsdag... ég gat ekki borðað og ældi því bara lofti... lá þess á milli í stofusófanum og skalf... góð lífsreynsla OG MÉR ER ORÐIÐ LJÓST AÐ GIN OG TÓNIK ER BARA GOTT Í HÓFI :):):)...

Ég vona bara að allir hafi fagnað nýju ári af eins miklum metnaði og ég... gleðilegt nýtt ár!!!

Julefrokost...

2006-12-17T19:47:00.000Z

FÓR Í JULEFROKOST Á DEILDINNI MINNI Á FÖSTUDAGSKVÖLDIÐ... ÞIÐ VITIÐ EINNI AF GÖNGUDEILDINNI Á DTU SVÆÐINNI, ENDURHÆFINGARDEILD EFTIR NÁMIÐ... LOKASTÖÐ ÞAR SEM VIÐ ERUM TEKIN Í GEGN EFTIR LANGT OG STRANGT NÁM OG SKILUM AF OKKUR LOKAVERKEFNI TIL AÐ KOMAST ÚT... :)
JÆJA EN ÉG ÁTTI MÍN MOMENT ÞARNA Í FESTINNI... EKKI ALLT SEM ÉG VIL ENDILEGA SEGJA FRÁ... HAHAHAHAHAHA.... EN VIÐ Í SKEMMTINEFNDINNI SÁUM UM LEIKI OG ÉG REYNDI HVAÐ ÉG GAT AÐ VERA ÁHORFANDI ÞAR SEM ÉG HAFÐI ÁKVEÐIÐ FORSKOT... EN ÞEGAR BORÐIÐ SEM ÉG SAT VIÐ VAR AÐ KEPPA Í LEGO SAMSETTNINGAR HÆFILEIKUM GAT ÉG EKKI SETIÐ Á MÉR... ÞEGAR MÉR FANNST SAMKEPPENDUR MÍNIR ALVEG AÐ MISSA KÚLIÐ TÓK ÉG MÁLIN Í MÍNAR HENDUR... STÓÐ UPP FRÁ BORÐINU OG KOM MÉR FYRIR Í MIÐJUNNI SVONA EINS OG MÉR EINNI ER LAGIÐ... OG STJÓRNAÐI MEÐ HARÐRI HENDI OG GERÐI BARA SJÁLF ÞAÐ SEM MÉR FANNST HINIR EKKI ALVEG NÓGU HÆFIR TIL AÐ GERA... ÞAÐ VERÐUR GAMAN AÐ ÚTSKÝRA FYRIR PRÓFESSORUNUM AÐ ÉG TREYSTI ÞEIM TIL AÐ HJÁLPA MÉR MEÐ LOKAVERKEFNIÐ ÞÓ ÉG HAFI EKKI HAFT NEINA TRÚ Á ÞEIM Í LEGOINU...
AÐ LEIKNUM LOKNUM SÓTTU NOKKRIR ÓFORMLEGA UM VINNU HJÁ MÉR... NOKKUÐ SEM ÉG HEF SVONA NOKKRU SINNUM LENNT Í ÁÐUR... EN ÉG ER EKKI ATVINNUREKANDI... FÓLK Á ÞAÐ SAMT TIL AÐ VERA SANNFÆRT UM AÐ ÉG VERÐI ÞAÐ ÁÐUR EN LANGT UM LÍÐUR... OG HELDUR AÐ ÉG VERÐI GÓÐUR ATVINNUREKANDI... BARA GAMAN AÐ ÞESSU...
SEINNI PART KVÖLDISINS VAR SVO VERIÐ AÐ REYNA AÐ SANNFÆRA MIG UM AÐ HALDA ÁFRAM NÁMINU OG FARA Í PHD. STRAX EFTIR MASTERINNN... ÉG SAGÐIST EKKI VERA AÐ STEFNA Á ÞAÐ... AUK ÞESS AÐ ÉG TALDI EINKUNNIR MÍNAR EKKI BEINT BJÓÐA UPPÁ ÞAÐ VAL... ÞÁ VAR PHD. NEFNDIN KÖLLUÐ TIL, EN ÞAÐ VILDI BARA SVO VEL TIL AÐ HLUTI HENNAR VAR BARA EINMITT Á STAÐNUM... OG ALLT Í EINU LEIÐ MÉR EINS OG ÉG VÆRI KOMIN Í STARFSVIÐTAL ALVEG ÓUMBEÐIÐ...
ÞEGAR ÉG SVO FÓR Í GEGNUM TÖSKU OG VASA Á LAUGARDAGSMORGUN VAR ÉG MEÐ FULLT AF NANFSPJÖLDUM... ÞAÐ VERÐUR EKKI ERFITT AÐ FINNA VINNU AÐ NÁMI LOKNU... ÞETTA ER BARA ALLT SPURNING UM NETWORKING 

...og jolin koma

2006-12-15T11:41:00.000Z

Julefrokost i kvøld... spennan er i hamarki og eg ætla ad fara snemma heim (eg er svo heppin ad eiga heima i næsta husi)...og skella mer i sturtu... thad er nu engum bjodandi ad umgangast mig eftir tho ekki nema halfan dag i pilot plantinu... svo mikil er svita-, oliu-, skitafylan... ekki nema 4 tilraunir eftir!!!...

Jæja en eg er i skemmtinefnd fyrir kvøldid og fekk uthlutad audveldasta verkefninu innan nefndarinnar... sja um sætaskipan... conseptid er einfald... fjøgur bord, jolasveinar, jolatre, hreindyr og snjokarl... svo dregur folk bara hvar thad a ad sitja... eina sem gerir thetta adeins floknara er ad thad ma alls ekki vera bord thar sem eru BARA strakar... frekar ad lata okkur grey stelpurnar finna meira fyrir hvad vid erum i miklum minnihluta og planta okkur einni og einni a hvert bord... eg tok samt thannig a malunum ad hafa færri bord med fleira folki thannig ad thad eru tvær stelpur a hverju bordi...

eg er samt spennt fyrir kvøldinu... vid akvadum ad hafa leikina ekki of nørdalega i ar... svo thad var keypt lego... svo tharf ad opna pakka i hitahønskum med tøngum... og ad lokum ratleikur... ekkert minnst a frumefni, stærdfræditakn, logmal edlisfrædarinnar eda neitt of visindalegt... thad verdur gaman ad sja hvernig kvøldid throast...

thad kom tho upp su hugmynd ad best væri fyrir skemmtinefndina ad vinna markvisst ad thvi ad fylla tha manneskju sem a thad til ad verda skemmtiatridi a thridja skoti... thetta thykir mer snidug hugmynd... en eg ætla samt alls ekki sjalf ad leika thann leik i kvøld :):)

2006-12-12T15:42:00.000Z

... onefndur drengur øskradi einu sinni yfir sig af gledi "EG FANN PIKU EG FANN PIKU"... eg gleymi thvi aldrei thegar thessi ungi drengur kom hlaupandi a moti mer med snudduna i annarri og nyfundna piku i hinni... yfir sig hamingjusamur ad eiga sina eigin piku ... alveg sannfærdur um ad fra og med thessari stundu gæti hann lifad hamingjusamur til æviloka...
... pikan var svona har-flækja sem hafdi dottid a golfid i stad thess ad enda i ruslinu thegar hun var rifin ur harbustanum... thad var erfitt ad brosa ekki eda hlæja og utskyra i rolegheitum ad thetta væri ekki alvøru...

en astædan fyrir ad thessi saga rifjadist upp fyrir mer ad eg var rett i thessu ad halda thvi fram ad thad færi bradum ad vaxa a mig tippi... svo føst finnst mer eg stundum vera i karlaheiminum... thetta thotti ad sjalfsøgdu adeins fyrir nedan beltisstad... en thad brutust fram nokkur glott...
eg er tilbuin fyrir morgundaginn... eina sem er eftir er ad fara i sturtu og reyna ad draga fram eitthvad annad en vidar buxur og thægilegan bol... eg bara man ekki lengur hvernig pilsin min lita ut... og a eg eitthvad annad en graa boli, svona i alvøru eg spyr... og svo tharf eg ad rifja upp hvernig meik-up processinn virkar...

en eg mætti i grænum en enni graum bol a skrifstofuna i dag... spurning hvort thad er vegna thess ad eg er i ødrum lit... eda hvort thad er vegna thess ad grænn fer mer vel... en eg hef fengid nokkur "grænn fer ther svo vel" komment i dag... a eg eitthvad grænt til ad vera i a morgun... ætli eg geti med ljosu hudinni, blau augunum og fullt af brosi daleitt folk til ad heyra ekki hvad eg bulla mikid... spurning...

Annars finnst mer umferdin a islandi algjørlega til skammar... folk verdur prrad thegar tharf ad loka vegi vegna banaslyss... er ekki allt i lagi ... OK ad sina sma virdingu... og svo er lausnin vid øllu tvøføldun... thad finnst mer uti høtt... finnst ad fyrst og fremst ætti ad setja ALLA aftur i umferdaskola... og vera svo med hardari vidurløg vid umferdabrotum... thegar meirihlutinn leyfir ser ad keyra alltaf yfir mørkum er ohjakvæmilegt ad thad verdi slys... hradatakmarkanirnar eru settar af astædu...

einn tveir og hlaupa....

2006-12-11T11:29:00.000Z

Thurfti ad hlaupa hradar en eg hleyp venjulega adan... nidur af thridju hæd i pilot plantinu og ut... emergency shut down, øll ljos blikkudud og onotarlegt bib hljod omadi um allt....eg var su sem fattadi lekann.. en thetta var ekki hluta af minu doti svo everything is still uner control... mikelangelo er blorabøggullinn...
eg sem sagt fann kunnuglega lykt sem atti ekki heima tharna... eldfjallalykt... hljop nidur og spurdi mikelangelo hvort hann væri buin ad starta sinu processi sem var raunin... og a medan hann hljop og nadi i "øryggisgæsluna" reyndi eg ad atta mig a hvar lekinn var... thegar hersveitin kom inn for allt af stad og allir thurftu ad hlaupa ut...
nu er ekekrt i stødunni annad en ad bida eftir ad loftræstikerfid hefur blasid the unwanted stuffi ut... og halda svo afram thar sem fra var horfid... vona ad mikelangelo finni lekann hja ser adur en hann startar aftur...

þrír dagar og svo ALDREI aftur!!!!!!!!!!

2006-12-10T20:08:00.000Z

Rétt í þessu var öryggisvörðurinn hér á DTU svæðinu að kíkja inná skrifstofu... ég tók ekki eftir honum koma því eg var með jólatónlistina á fullu í eyrunum... að syngja með í hljóði með líkamsinnlifun... og allir saman nú..

Bið endalaus bið
sem bara styttist ei neitt
nú er hver dagur svo lengi að líða
mér leiðist skelfing að þurfa að bíða

Langt dæmalaust langt
er sérhvert augnablik nú
ég gæti sagt ykkur sögu ljóta
um sumarklukkur er liggja og hrjóta

Í sumar það er satt
þá leið hér tíminn skelfing hratt
og þau flugu hjá í snatri
já fuglarnir og sólin
en nú er þetta breytt
það bara gerist ekki neitt
og tíminn rótast ekkert
og aldrei koma jólin

Ég hlakka svo til
ég hlakka alltaf svo til
en það er langt ó svo langt að bíða
og allir dagar svo lengi að líða

Í sumar það er satt
þá leið hér tíminn skelfing hratt
og þau flugu hjá í snatri
já fuglarnir og sólin
en nú er þetta breytt
það bara gerist ekki neitt
og tíminn rótast ekkert
og aldrei koma jólin

Ég hlakka svo til
ég hlakka alltaf svo til

Allir segja mér
að ég eigi ekki að láta svona
en ósköp er samt langt
að bíða og vona

Ég hlakka svo til
ég hlakka alltaf svo til
en það er langt ó svo langt að bíða
og allir dagar svo lengi að líða

Í sumar það er satt
þá leið hér tíminn skelfing hratt
og þau flugu hjá í snatri
já fuglarnir og sólin
en nú er þetta breytt
það bara gerist ekki neitt
og tíminn rótast ekkert
og aldrei koma jólin

Öryggisvörðurinn vissi ekki alveg hvað hann átti að gera... brosti og sagðist vona að vinnan gengi vel hjá mér... ég er by the way með tvær tölvur fyrir framan mig svo þetta lítur allt mjög professional út... multi task is my life right now....

Ég er í skemmtinefnd fyrir julefrokostið á föstudaginn... er búin að vera að reyna að koma með hugmyndir að skemmtiatriðum... ætli það verði ekki bara nóg að ég mæti... mér tekst örugglega að gera eitthvað algjörlega útí hött... öllum til mikillar gleði...

2006-12-10T16:27:00.000Z

We own almost all our knowlegde NOT to those who have agreed, but those who have differed...Charles Caleb Colton

Ég stend sem sagt í þakkarskuld við svo marga... og svo margir standa í þakkarskuld við mig :):):)

efnaverkfrædi...

2006-12-09T18:49:00.000Z

Mer er ordid ljost ad eg er algjørlega a rettri hillu i lifinu!!! Efnaverkfrædi er nakvæmlega thad sem eg ætla ad vinna vid i framtidinni... ad sjalfsøgdu hef eg efast nokkru sinnum, jafnvel oft i naminu... en gvød hvad thad er gaman nuna...
I dag er eg buin ad taka i sundur og setja saman allt set-upid mitt nokkru sinnum til ad finna stiflu sem hafdi myndast... og thad var SVO gaman... serstaklega thegar mer tokst ad leysa vandamalid... med grimu i slopp med hanska og hjalm tokst mer samt ad verda drulluskitug... but I love it :)

Thad var emergency shut down her i pilot plantinu a fimmtudaginn... svona halftima eftir ad eg for... orsøkin fannst ekki, thetta getur hafa verid fra minu doti... føstudaginn var svo julefrokost allan daginn svo thad var ekkert unnid... svo eg get ekki sagt annad en ad blodid hafi flætt hradar um ædar mer thegar eg kveikti adan eftir ad hafa farid i gegnum allt... alveg tilbuin ad hlaupa hratt ut ef eitthvad klikkadi... en thad gerdist ekkert og nu er eg ad klara tilraun numer tvø i dag... en va hvad thad er gaman ;)

steinsen...

2006-12-08T22:38:00.000Z

ég er sem sagt í stærstu skautafjölskyldu íslands... lærði það af að horfa á kastljósið í dag... afi og rakel frænka voru þar í viðtali vegna opnun skautasvellsins á ingólfstorgi... og rakel tók frekar flotta sveiflu á svellinu... ég er hin stelpan í þessari fjölskyldu... og ef skautar eru í genunum get ég sko þokkalega tekið sveiflu á svellinu :):) ég held að málið sé að byrja þorláksmessu-vinamótið á svellinu!!! og ég skal sýna hvað ég get (vona bara að ég slasi mig ekki:))
rakel er annars stórglæsileg og ég er viss um að að þessi óendanlega kvennfegurð sé einmitt að finna í genunum... nú skil ég af hverju það hafa ekki orðið til fleiri stelpur í þessari STÓRfjölskyldu... heimurinn er bara ekki tilbúin fyrir fleiri af okkur :):)

var annars að þvo í dag... sem er svosem ekki neitt nýtt... skil ekki hvernig fólk kemst af með EINA þvottavél... ótrúlega notarlegt að setja bara í nokkrar þvottavélar í einu og búmm... alveg búin að tæma þvottagrindina... jæja en í dag þegar ég fór niður í þvottahús að tæma vélarnar sá ég að stúdentakortið mitt var í einni þeirra... lá alveg við hurðina og ég sá það áður en ég opnaði... fannst þetta frekar fyndið og reif upp hurðina... en það vildi ekki betur til en svo að stúdentakortið datt á milli trommlunnar og þvottavélarinnar... örlítil rifa og svo ólíklegt að kortið detti ákkúrat þar... það tók mig 45 min að ná #$%&$%& kortinu úr... eitt skiptið var ég alveg að ná því en missti það aftur og öskraði af reiði... og auðvita kom einhver inní þvottahúsið í miðjum öskrunum... hann var fljótur að tæma þurrkarann og hlaupa út... í alvöru hvernig er hægt að vera eins óheppin og ég...

life ó life....

2006-12-06T20:22:00.000Z

Vaknaði í morgun með verki útum allt... meltingafærasjúkdómurinn sem ég fékk greiningu á fyrir ekki svo löngu eftir MJÖG pínlega læknisferð er orsök alls hins illa í mínum líkama... ekkert alvarlegt svosem en útgangspunkturinn er að ég verð að slaka á meðan "köstin" ganga yfir... en slaka á er eitthvað sem ég verð að fara að læra að gera betur... vissi vel að ég er búin að keyra mig ansi mikið út seinustu viku svo ég tók þá góðu ákvörðun að reyna allt hvað ég gat að hvíla mig í dag... náði að sofna aftur í næstum því heilan klukkutíma... vaknaði þá aftur gjörsamlega ófær um að geta sofið meira... fann þá eyrð í mér til að horfa á sjónvarpið í næstum klukkutíma... og þá var sagan öll...
Staulaðist á fætur og drakk ógrynni af vatni... ef ég drekk ekki nógu mikið vatn fæ ég stingandi hausverk... sem er sennilega vegna vatnsskorts í líkamanum... jamm það fer allt beint í gegn í köstunum... tók svo verkjatöflu og beið eftir áhrifum hennar og dreif mig af stað á skrifstofuna... ég er alls ekki vön að taka verkjatöflur, tek þær eiginlega alls ekki... svo að þegar ég hafði náð að komast á skrifstofuna var ég við það að sofna... but I had made it so far... svo eina í stöðunni var að drekka ógrynni af kaffi... og púmm ég var orðin glaðvakandi aftur... og gat farið að takast á við hversdagsleikann minn...
Ég veit svo vel að ég er ekki neitt skynsöm en hversdagsleiki minn er bara svo skemmtilegur þessa dagana að ég bara get ekki látið vera að láta svona!!!... stundum nenni ég bara að fara þessa ekstra mílu til að bara vera ég...

Verkefni dagsins var að finna leið til að klippa svona PVC-rör niður í nógu litla bita svo ég geti sett það í mölunarvélina "mína"... PVC rör eru þarna þessi appelsínugulu plaströr... reyndi að saga og klippa en það gekk ekki nógu hratt fyrir mig... svo ég skellti mér niður á verkstæðið og spurði strákana þar hvort þeir ætti einhver góð tól sem ég gæti notað við athæfið... niðurstaðan var að best væri að nota járnklippuvélina í þetta... veit ekki hvað járnklippuvél heitir í alvöru á íslensku en þetta er risavél með mikil læti :):):)... einn gæjinn byrjaði að klippa rörið fyrir mig og þá endurtók ég spurninguna með glotti... ég spurði um tól sem ég gæti SJÁLF notað sko... hann tók þá tvö skref frá vélinni og ég fékk að vinna vinnuna mína... gæjinn sagði svo að ef ég þyrfti hjálp gæti ég bara komið og náð í hann og lét sig hverfa rétt handan við hornið... hélt ég vissi ekki af honum þar en ég lét hann bara vera... það var ótrúlegt hversu mikið allir þurftu að nota borvélina fyrir aftan mig á meðan ég var að þessu :)... stuttu seinna fór ég svo að finna hjálpsama gæjann aftur og hann spurði strax hvort mig vantaði hjálp... en nei ég hafði bara fundið hann til að láta við að ég væri búin!!! frekar stolt... bað þá um svona handjárnklippur fyrir lokavinnuna og fékk þær... tók mig næstum klukkutíma að klára niðurklippið... og er nú með blöðrur á höndunum eftir allan hamaganginn... en þvílíkt ánægð með niðurstöðuna...

Pavle hafði svo farið í búðina á leiðinni frá tannlækni í morgun og bauð í kvöldmat... ég er snillingur í að vera boðið í mat!!! ég held stundum að það haldi allir að ég sé við það að deyja úr næringaskorti... en það er svo alls ekki málið... ég átti þó eitthvað í ískápnum líka... er sko komin með box í ískapnum á skrifstofunni og það er frekar hægt að finna mat þar en heima hjá mér... og úr varð margrétta svona brauð með áleggi kvöldmatur... ótrúlega notarlegur kvöldmatartími í arne-matsalnum sem búið er að jólaskreyta og meira að segja setja upp jólatré... og Aleksandra dundaði sér við að skera niður grænmeti og raða á diskana hjá mér og Pavle... gott að hafa svona húsmóður með...
Endaði svo daginn á ofuraktífum heimildarskrifum... og rétt áður en ég fór gerði ég samkomulag við Fransessco um ekki of mikla drykkju á KT julefrokostinu á föstudaginn svo við getum bæði mætt í pilot plantið á laugardaginn og gert tilraunir... megum nefnilega ekki vera þar ein en OK ef við erum tvö... því þá er alltaf einhver til að hringja á 911... kómískt samt í ljósi þess að seinast þegar ég fékk mér áfengi var einmitt hringt í 911 til að spyrja ráða um ástand mitt... eins gott að ég endurtaki það ekki á föstudaginn... og geri svo ekkert sem verður til þess að það þurfi að hringja í 911 á laugardaginn heldur...

Luca var svo rétt í þessu að segja mér að ég bara hreinlega verði að koma til ítalíu og læra að slaka á ... kannski ekki svo vitlaust... en fyrst þarf ég að klára... ein vika í viðbót í geðveikinni og svo bara skrifa... og svo er jólafríið með allri sinni íslensku dýrð bara rétt handan við hornið... og vá hvað ég hlakka til að koma heim... tilhlökkunin er helmingurinn af gleðinni svo ég er bara að drukkna í gleði... :):):)

Strakar...who can understand them...

2006-12-05T08:58:00.000Z

Venjulega læt eg svona kynthokka/kynlifs/"thu ert svo sæt" komment sem eru algjørlega uti blain eins og vind um eyru thjota... og horfi framhja thvi thegar vidmælendur minir tala vid brjostin a mer en ekki mig... tala oft bara hærra og af meiri akvedni thegar mer finnst kyn mitt vera ad trufla folkid i kringum mig...
En svo koma dagar thar sem eg er bara threytt... og tholinmædin er bara ekki svo mikil... og svona endalaus otharfa komment um likama minn breytast i øskur i huga mer... og thad liggur i hlutarins edli ad a kvøldin eftir langan dag er thradurinn ekki svo langur hja mer...

A sunnudagskvøldid for eg beint ur tilraunagallanum heim og inna eldhus ad klara eldhusvaktina mina... var drullu threytt ad hamast vid ad thurka af bordum og ganga fra... tha segir einn af minum ædislegu sambylismønnum ad thad væri mal ad setjast bara nidur og fa ser bjor a medan eg er ad thrifa... honum finnst nefnilega svo kynthokkafullt ad horfa a konur thrifa... eitthvad for thetta komment vitlaust ofan i mig... og thegar eg pirrast svara eg fyrir mig... svo eg sagdist finnast thad sama um straka... sagdi svo "ef eg væri meira a eldhusinu myndi eg bara ekki rada vid mig, eda nei annars tharf ekki ad hafa ahyggjur af ad thad seu of mikid af sexy thrif tilthrifum her"... thad slo algjør thøgn a elshusid og eg fekk ad klara thrifin i fridi...

Nu er komin thridjudagur... og sidan eg kom med thetta strakar eru svo sexy thegar their thrifa komment er buid ad: affrysta frystikistuna og thrifa hana... thrifa isskapinn... ganga fra a ganginum og sopa (hann var i rust eftir seinasta party)... thad er alltaf einhver ad thurka af bordum eda nybuin ad thurka af bordunum thegar eg kem inni eldhus... ruslapokarnir eru settir ut um leid og their fyllast... thad er einhver buin ad thvo tuskurnar og viskastykkin... og engin hefur skilid eftir uppvask vid vaskinn sidan tha...

Nu er kannski mal ad segja ad mer finnst lika sexy thegar strakar thrifa thvottinn minn... ryksuga inni hja mer... og mest af øllu thegar their elda fyrir mig mat... er thad of langt gengid????

Øryggid!!!

2006-12-03T16:56:00.000Z

Af øryggisastædum tharf eg ad vera i hønskum at all time when working with my samples... nu er eg ad brenna sko sem eg er buin ad mala nidur i øreindir... en thetta eru nu samt bara skor... thad er thvi frekar fyndid ad vera i hønskum thegar eg er ad vigta og koma sko-dæminu a retta stadi... en a sama tima er eg i skom a aveg ohlifdum fotunum... synir hvad vid øll tøkum mikla ahættu i lifinu... jafnvel an thess ad vita thad...

Skor eru samt sem adur ekki svo hættulegir... hlutfall hættulegra efna i theim er ekki nogu hatt til ad valda okkur skada en hlutfall hættulegru efnanna storeykst thegar eg er buin ad brenna ohættulegu efnin i burtu... thad ma reyndar deila um hvort skor seu hættulegir fjarmalunum :):)
Mer finnst tho merkilegra hversu hættulegt shredder waste er... en shredder waste er dæmid sem er notad til ad einangra bila... thetta bruna tharna sem litur eiginlega ut eins og drulla bara... en shredder waste er nokkurnvegin stødugt i okkar nanasta umhverfi... og inniheldur frekar hatt hlutfall af krabbameinsvaldandi efnum... thurfti mørg serstøk leyfi til ad mega vinna med thetta efni... og ferdadist um i strædoum fram og til baka um kaupmannahafnar svædid a medan papirarnir minir gengu manna a milli til ad fa leyfid i gegn... frekar fyndid svosem...

En thad eru mørg efni sem vid ættum ekki ad hafa i okkar nanasta umhverfi en eru thad samt... en a medan neytendurnir sækjast ekki eftir strangari løggæslu hvad vardar thessi mal gerist ekki neitt... neytenda-idnadurinn er oft a tidum mjøg erfidur ad takast a vid... en einhvernvegin ætla eg ad finna leid til ad fa folk til ad hugsa sig tvisvar um i heimi neytandans... eg er sjalf mikil neyslumanneskja... en hef seinustu misseri verid ad gera tilraunir a sjalfri mer i neyslumalunum og er farin ad hugsa mig oftar en ekki tvisvar um adur en eg kaupi einhvern bradnaudsynlegan otharfa... en eg tharf ad vera buin ad tækla sjalfa mig adeins betur i thessum efnum adur en eg get farid ad gefa alvøru god rad :) :)

Jæja, tharf ad koma seinustu tilrauninni i dag af stad...

Julekalander...

2006-12-03T11:22:00.000Z

Thad eru bara svo mørg joladagatøl i danska sjonvarpinu... eg hef akvedid ad fylgjast med tvemur... Absalons hemmelighed sem er fjølskyldu joladagatalid a DR1... skemmtilegt svona mystiskt jolaævintyri... og svo ætla eg ad fylgjast med jul i verdensrummet sem er joladagatal fyrir fullordna a DR2...
Jul i verdensrummet er faranlega fyndid... hann leikur i thessu gæjinn sem leikur i tharna "innri styrkur løgreglunnar" - eitthvad a fallegri islensu :) og svo lika i toyota auglysingunum... thatturinn i gær var ofur fyndinn... er buin ad horfa a hann tvisvar og hlæja jafn mikid i bædi skiptin... elska danskan humor :)
Man einhver eftir danska jolakalanderinu thar sem skritni gæjinn sagdi alltaf... BOB BOB BOB... thad hefur verid synt nitjan hundrud niutiu og eitthvad... eg man thad ekki nogu vel... en thad var fyrsta danska sjonvarpsefnid sem eg gat horft a an texta og hlo ogurlega mikid... veit ekki hvort thad var vegna thess ad thetta var a lydhaskola timabilinu minu, en tha var alltaf bjor vid hønd og alltaf allt fyndid... eda hvort thættirnir voru i alvøru fyndnir... væri svo til i ad sja thetta aftur...
Var alveg ad fara yfirum med hvernig eg gæti skpulagt mig svo eg gæti fylgst med joladagatølunum... farin ad vera hrædd um ad eg thyrfti ad fresta fluginu heim svo eg myndi ekki missa af neinu... fann tha ad thad er hægt ad horfa a thetta a netinu og lidur miklu betur a salinni nuna... efast um ad folkid sem deilir med mer skrifstofu se eins anægt med ad hafa mig i hlaturskasti fyrir framan tølvuna i tima og otima... en thad er theirra vandamal... hlaturinn lengir lifid :)

Dagur ad kveldi komin...

2006-12-02T16:49:00.000Z

... sit her i pilot plantinu og er ad klara thridju tilraunina i dag... leidbeinendurnir voru med einhverjar yfirlysingar um ad eg gerdi sennilega ekki fleiri en eina tilraun a dag... geri venjulega tvær og i dag klara eg thrjar... er svo thrjosk... eg sagdi ad eg gæti sko alveg gert thrjar...

Hleyp annars um med svona skeidklukku... thegar hun bibar tharf eg helst ad vera komin fyrir framan control tølvuna en er yfirleitt i midjum samrædum vid einhvern af hinum nemendunum.... hleyp tha af stad eins og eg eigi lifid ad leysa... mer finnst thetta lita ut eins og eg se ad bida eftir egglosi, svona eins og i biomyndunum... thad var enginn annar buin ad sja thetta... en eg er buin ad hafa svo mikid fyrir ad segja ad børn eru eki a oskalistanum thessi jolin ad thetta er ordin einn stor brandari... eg tharf allavegana ekki ad hafa ahyggjur af hreyfingaleysi...
Fekk annars olettu-martrød um daginn... var kasolett flutt aftur heim til foreldranna og hafdi engan ahuga a ad fedra barnid... fannst pabbinn svo leidinlegur... martrødin var tho adallega tengd thvi ad vegna olettunnar var eg buin ad tapa VEDMALINU... var mikid ad reyna ad fela astand mitt fyrir Elinu i draumnum :) Eg held thetta hafi verid ranghverfur draumur og eg muni vinna VEDMALID :) :) :)

In the pilot plant...

2006-12-02T10:28:00.000Z

... ja sit her i pilot plantinu og er ad bida eftir ad geta sent næstu skipun af stad... malid er ad eg er ad brenna rusl... byrja med pyrolysis (ekkert O2) og enda svo med combustion (20% O2)... en til ad koma i veg fyrir hita aukningu thegar eg bæti O2 i flædid tharf eg ad skrufa fra O2 i threpum... tharf ad gera thad manually svo eg sit føst fyrir framan control-tølvuna i rumlega halftima i hverri tilraun... sem betur fer kemst eg a netid her... thetta voru naudsynlegar upplysingar :)

Fyrirlesturinn i gær gekk vonum framar i gær... mer finnst reyndar ekki svo erfitt ad tala :) tho eg fai alltaf fidrildi a magan thegar eg er ad halda rædur... en thad tvælist svolitid fyrir mer ad hafa slide show... næ alltaf ad lata "slædurnar" trufla mig...
en thetta med ad geta talad fyrir framan folk er eitthvad sem eg lærdi i øllum rotary ferdunum minum... tha vorum vid ferdalangarnir kalladir upp sitt a hvad og algjørlega oundirbuin og latin halda rædur yfir kvøldverdabordinu... umræduefnin voru allskonar og alveg oundirbuin lika... stundum attum vid ad segja fra ævintyrum dagsins, heimalandinu, politik, fjølskyldu, afhverju vid vorum tharna og så videre... og thegar heim var komid var haldin ræda fyrir rotaryfelagid heima um ferdina... mer finnst eg mjøg heppin ad hafa fengid svona goda thjalfun i thessu... strøng thjalfun en vinaleg og i øruggu umhverfi...

Jæja, nu er lidin halftimi... og eg tharf ad fara inn og tilkynna mig hja lifverdinum minum... ma ekki vera her ein um helgar, af øryggisastædum... en tha er gott ad eiga goda vini sem nenna ad mæta med mer um helgar og gerast lifverdir :)

Einmitt, einmitt, einmitt...

2006-12-01T10:02:00.000Z

Fekk ferlega fyndna stjørnuspa fyrir daginn i dag... eitthvad med ad lata ekki verkefnin safnast upp heldur taka a theim jafnodum, taka svo til heima hja mer og dekra vid elskuhugan.. og endadi svo med WORK HARDER!!!... eg bara veit ekki hvernig eg ætti ad vinna meira... skiturinn heima hja mer fer sko ekki neitt, hann bidur alveg ørugglega thangad til eg hef tima til ad takast a vid hann... en thar sem thad er svo mikid ad gera hja mer finnst mer ad thad ætti ad dekra vid mig sko... roleg med ad vera pirrud uti stjørnuspa.. hahahahahahaha

Sofnadi mjøg snemma i gærkvøldi, ma meira ad segja deila um hvort thad hafi verid komid kvøld thegar eg sofnadi... vaknadi thvi mjøg snemma i morgun... eftir hadegi er eg ad halda kynningar fyrirlesturs eitthvad um lokaverkefnid mitt... var ekki byrjud ad undirbua mig fyrir thetta i morgun... en thad sannadist ad morgunstund gefur gull i mund... I am ready :)

Eg fer i nokkra juslefrokostina thennan desember... mis formlega... her a deildinni sem eg er ad vinna hef eg verid sett i entertainment nefndina fyrir julefrokostid... eg er glænyjasti medlimurinn her... var ekkert spurd hvort eg vildi vera i thessari nefnd...
eg er hvort sem er alltaf uppa stolum eda uppa svidi i partyum svo thad er kannski eins gott ad eg se i nefndinni sem ser um ad utdeila hljodnemanum... bara eins gott ad eg retti hann afram...
min nefnd tharf ad sja um sætaskipan... en sætin thurfa ad utdeilast med einhverskonar leik... svo thurfum vid ad sja um skemmtiatridi (helst i formi leikja) yfir matnum... eru einhverjar hugmyndir???

Eg er eins og venjulega ad framkvæma tilraunir nuna... sit og bid eftir ad geta sent næstu skipun af stad... utskyrir bullid i mer... a svo erfitt med ad sitja kyrr og bida...

Driving in my car...

2006-11-30T10:09:00.000Z

Eg er svo mikid ad missa mig i umhverfissinnan i mer ad stundum er eg vid thad ad fara ad kafna i eigin geislabaug... og their sem thurfa ad hlusta a umhverfisrædur minar geta sko oftar en ekki thurft føtu til ad æla i ... en thratt fyrir thad ELSKA EG AD KEYRA!!!
Eg atti 17 ara afmæli a laugardegi... syslumadurinn lokadur tha og thvi omøgulegt ad fa skirteinid a afmælisdaginn... eda hvad??? Økuskirteinid mitt var sent a løgreglustødina i hafnarfirdi a føstudeginum... svo a føstudagskvøldid um 23.30 forum vid mamma uppa stød ad sækja gripinn... eg sat svo i bilnum a bilastædinu og klukkan nakvæmlega 00.00 adfaranott 2 mars 1996 keyrdi eg af stad... og keyrdi og keyrid og keyrdi...
En nu er eg buin ad vera billaus i næstum 3 ar... ferlega notarlegt og mer finnst alika gaman ad hjola... en eg var med bilaleigubil yfir seinustu helgi en thurfti ad skila honum i morgun... i nott for eg ut ad keyra... og va hvad thad er gaman ad bruna a hradbrautunum... brunadi fram og tilbaka, skodadi jolaskraut og søng hatt med danska rappinu i utvarpinu... kannski ekki buin ad sofa mikid en thvilikt afløsppud eftir allan aksturinn...

Eg tharf ad halda kynningar eitthvad fyrirlestur a morgun... mer finnst eg ekki gera annad en ad standa fyrir framan folk og halda rædur... kannski ordin thokkalega vøn og thjalfud i thessu... en verd samt alltaf pinu stressud... eg bara einhvernvegin nenni ekki ad vera stressud og kvidin nuna... shit, thad er eitthvad ad breytast thrystingurinn a flædinu ur ofninum... hvad gerir kona tha!!! have yo go redd it...

Einkabarn!!!!

2006-11-29T12:56:00.000Z

Eg var einkabarn yfir helgina... ferlega skemmtilegt... tho svo ad brædur minir eru uppahalds ALLTAF var samt gaman ad fa ad vera einkabarn aftur :)
Thad ma segja ad eg hafi verid ad reka voksnehave (andstæda børnehave) thvi eg var svo rosalega mikid ad passa thau... svo hrædd um ad tyna theim i mannhafinu... jæja en thau tok abyrgd a mer herna i den svo thad er ok ad eg passi thau adeins... hefdi sko alveg viljad vera med thau i bandi :)
Versladi alveg fullt og passadi mig ad setja passlega mikid a mømmu visakort og passlega mikid a pabba visakort og vona svo ad thar sem heildar eydslan vardi a deilt nidur a tvo pappira tha fattist aldrei hvad eg eyddi miklu ... muhahahahahahaha en an grins tha var gedveikt ad fa thau svona i lok manadarins... langt sidan eg hef ekki verid ad deyja ur hungri seinustu vikuna i manudinum... næstu manadarlok verd eg heima i jolafrii med frjalsan adgang ad iskapnum hja theim... svo eru bara thrju manadarlok eftir af namsferlinum... og tha ætla eg ad demba mer i neysluna... lifsgædakapphlaupid... grædgina... og borda mikid og oft... og eiga allt... og og og... nei annars eg ætla ekkert ad breytast... bara hafa adeins minni ahyggjur :)

Nørreport....

2006-11-24T10:25:00.000Z

Sit i the pilot plant og er ad bida eftir ad geta sett af stad næstu skipun... eg held eg eigi eftir ad setja inn otal leidinlegar og tilgangslausar færslur a medan eg er i thessu tilraunaveseni...

Allavegana, var ad vinna i gærkvøldi fyrir force technologi... thau eru ad gera mælingar a mengun a nørreport og i gærkvøldi var eg ad leggja mitt af mørkum til thessara mælinga... get ekki sagt ad thetta hafi verid skemmtilegasta vinna sem eg hef profad... en eg held samt ad thad se naudsynlegt fyrir alla verkfrædinga ad profa mælingavinnu... svona eins og fyrir alla islendinga er naudsynlegt ad profa ad vinna i fiski... eg get med stolti sagt ad eg hef nu profad bædi, 8 tima af hvoru :) svo eg get kallad mig islending og mjøg bradlega verkfræding...
En thad sem mer thotti merkilegast i gær var folkid... danir eru yndislegt folk!!! forvitnir og i stad thess ad velta ser uppur hvad gæti verid i gangi er forvitninni svalad med endalausum spurningum... eg var thvi oft spurd i gærkvøldi hvad eg væri eiginlega ad gera... eg er nybuin ad akveda (aftur) ad tala BARA dønsku... eg nadi ad klora mer framur utskyringum a loftmengunarmælingum med MIKILLI hjalp... thad voru allir meira en tilbunir ad adstoda mig vid dønskuna... og fekk meira ad segja nokkrar yndislegar framburdarkennslur fra oliklegasta folki tharna a Nørreport station :)
Eg segi thvi eins og eftir Ernsbrun ævintyrid i hjolaferdinni miklu PEOPLE ARE JUST SO NICE!!!!!

Tok svo eina svona steinunnar gloriu rett adur en eg for heim... thad kom einhver inverskur strakur ad leysa mig af... hann var mjøg hress og oendanlega frovitin thegar eg sagdist vera fra islandi... elska svona indverskan framburd a ensku og er alltaf med bros a vør thegar eg tala vid folk med svona framburd... einn vinur minn her i efnaverkfrædinni er einmitt med thennan yndislega framburd og hann talar yfirleitt bara meira til ad gledja mig :) en eg skil ekki alltaf allt... og vegna brosins a andliti minu fattast thad ekki alltaf... en strakurinn i gær var ad spyrja hvort eg thekkti einhver islending og eg gat ekki fyrir nokkurn mun fattad a framburdinum hvada nafn hann var ad segja... eg segi svo bara uti blainn... yes the foodball player... does he play foodball I did not know that, I will have to ask him to play football with me... eg hef ekki enn hugmynd um hvern drengurinn var ad tala... en thad kom svo i ljos ad thetta er einhver samnemandi hans... og eg nadi einhvernvegin ekki ad leidretta ad eg vissi ekkert um fotbolta ahuga islenska drengsins... svo thad verdur einhver saklaus islenskur strakur bedin um ad syna fotbotlahæfileika sina a næstu døgum... ubbs...

Hversdagsleikinn...

2006-11-23T10:13:00.000Z

Sit inni the pilotplant guds lfandi fegin ad litla verksmidjan min gengur eins og hun a ad gera... seinasta manudinn hef eg verid ad setja thetta allt saman upp og i gær keyrdi eg allt i fyrsta sinn... thad er reyndar ein af thessum steinunnar søgum... eg var svo stolt af sjalfri mer... thad gekk allt eins og i lygasøgu... bara eins og heimurinn væri ideal... en thad fyrsta og sidasta og bara allt thar a milli sem nemendur læra i efnaverkfrædinaminu er ad THE WORLD IS NEVER IDEAL... svo eg hefdi att ad kveikja... jæja eg sat fyrir framan tølvuna i thrja tima og stjornadi i thvilikri sæluvimu... gaf skipanir i tølvuna og ytti a alla takkana a rettum tima... (eg sit a sama stad og eg var thegar mer tokst i mjøg føgrum hop ad næstum sprengja DTU svædid med einni rangri skipun)... jæja, svo var tilrauninni lokid og bara eftir ad taka synid mitt ut ur verksmidjunni og vigta og senda i analys... thegar eg opnadi ofnin sa eg ad synid hafdi aldrei farid inn og eg hafdi eytt thremur timum i ad stjorna nakvæmlega ekki neinu... eg var frekar pirrud thegar eg labbadi heim... og reidin var ansi lengi ad renna af mer.. en eg sofnadi hlæjandi i gær...
Eg er buin ad lesa allar bækurnar, taka øll profin, skila øllum verkefnunum... eina sem eg a eftir ad gera til ad geta kallad mig efnaverkfræding er ad eyda fjorum manudum i ad læra af mistøkum!!!

....

2006-11-19T10:31:00.000Z

Vaknaði eldsnemma í morgun... byrjaði á því að kveikja á tölvunni, eins og venjulega... las stjörnuspánna...”hættu fullorðinslátunum, taktu upp barnslætin og eyddu ævinni í hlátur”... já ég er búin að vera alltof alvarleg... hvar eru fíflalætin??? verð að hætta fullorðinsstælunum og fara út og lifa lífinu... full af eldmóði greip ég kaffikönnuna og lagði af stað inní eldhús að hella uppá... á miðri leið fattaði ég að það var eitthvað ógeð á höndunum á mér... stoppaði og kíktí í lófann... hann var allur hvítur... leit í kringum mig og sá þá að það var búið að klína tannkremi á alla hurðarhúna... hló barnslegum hlátri og byrjaði strax að skipuleggja hefnd... mætti svo nokkrum morgunhönum inní eldhúsi sem voru mitt á milli þess að vera reiðir og í hláturskasti... hver gerði þetta??? eldhús 5 (erkióvinurinn)??? en á eldhúsborðinu lá rúllukefli og hamar merkt herbergi 13 og 15... innanbúðarfólk!!!
Á meðan ég stóð og horfði á heitt vatnið renna niður í kaffikönnunna áttaði ég mig á að partýið er alls ekki búið... ég er ennþá fljótari að finna barnið í mér en fullorðna einstaklinginn... vinir, heimili, vinna, staða bara allt í mínu lífi hef ég valið þannig að ég get verið einmitt svona... barnaleg í heimi ábyrgðar... það er gaman að vera ég :)

óður til píanósins...

2006-11-15T23:04:00.000Z

Á oft mjög langar og strangar rökræður við góða vinkonu um sálarflækjur sem fylgja því að eiga dót útum allt... drasl einhvernvegin í geymslu útum allt... hef ekki hugmynd lengur hvað ég á og hvað ég ekki á... ég byrja hvort sem er alltaf uppá nýtt... hugsa að ég geti þó alltaf fært rök fyrir eign á hinum og þessum bókum sem ég ekki endilega á...

Veraldlegir hlutir (fyrir utan bækur og að sjálfsögðu tölvuna) skipta mig hvort eð er ekki svo miklu máli... bara þungt farg sem þarf að flytja á milli heimila... það er samt einn hlutur sem ég hef tilfinningar til... það er píanóið mitt (sem ég á reyndar ekki formlega ennþá en er samt mitt)... sakna þess!!!

Það getur ekkert annað píanó komið í staðinn fyrir mitt... það er falskt... og uppáhalds lögin mín hljóma einhvernvegin bara rétt á falska píanóinu mínu!!!

Ég nota píanóið sem annarskonar sálfræðing... það er svo margt sem gerir mig reiða en ég hef nákvæmlega ekkert með að gera... hlutir sem ég sé nákvæmlega engan tilgang með að tala um... en í stað þess að bæla þá inni lem ég píanóið og hef læti... alveg þangað til að sál mín hefur róast og frá píanóinu hljóma ljúfir tónar... endar alltaf í sama laginu, fyndið... en ég veit svo vel af hverju nákvæmlega þetta lag er lagið... ég er samt viss um að það sé ekki barsmíðum mínum að kenna að píanóið er falsk, meira vegna þess að mamma og pabbi eru alltaf að færa það til :) læt stilla það áður en ég gifti mig (muhahahahahahahahaha)

Væri svo til í að komast í píanóið núna...

æfði einu sinni box... hamaðist og lamdi og keyrði mig út... það hafði bara ekki sömu áhrif... vantaði að enda í ljúfum tónum en slagsmál gera það sjaldan... nema þegar ráðist er á píanó :)

Að læra meira og meira, meira í dag en í gær!!!

2006-11-10T18:09:00.000Z

Tæknimaðurinn minn er búin að ákveða að tala bara við mig dönsku... sem er gott og blessað... nema hvað að ég var ekki með öll réttu orðin alveg á hreinu... og um leið ekki alveg með á hreinu hvernig ég ætlaði að hafa set-up ið mitt... seinast vika hefur því verið heldur betur aggresiv... held ég hefi bara aldrei lært eins mikið á svo stuttum tíma áður!!!
Man hvað mér þótti það ekki alveg það skemmtilegasta sem ég hafði gert þegar ég sá um lagertalningu í vélsmiðjunni hér í den... hver eina og einasta skrúfa talin skrifuð niður með viðeigandi nafni... allar pípur og öll verkfærin... ég þekkti á þeim tíma ekki öll nöfnin en þau síuðust inn hægt og bítandi... get ekki verið annað en þakklát fyrir þessi störf mín núna... það er virkilega að skila sér... skemmtilegt hvernig stundum er nóg að segja nafnið á þessum hlutum á íslensku...
Ég er nú búin að skrúfa sundur og saman... færa fram og tilbaka... og fá ótrúlega mikla hjálp (þó ég sé enn að venjast því að klukkan 17 á að hætta og safna orku fyrir næsta dag!!!)... nú þekki ég hverja einustu skrúfu og hverja einustu leiðslu í græjunum... allt á sínum stað (vonandi)... og á mánudaginn get ég set á ON og tekið tilraunirnar á fullri ferð...
Ég geri þó ráð fyrir að fyrst um sinn fari mestur tíminn í að fínstilla allt... en hægt og bítandi á þetta alltsaman eftir að ganga snuðrulaust fyrir sig... það er þó örlítið mikil pressa á mér... tilraunirnar verða að vera búnar 9.des... þá þarf ég nefnilega að senda allt frá mér og láta efnafræðingana sjá um smáatriðin :) og aleksandra þarf að nota set-up ið mitt ... en það verður reyndar gaman að skrúfa allt aftur í sundur og setja saman aftur svo það hennti hennar tilraunum... bara gaman af þessu...

Val...

2006-11-05T17:16:00.000Z

Ég á það til að skera af mér handlegginn, pakka honum inní gjafapapír, skrifa fallegt kort og gefa með bros á vör... vegna þess að ég trúi því svo sterkt að ég sé svo heppin í þessu lífi... ég hef allt og því er ég sannfærð um að handleggur minn komi að svo miklu betri notum hjá hinum sem ekki eru alveg eins heppnir og ég....

En sannleikurinn er sá að ég er ekkert heppnari en aðrir... hvaðan ég kem og hvert ég ætla hefur ekki svo mikið með hvort annað að gera... ég hef valið að vera sú sem ég er... háð marga bardaga til að standa og auðvita stundum falla með sjálfri mér... til þess að vera það sem ég vil vera...

Hver ég er í grunninn er mjög óskýrt... sumir geta svo auðveldlega trúað að ég átti aldrei neina von í þessu lífi á meðan aðrir trúa að ég hafi alltaf haft allt... þetta snýst bara um hvort þú sjáir glasið hálftómt eða hálffullt...

Af hverju ég valdi þessa leið en ekki hina er heldur ekki svo augljóst... ég get alls ekki bent á eitthvað eitt og sagt “þarna varð mér ljóst hvernig manneskja ég ætla að vera”... í kringum mig hefur verið svo margt fólk sem hefur haft áhrif á lífssýn mína... sumir hafa með skrítnum athöfnum sínum fengið mig til að velja að gera aldrei eins og það... meðan aðrir, og sem betur fer fleiri hafa orðið að fyrirmyndum...

Og svo eru auðvita öll þau skipti sem ég valdi að gera eitthvað algjört rugl... en í stað þess að hanga í ruglinu hef ég einhvernvegin alltaf komið mér aftur þangað sem ég vil vera... ég dæmi hvorki mig né aðra eftir mistökum heldur hvernig tekist er á við mistökin... mistökin verða líka oftar að mikilvægri reynslu og hluti af sjálfinu... aldrei öðrum að kenna eða vegna aðstæðna... einungis rangt val, stundum bara á röngum tíma...

Ég gleymi oft hversu mikið ég hef haft fyrir því að vera einmitt ég... blóðugir bardagar falla í gleymsku... og ég af einhverjum ástæðum tel mér trú um að allt sem ég er er einskær heppni... hefur ekkert með mig að gera...

Stundum finnst mér eins og það séu einhver óskráð lög sem segja að þú megir aldrei gera neitt annað en kvarta... það er aldrei neitt þér að kenna og allt á móti þér... það er enginn að gera nákvæmlega það sem hún vill heldur fórnalamb aðstæðna... og þegar ég brýt þessi lög og segi frá einhverju sem mér finnst ótrúlega gleðilegt og skemmtilegt í mínu lífi fæ ég tilbaka “já en það er miklu erfiðara fyrir mig af því að....”

Hvað er erfitt og hvað er auðvelt??? það sagði enginn að lífið væri auðvelt... en er þetta ekki spurning um að sjá glasið hálffullt??? það er svo margt sem mér finnst erfitt... og stundum, til að vera samþykkt í þessu skrítna samfélagi sem við búum í, vel ég mér að segja frekar frá því erfiða en því auðvelda... og allt í einu verður hálffulla glasið mitt hálftómt... og ég þoli ekki þegar ég fell í þann djúpa pytt að horfa á lífsglasið sem hálftómt!!!!!!!!!

Ég nenni ekki lengur að velta mér uppúr erfiðleikum... ég ætla bara að einblína á það góða eins og mér er svo eðlislægt... ég veit það verður pirrandi að fá endalaust tilbaka “en það er miklu erfiðara fyrir mig”... og berjast svo við sjálfið að falla ekki í að fara að sannfæra aðra um að það er ekkert auðveldara fyrir mig þó ég tali frekar um það skemmtilega...

Þegar ég var tvítug tókst ég á við sjálfa mig og valdi að lifa hamingjusöm til æviloka... ég horfðist á við ömurlegar aðstæður sem ég ein og óstudd hafði valið mér og yfirgaf ruglið... ég get ekki sagt að mér hafi tekist að umturnast á alveg einni nóttu... síðan þá hef ég unnið gott starf í mína þágu...en ég man nákvæmlega hvar og hvenær ég gafst upp... alveg eins ætla ég núna að muna hvar og hvenær ég gafst upp á eymdinni... héðan í frá hefur allt sinn GÓÐA tilgang...

Hendur mínar á ég eftir að gefa þúsund sinnum í viðbót... það er bara ég... ekki af því að það er auðveldara fyrir mig... heldur af því að ég er nógu sterk til að gera það... been there done that... ef ekki ég þá hver??? og ef ekki núna þá hvenær???

Það er enginn sem getur leikið mitt hlutverk betur en ég... og ég get ekki leikið neitt hlutverk eins vel og ég leik mitt... hér er ég um mig frá mér til mín, fullkomlega sátt við að vera ófullkomin... nákvæmlega sú sem ég vil vera... gerandi í mínu lífi, aldrei fórnalamb....

ahættumat...

2006-10-31T16:13:00.000Z

Eg er alveg missa mig i umhverfisahættum thessa dagana... og er alveg ad meika thad her a skrifstofu ganginum...

Thau sem ekki eiga kaffibolla her (eda muna aldrei eftir ad taka med ser a morgnanna) geta fengid ser kaffi i svona einnota pappamal... thad er ekki alveg ad henta mer... svo eg er buin ad vera ad nota sama pappa malid i ruma viku... en thad var byrjad ad leka adan thegar eg loksins let mig hafa thad ad henda thvi adan... tha hofust miklar røkrædur um hvort eiturefnin i pappamalinu hefdu ekki leystst upp i kaffid... og eg tok svona thrjoskusnuning eins og mer einni er lagid og sagdi "tha dey allavegana bara eg ur eitrun en ekki allur heimurinn"... eg stend sko med sjalfri mer og a mjøg erfitt med ad falla...hahahahahahahaha...

Verk min thessa dagana snuast um ad gera risk assessment fyrir ruslid mitt... thad er nefnilega allt fullt af baneitrudum efnum sem eg tharf ad sannfæra yfirvaldid ad eg se fær um ad vinna med...arsenic, cadmium,... en thetta er nu i ruslinu okkar svo thetta hlytur ad vera i okkar nanasta umhverfi...

eg fletti upp coffeini og fann ad er flokkad undir R22 i EU, eda HARMFUL WHEN SWALLOWED... it is suspected to be damageing to reproduction and genetic material...
If swallowed: Immediately rinse the mouth out and drink water or milk. Do not give liquids to the unconscious. Do not cause vomiting.

"o"abyrg???

2006-10-30T14:15:00.000Z

Seinustu dagar hafa verid ferlega fyndir... ekki beint normid fyrir mig... mestan part dagsins er eg gjørsamlega ad brotna undan alagi... a medan eg er borin um i prinsessustol restina af timanum... eg er thvi frekar ruglud i riminu eitthvad...

Eg drakk adeins of mikid a laugardagskvoldid og lagdi mig inna badi :) eg hafdi hvorki meira ne minna en 10 bjargvætti sem bjuggu um mig og sannfærdu mig um ad thad væri betra ad sofa ur ser i ruminu... eg var reglulega hrist, athugad med puls og andadratt og um tima voru tveir strakar uppi hja mer ad passa ad mer væri ekki kalt... eg endadi nu reyndar a ad gefast upp a umhyggjunni og læsti lidid uti... ekki vid mikin føgnud... eg get alveg tekid abyrgd a sjalfri mer... thvi fylgir bara ad bua a kollegii ad fara einu sinni svona all svakalega yfir strikid... strakarnir hringdu a 911 og fengu rad... en thad var TDC a ganginum og eg var eina stelpan... stundum gott ad vera eina stelpan, ef eg væri strakur væri eg sennilega eitt deginum i gær ad thrifa framan ur mer tuss!!!

Adan kom tølvugæjinn her a skrifstofuganginum minum... eg hafdi hringt til ad bidja um hjalp med nyju tølvuna... aleksandra sagdi ad eg væri ekki buin ad logga on en eg vissi ekki alveg hvad eg var ekki buin ad logga on a... tølvugæjinn sat svo her og utskyrdi fyrir mer hvernig tharf ad tviklikka til ad opna wordid og syndi mer hverng kona a ad velja save as til ad velja hvar a ad vista... frekar fyndid en eg vissi ekki alveg hvernig eg atti ad utskyra allan misskilninginn... en eg kann a tølvuna nuna :) loggud inna serverinn her i KT.

... lif mitt er i raun mjøg ironiskt thessa dagana... thad er svo audvelt ad segja ødrum hvad a ad gera... en thad er øskrad hreinlega a mig i simann til ad segja mer ad eg se alltof abyrg og um leid thvilik anægja med afengisdrykkjuframtak helgarinnar... thad er ekkert rett eda rangt einhvernvegin... og mer lidur eins og litlu barni sem fær misvisandi skilabod... eg skildi simann bara eftir heima i dag... stundum eru engar frettir godar frettir...

vöðvastæltur líkaminn...

2006-10-28T12:03:00.000Z

Það er komin upp smá misskilningur... en samnemendur (samstarfsfólk) mínir hafa bitið það í sig að ég sé alveg ógurlega dugleg að "go to the gym"... ég er því oftar en ekki beðin um að fá að vera samfó á æfingar í þeirri góðu trú að ég rífi fólk af stað með minni ógurlegu atorku... staðreyndin er bara allt önnur... ég er voða lítið bundin við æfingasalinn (nema ég er fjárhagslega bundin við hann með mánaðarlegaum afborgunum), en á það til að missa mig á hjólinu (nokkuð sem ég er að takast á við sko)... seinustu mánuði hef ég líka verið frekar orkulaus og var skipað af lækninum að slaka aðeins á...
Ég er nú samt orðin hress núna, held ég og vona ég!!!!!!! og kannski mál að standa upp frá skrifborðinu einstaka sinnum og svitna í lokuðum sal... hinir mega alveg halda að það sé ég sem er að rífa upp hreyfingagleðina... en ég veit sjálf að það eru hinir sem eru að rifa mig frá bókunum... en stundum langar fólki ekki að sjá hlutina eins og þeir raunverulega eru heldur sjá bara það sem það vill sjá... if that is what you need I dont care, I am just happy that it helps...

løg og regla a kampsax...

2006-10-27T13:49:00.000Z

I byrjun september var radist a strak fyrir utan kampsax barinn... sidan tha hafa hangid auglysingar fra løgreglunni thar sem bedid var um upplysingar um malid... og gerningsmønnum lyst...

Thessi likamsaras gerdist fyrir utan gluggan hja mer (vid rauda postkassan sem mer finnst vera allt sem segja tharf thegar eg er ad utskyra hvar eg a heima)... en eg svaf thetta samt sem adur af mer... vard ekki vør vid neitt...

I morgun var løggan a kampsax... thad var massa handtaka og hun gerdist a sidsamlegaum tima svo eg missti ekki af henni... madurinn i handjarnunum var svipadur thvi sem hafdi verid lyst eftir vegna likamsarasarinnar... eg geri thvi rad fyrri ad malid se leyst og allir geti sofid betur...

...eg læt nu ekki mikid raska minum svefni annars...

Nýja verkefnið mitt...

2006-10-25T10:00:00.000Z

...er hreinlega of spennandi... ég brosi hringinn allann daginn... get ekki sofnað vegna tilhlökkunar fyrir næsta dag... og vakna á undan vekjaraklukkunni því ég get ekki beðið að geta haldið áfram :)

Það er rosalega mikið af rusli í heiminum... og það væri ideal að geta brennt ruslið, jafnvel til orkuframleiðslu... en efnasamsetning rusl er flókin... erfitt að sjá fyrir hvað verður til við bruna á rusli... svo ég ætla að brenna rusl næstu mánuði og skoða ösku og afgas...
Það er næstum hægt að segja ða ég sé að fara yfir strikið í umhverfisvænni hugsun þessa dagana... en þetta er voða gaman, sérstaklega ef ég finn fólk sem nennir að rökræða um þessa hluti... en nú hef ég sem sagt fengið rusl frá flokkunarstöð hér í kaupmannahöfn... og ætla mér að brenna fimm flokka

SHOES
PVC (plast)
SHREDDER WASTE (veit ekki íslenskt orð, en þetta sem er innaná járninu í bílum)
WOOD
SALT
and mabey BATTERIES if not to dangerous

og svo til að toppa ætla ég að brenna heimilisúrgang (og það er rosalega vond lykt af honum)

Þetta er hreinlega of skemmtilegt... var að fá sample-in mín... tvö pör af skóm...

Flutt..

2006-10-24T12:05:00.000Z

þá er ég flutt... það eru 5 byggingar á milli nýju og gömlu skrifstofunnar... hér eru allir gömlu góðu vinirnir... stutt í kaffivélina og hann bjarne man alltaf eftir að hella uppá fyrir þá sem vinna fram eftir kvöldi... fótboltavöllurinn er fyrir utan gluggan hjá mér... en það hefur stytt mér ansi margar lærdómsstundirnar að hafa guðdómlega stráka í fótbolta þarna á vellinum...ég er glöð að vera komin að þessum glugga aftur...

nýja tilrauna set-upið er komið í gang... mun stærra í smíðum en það gamla... nú er ég með hjálm og verkfærabelti í stað þess að ganga um í hvítum slopp... skrúfa sundur og saman og hamra i þegar hlutirnir ganga ekki nógu hratt... þetta á mun betur við mig...

man ekki nýja vinnusímann... nýja e-mail adressan er eitthvað með stei... en ég er komin með póstkassa...

það er bara allt að gerast... en sólarhirngurinn frekar stuttur eitthvað þessa dagana... ég er orðin alveg ofurhress aftur, loksins!!! ég tek allt af skynsemi núna og ef ég gleymi mér hef ég eina aleksöndru hér... hún öskrar á eftir mér að klæða mig áður en ég hleyp út, tekur nesti fyrir mig líka og segir mér að fara heim ekki seinna en 22... ég á það til að æða bara af stað og taka afleiðingunum seinna... og ég man aldrei eftir nesti...
mér vantar tilfinnanlega butler... mann sem dregur frá á morgnanna og kippir af mér sænginni um leið og hann segir "góðan daginn, er búin að hella uppá kaffi og leggja fötin sem þú ætlar að vera í í dag á stólinn"... útbýr svo nesti fyrir daginn á meðan ég klára morgunverkin mín... á meðan ég er fjarri heimilinu tekur hann til, þvær þvott opnar póst, fer í bankann og borgar reikninga, verslar inn bara allt sem til fellur... og þegar ég kem heim er matur í ísskápnum sem ég get borðað áður en ég fer að sofa... ó já ef ég ætti butler

Ég er kona...

2006-10-22T14:53:00.000Z

...heitir eitt fyrsta lagið á Lalala sem er nýja platan hennar Hildi Völu. Svona er textinn:

Honum finnst ég vera flottust hér á jörð
Ef ég samsinni hans skoðun útí eitt
Og meiriháttar segir ekki neitt
Og æðislega sjarmerandi pía

Honum finnst ég vera frek og kröfuhörð
Ef ég bið hann blítt um virðingarvott
Og hann kváir hvað viltu stelpuskott
Og skilur naumast hvað ég er að segja

Hversvegna er hrútur betri en kind
Og er þá hjörtur merkari en hind
Við heygarðshornin heimskir sitja enn
Er líta á konur sem annars flokks menn

Honum finnst ég vera falleg gæf og góð
Ef ég jánka bara öllu yfirleitt
Algjört sjarmabúnt er segir ekki neitt
Og þúsund sinnum miklu betir en mamma hans

Honum finnst ég vera ósanngjörn og köld
Ef ég bið hann sætt um jöfnuð á við hann
Og hann hugsar upphátt og hún sem ekkert kann
Og steypir jafnan grunlaus yfir orð mín

Hversvegna er hrútur betri en kind
Og er þá hjörtur merkari en hind
Við heygarðshornin heimskir sitja enn
Er líta á konur sem annarsflokks menn

Skemmtilegur texti... ég er svo frek og kröfuhörð og auðvita ósanngjörn og köld...

Kvennskörungar...

2006-10-19T20:47:00.000Z

Spurning um binda svartan sorgarborða um handlegg... full ástæða til enda mjög sorglegt að launamunur kynjanna hafi ekkert breyst seinustu 10 ár... þjóðarsorg á íslandi...

Ég man eftir því þegar minn stórmerkilegi íslenski KVENNA arfur minn kom aftan að mér svo harkalega að mér brá svo að ég öskraði köldum en hljóðlátum hræðsluópum... stóð inní einhverri tilraunastofunni hér á DTU svæðinu... gjörsamlega í mínum eigin heimi að reyna að skilja af hverju vökvinn minn var allt í einu á föstu formi...
Inná tilraunastofuna labba tveir strákar og kynna sig... nota sömu tilraunastofu og því mikilvægt að tengja efnin á tilraunastofunni við fólk ef eitthvað kæmur uppá... skrítna danskan mín gaf til kynna að ég væri ekki "hreinræktuð" dönsk dama... "jeg kommer fra island"... í alvöru svara þeir í kór... og segja mér svo að þeir hafi heyrt svo margt um íslenskar konur... ég ranghvolfi augunum og segist ekki hafa tíma í að tala um “the mistery of iclandic women” enda upptekin af föstu formi vökvans míns... þeir verða báðir hissa og spyrja hvort ég sé ekki stolt af því að vera íslensk kona... ég horfi hneykslanlega á þá... og annar þeirra tekur andköf segir að það að eiga fyrsta kvennkyns forsetan í öllum heiminum sé nú stórmerkilegt... hinn minnist á áköf mótmæli sem bárust frá litla íslandi fyrir olympíuleikana í Aþenu... og svo höfðu þeir báðir lesið eitthvað um kvennskörunga í íslendingasögunum... og svo auðvita Björk... pínulítið land fullt af baráttukonum... ef jafn stórt hlutfall kvenna hér í danmörku notuðu bolmagn sitt væri staðan kannski önnur hér... (íslendingar meistarar i höfðatölu)
Allt í einu líður mér eins og ísdrottningu... svo köld eru mín kvennaráð að allt í kringum mig staðnar í eigin staðföstu hugmyndum um hvernig aðrir sjái mig og mitt land... þessi kuldi minn gæti útskýrt óskiljanlegt fast form vökva míns...
Ég lagði niður skjöldinn og sverðin og öll hin varnarvirkin og samþykkti að íslenskar konur væru stórmerkilegar... eftir smá snakk um íslenska kvennasögu sagðist ég þurfa að nota mitt íslenska baráttueðli til að reyna að ögra efninu í flöskunni til að fara á vökva form aftur... þeir spurðu hvað ég væri að gera... og um leið og ég byrjaði að ústkýra hvað ég var að sulla kom svarið sem mér vantaði fram á varirnar...

Það að vanmeta sjálfa sig eða aðra kemur alltaf aftan að konu... kemur eins og ískaldur gustur og frystir hluta alls systemsins... afkastagetan verður er svo miklu miklu minni þegar hluti systemsins situr óvirkur úti í kuldanum... það er komin tími til að allir taki sig saman og takist á við þetta sorgarástand... ekki sitja og bíða eftir að einhver annar komi og reddi málunum... ef ekki þú, þá hver?

Ísland hefur hafið hvalveiðar aftur... af hverju?...nú, af hverju ekki?
Ísland getur alveg eins útrýmt launamuni kynjana... af hverju?... nú, af hverju ekki? Höldum áfram að vera góð fyrirmynd...

Hvað eru málamiðlanir annað en umburðalyndi og tillitsemi???

2006-10-14T16:26:00.000Z

Umburðalyndasta fólk sem ég þekki eru singl-ingar... það að velja singl-ings lífið þýðir að þú þarft að sýna mikið umburðalyndi... að hlusta á einhvern par-ling telja upp fyrir þig stöðu stjarnanna, alheimslögmálin, lögmál ástarinnar, alla singl-ingana af hinu kyninu sem það þekkir og komast að þeirri niðurstöðu að það er sennilega einhver þarna úti fyrir ákkúrat þig AUMINGJANS singl-ingur... án þess að ranghvolfa augnum eða hreinlega æla þarfnast MIKILS umburðalyndis... reyna af öllum mætti að skipta um umræðuefni án þess að særa tilfinningar par-lingsins er svo oftar en ekki ómögulegt... það getur verið leiðigjart að ræða bara um vinnuna... og ef þú ætlar að fara að tala um félagslíf þitt þarftu að tala um stefnumót seinustu viku... skotmark næsta stefnumóts eða óþolandi aðdáendann... sem myndi bara leiða af sér óendanlega langa ræðu um að eitthvað af þessu kæruleysislegu hittingum gætu vel verið byrjunin á framtíð, nei lífi singl-ingsins... sem myndi algjörlega verða til þess að ælan sem rétt kíkti uppí háls fyrir umræðuskiptin myndi skjótast alla leið upp núna...

Eina leiðin er því að snúa umræðunum yfir á par-lings levelið og ræða um vandkvæði þess að þurfa að lifa lífi málamiðlanna... hlusta á hvað betri helmingurinn er æðislegur um leið og endalaus vandkvæði allra málamiðlanna eru talin upp... par-lingurinn ætlast að sjálfsögðu ekki til að sing-lingurinn skilji alveg... en hlakkar til þegar sing-lingurinn hefur fundið sinn betri helming og getur farið að ræða vandkvæði málamiðlanna... singl-ingurinn gerir náttúrulega ekkert annað en að kinka kolli af einskærri tillitsemi... því singl-ingurinn þarf að berjast við að öskra ekki “þú gætir gert svo miklu betur”... en ef singl-ingi yrðu á þau misstök að segja svoleiðis hluti við par-ling væri mannorð singl-ingsins ónýtt...

Mannorð par-lingsins liggur ekki undir skemmdum þó hann reyni að troða sýnum gildum yfir á singl-inginn... par-lingurinn hefur nefnilega lært um málamiðlanir... sýnir maka sínum svo mikið umburðalyndi að hann þarf ekki lengur að sýna öðrum umburðalyndi með því til dæmis að hlusta á viðhorf annara til lífsins... allra sýst að hlusta á “ranghugmyndir” singl-inga... án þess að vita eitt eða neitt hvað stendur að baki “ranghugmynda” singl-ingsins sem bjarga á þann daginn getur par-lingurinn ekki sýnt tillitsem... og prumpar útúr sér “það er sennilega einhver þarna úti fyrir þig”....
Á meðan situr singl-ingurinn og veit ekkert um málamiðlanir... sýnir par-lingnum umburðalyndi með því að hlusta á sögur af makanum... ræðir um málamiðlanirnar og reynir að upphefja þær málamiðlanir sem virðast sanngjarnar en um leið skapa umræður um fáránlegu málamiðlanirnar... í stað þess að segja “þú getur gert betur” sýnir singl-ingurinn tillitsemi með því að samþykja í huganum að það eru margar leiðir til að lifa lífinu... og treður ekki sýnum gildum yfir á par-linginn...

En við erum öll ólík, hvort sem við erum singl-ingar eða par-lingar... ég hef fengið að heyra að ég veit sko EKKERT um málamiðlanir... ég verð örugglega miklu skemmtilegri þegar ég er búin að læra um þær... þá verð ég orðin svo kurteis að ég má segja “þú getur gert svo miklu betur”... eða hvað? Á það nokkurn tíma eftir að koma mér við hverjum fólk deilir (EÐA DEILIR EKKI) lífi með?

Uppáhalds teiknimyndaseríu-persónan mín er hún NEMI... hér fylgir samtal milli NEMI og vinkonu hennar...

Vinkonan: “...men tim og jeg får det måske godt igen...”
NEMI: “ja, ja... og lorenzo lamas får snart en stor rolle”
Vinkonan: “men jeg mener: med tim er altså trygt! tænk hvis jeg fortryder, hvis jeg gør det forbi...”
NEMI: “tænk, hvis du kommer til at fortryde, hvis du IKKE gør det? – når du er 50 år og stadig i et dårligt forhold. Du skal turde at LEVE lidt, kvinde!”
Vinkonan: “men... i det lange løb...”
NEMI: “ i det lange løb er vi alle døde.”

hvor skal du hen????????????

2006-10-12T21:34:00.000Z

Hvor skal jeg hen... hummm?

jeg skal en eller anden sted

jeg ved ikke LIGE hvor hen jeg körer...

jeg sidder i et limbo mellem A og B

Midt mellem alle drømmene og destinationerne!!!

MYNDIR

2006-10-04T10:45:00.000Z

Loksins náði ég myndunum úr myndavélinni og í tölvuna... það er margt búið að vera að gerast... en hér kemur smá yfirlit...

Nýja fína ofur tæknivædda sjónvarpið mitt

Uppstilling af því þegar ég var að pumpa í hjólið hennar Rutar...

Rut fyrir framan dúkkuhúsið sem við fundum í einhverri hjólaferðinni...

ég að taka á móti gestum í dúkkuhúsinu

Fyrsta máltíðin í nýju íbúðinni þeirra Rutar og Rökkva...

Rökkvinn í rollespil búningnum...

ég í hnotskrun við verkefna-skrifin...

plastskór í hversdagsleikanum....

2006-10-03T00:58:00.000Z

Helgin var svo æðisleg!!! Þræddi flóamarkaði og kaffihús kaupmannahafnar... ég gerði rosalega góð kaup... sérstaklega í ljósi þess að ég á ENGAN pening... en ég keypti mér tvenna skó úr alveg eðal plasti, pils, kjól, HREINDÝRAPEYSU, aðra peysu, buxnapils, smátrefil og pils úr alvöru næloni, já og svona bundna peysu sem er hreinlega stendur á steinunn... og svo fékk ég líka nýja tölvutösku... þetta bara KOSTAÐI EKKI NEITT!!!
Markmið helgarinnar var þó að kaupa húsgögn í nýju íbúðina hennar Rutar... og ó man hvað ég er búin að láta hana kaupa flott dót... hahahahahahaha... við erum nú með svo líkan smekk að það þurfti ekki að pína hana mikið í að kaupa...

Á laugardaginn keypti hún rosalega flottan tekk stól sem við burðuðumst með í gegnum alla kaupmannahöfn... lest, strædó, labb, aftur strædó og svo út að borða... alltaf með stólinn á milli okkar... nýju tölvutöskurnar fullar af varningi og ljósakrónu og skammel í stólnum... vöktum enga smá athygli!!!!
Ég trítlaði um á öðru parinu af nýju plastskónum... háhælaðir dömuskór sem er ekki alveg það sem ég er vön að vera á... ég er einhvernvegin eðlilegri á gúmmístígvélunum... rut aftur á móti algjör skvísa og vön að vera á háhæluðum keypti sér gúmmístígvél og trammaði auðvita um á þeim... það var þó meira jafnvægi á stólnum þar sem ég var í háhæluðum en rut á gúmmístígvélum, hún er örlítið hærri en ég... en við vorum frekar fyndar... verst að ég gleymdi myndvélinni...

Á sunnudeginum vaknaði ég svo snemma og dressaði mig upp í nýju flóamarkaðsfötin tilbúin í the big thing á Ravnsborggade...en einu sinni á ári er útimarkaður á Ravnsborggade sem er THE flóamarkaðsgata í köben... ég gjörsamlega varð hluti af markaðnum í dressinu og þá sérstaklega í PLAST skónum... ég fittaði svo vel inn að það var einhver gamall kall sem elti mig um flóamarkaðin og tók myndir af fótunum á mér og pokunum sem ég hélt á... ef þið sjáið myndir af kunnulegum táslum á einhverri ljósmyndasýningu þá eru það mínar...
Rut keypt sér enn eina ljósakrónuna, sixties appelsínugula æðslega ljósakrónu sem gjörsamlega var búin til til að hafa hjá tekkstólnum... svo keypti hún allskonar smádrasl... og eldhúsborð... en eldhúsborðið er svaka hlunkur og ekki svo auðvelt að halda á því... við trúðum i svona 2 mín eftir að við vorum búnar að skrúfa lappirnar undan að það væri ekkert mál að taka það bara í lestina... en það tók ekki meira en svona þrjú skref að fatta að það bara gengi ekki... hefðum getað tekið boðið en ekki ALLT hitt... hóuðum þá í leigara... leigubílstjóranum leist ekki alveg á blikuna þegar við tróðum borðinu í skottið... og missti andlitið þegar við sögðumst þurfa að koma við og sækja “en lille dreng” á leiðinni... hvar átti hann eiginlega að vera i bílnum... Rökkvi var svo tilbúin þegar við komum með nokkrar töskur í viðbót... en okkur tókst að koma öllu og öllum fyrir í bílnum og brunuðum heim til R og R....
Ég var náttúrulega frekar æst að koma borðinu saman aftur og hófst strax handa... vá hvað ég held ég sé “uppáhalds” gesturinn hennar Rutar... það komu til hennar einhverjir aðrir gestir að sjá nýja dótið hennar... á meðan hamaðist ég við að skrúfa borðið saman aftur... komin úr plastskónum OG pilsinu... svo ég dundaði mér við að skrúfa á nælonsokkabuxum og hlýrabol... skemmtileg fyrstu kynni mín við nágranna hennar rutar... en ég fattaði náttúrulega ekki hversu heimilisleg ég var því mig vantaði svo að koma borðinu upp...
Það tók okkur svo LANGAN tíma að raða öllu dótinu inní stofuna... á tímabili var í alvöru verið að pæla í að fá bara innanhúsarkitekt í málið... en svo allt í einu passaði allt... og svona líka vel... tíminn leið þó alltof hratt og áður en ég vissi af var helgin búin og löngu komin tími á háttatíma... ég hljóp því af stað til að ná seinasta strædó heim... það vildi nú ekki betur til en svo að það byrjaði að rigna og ég bara á peysunni... í plast háhæluðu skónum... jæja en enginn er verri þó hann vökni...
Ferðin heim byrjaði svo á að ipodinn varð rafmagnslaus... mundi þá eftir aumingjans börnunum í afríku sem fá ekki einu sinni að borða svo ég hlaut að geta lifað af án tónlistar á leiðinni heim... nokkrum skrefum seinna datt botninn undan nýju fínu plastskónum... aumingjans börnin í afríku eiga nú ekki alltaf skó... svo ég hélt áfram á botnlausum skóm... þegar ég kom að strædóstoppinu kom strædó sem ég bara fór uppí... settist niður og fattaði svo allt í einu að ég var ALLS EKKI í réttum strædó... sem betur fer sagði bílstjórinn að endastöð væri lyngby station og þar stóð hjólið mitt svo þetta reddaðist... en strædóinn fór ansi margar krókaleiðir svo í stað þess að vera 15 min að lyngby var ég svona 45 min... hjólaði svo á tánum í rigningunni á peysunni heim... og var ekkert lítið fegin að komast undir sængina mína... þá um hánótt!!!

Svona eðalplastskó er náttúrlega ekkert mál að líma bara saman aftur... vantar þó að kaupa límið fyrst... en ætla ekkert að gera það fyrr en ég er búin að labba botninn undan hinum plastskónum sem ég keypti... það ætla ég að gera á næstu helgi...

Kíkti svo áðan í heimsókn til Rutar til að vera viss um að hún væri ekkert búin að breyta frá í gær... hahahahahhahaha... nei aðallega fór ég til að passa prins prinsanna, hann rökkva, á meðan móðirin fór á skipulagsfund fyrir eitthvað partý...
Ég er mikið búin að vera að reyna að sannfæra rökkva um ágæti efnafræðarinnar... og í kvöld tókst mér að sannfæra hann um að framtíðin væri í vísindunum... við höfum gert nokkrar tilraunir... en í kvöld var þemað eldur... kveiktum í nokkrum servéttum og rannsökuðum aðeins kertin... frekar skemmtilegt... það er best að taka servétturnar vel í sundur svo það komi almennilegur eldur... rökkva fannst þetta voða gaman og sagðist að sjálfsögðu ætla að læra efnafræði í framtíðinni... frágangurinn eftir kvöldmatinn dróst því aðeins á langinn og við aðstoðuðumst við að fela öll ummerki servétubrennanna og ganga frá eftir matinn... og þegar bara var eftir að sópa upp matinn sem datt á gólfið (mest eftir mig) sagði hann á fullkomnri dönsku “jeg vil ikke ryde mere op”... hann er alveg búin að fatta að ef honum tekst að segja mér eitthvað á dönsku þá gengur það eftir...
En það tekur á að gera tilraunir og skynsami ungi drengurinn nennti ekki að leika mikið meira við mig og fór að sofa... ég dundaði mér aðeins við undirbúning fyrir vinnuvikuna og stuttu seinna kom rut heim... ég var á hjóli í þetta sinn og lenti því ekki í neinum ævintýrum á leiðinni heim... ég kann þó að hjóla slysalaust, sjö níu þrettán!!!!

Ævintýri hversdagsleikans geta verið svo skemmtileg... það er nauðsynlegt að hafa markmið, hafa eitthvað til að hlakka til... horfa björtum augum á framtíðina... en það er samt mikilvægara að njóta augnabliksins og finnast hversdagsleikinn sem kona hefur valið sér skemmtilegur... gærdagurinn er farinn, morgundagurinn ókominn, dagurinn í dag er lífið...

Next step....

2006-09-26T12:32:00.000Z

Ég lét loksins verða af því að fara á fótboltaleik í Parken á laugardaginn... er búin að ætla að fara alveg síðan við Júlla bjuggum við hliðina á leikvellinum og heyrðum öskrin sem fylgdu leikjunum þaðan... en það var rosalega gaman, fór með prófessorum og kennurum í efnaverkfærðideildinni... og það var frekar gaman að sitja í öskrunum með ekki svo öskrandi menningarvitum...
Ég er svo að fara á fyrstu fótboltaæfinguna mína í kvöld... veit ekki mikið um liðið sem ég er að fara að æfa með... Laura reddaði þessu öllu... gott að hafa alvöru dansk-snakkandi manneskju til að sjá um formsatriðin... en þetta er að mér skilst danskt kvennalið... svo samhliða því að komast í gott form líkamlega ætla ég nú að koma mér í gott “skal vi snakke dansk” from... ætli ég verið ekki komin með fullkomin framburð á KOM NU!!! áður en ég veit af...
Dönsku sms-in mín vekja mikla kátínu... í óvissu minni um hvað ég ætti að taka með á æfinguna í kvöld sendi ég sms til Lauru... ætlaði að spyrja hvort ég ætti að koma í træning-fötunum... en tókst að útfæra sms-ið þannig að það var eins og ég væri að spyrja hvor ég mætti vera í fötum á æfingunni... Lauru fannst þetta frekar fyndið og sagðist rétt vona að við fengjum að vera í fötum... en sagði svo að ég þyrfti ekki að hafa allt á hreinu fyrir fyrstu æfinguna... bara mæta og fá fyrirmæli... það er óendalega gaman að tala svona vitlaust...

Ég tók annars allar tilraunagræjurnar mínar úr sambandi áðan... labworkinu er sem sagt formlega lokið... það er þungu fargi af mér létt... reportið er svo næstum tilbúið... en næstu daga verð ég innilokuð í herbergi mínu að reyna að fá allar skrítnu niðurstöður vinnu minnar til að meika eitthvað sence...

Á föstudagskvöldið ætla ég að spila félagsvist í jónshúsi... og markmiðið er að þar verði tekið fyrsta skrefið í að dæla út öllum vetnis pælingum to make room for another pælingum... samningur fyrir mastersverkefnið liggur á borðinu... bara eftir að ganga frá formsatriðum... en ég ætla ekki að fara að útskýra alveg strax útá hvað það gengur... það er hreinlega ekki pláss í heila mínum fyrir fleiri djúpar pælingar... en ég held mig við nýtt form á orkuframleiðslu en ætla að segja skilið við vetnið að svo stöddu...

Að lokum vil ég benda á þessa slóð... http://www.stopkvindehandel.nu .... ótrúlegt hvað það slær alltaf meira að heyra svona fréttir úr nánasta nágreni... auðvelt að telja sér trú um máttleysi þegar hlutirnir gerast einhversstaðar far far away... en þegar ógeðið er innan seilingar er ekki hægt að fela sig á bak við ósýnileg landamæri...

Að taka til í tölvunni..

2006-09-21T13:39:00.000Z

Ég veit ekki hvernig líf mitt myndi geta haldið áfram ef tölvan mín hætti einn daginn að virka...

Minnismiðar til sjálfra mín eru allir á tölvutæku formi... annað hvort sendi ég sjálfri mér e-mail eða vista skjal á desktopið... ég er með tvær e-mail addressur báðar fullar af minnismiðum... og desktopið er gjörsamelga troðið...

En nú hef ég tekið til í þessu... enda flestir þessir minnismiðar mikilvægar upplýsingar sem þurfa að komast inní verkefnið mitt... og það fara nú hverjar upplýsingarnar að verða síðastar að komast inní mitt elskulega verkefni...

Jæja en ég fór í leiðinni í gegnum öll þau e-mail sem ég hef af eihverjum ástæðum ekki eytt jafnóðum... og rakst á þetta:

Þetta ætti sennilega að vera límt á spegilinn á baðinu hjá mér þar sem
ég gæti lesið þetta á hverjum degi.

1. Það eru að minnsta kosti tvær manneskjur í þessum heimi sem þú myndir deyja fyrir.

2. Það eru að minnsta kosti 15 manns í þessum heimi sem elska þig á einhvern hátt.

3. Eina ástæðan fyrir því að einhver hati þig er, viðkomandi vill vera eins og þú.

4. Bros frá þér getur fært einhverjum hamingju, jafnvel þótt viðkomandi líki ekki við þig.

5. Á hverju kvöldi, hugsar EINHVER til þín áður en viðkomandi fer að sofa

6. Þú ert himinn og jörð hjá einhverjum.

7. Þú ert einstök og sérstök í þessum heimi

8. Einhver sem þú þekkir ekki, elskar þig.

9. Jafnvel þegar þú klúðrar málunum, verður eitthvað gott úr því.

10. Þegar þér finnst heimurinn hafa snúið í þig baki, líttu aftur á.

11. Mundu alltaf eftir hrósum sem þú færð. Gleymdu dónalegum hreitum.

Já og mundu………þegar lífið afhendir þér Sítrónu /Lime, biddu þá um
Tequila og salt!

Er að deyja úr forvitni að vita hver það er sem fellur undir punkt 8... en punktur 9 gleður mig þó mest!!!!!!

2006-09-19T22:44:00.000Z

Þegar lífið er þannig að það viðrist ekki vera hægt að gera neitt annað en grenja stend ég mig oft að því að hlæja mig máttlausa... kannski ekki akkúrat í núinu en þegar ég hef náð að taka mér stöðu og horfa á líf mitt af eins miklu hlutleysi og hægt er, er ekki annað hægt en að hlæja... hlátur er nú einu sinni besta meðalið OG lengir lífið...

Seinustu dagar hafa verið kómískir á margan hátt... ég held að ég sé bara svo rosalega utan við mig þessa dagana... hugurinn gjörsamlega bundin vinnunni... svo hversdagslegir hlutir verða mér einhvernvegin ofviða... svo ég ráfa um í líki gamanmyndapersónu... í gamanmynd þar sem það er ekki rúm til að anda sökum of mikis hláturs...
Í þessari ágætu gamanmynd sem líf mitt er, má finna allt sem gerir hollywood myndirnar svo óttarlega fyrirsjáanlegar... en sem aðalleikonan sé ég bara alls ekki fyrir öll vandræðalegu augnablikin... þau koma alltaf eins og blaut tuska í andlitið á mér og ég stend rauðglóandi og reyni að vera eins eðlileg og hægt er... en hvernig er hægt að vera eðlileg með tuskufar í andlitinu???

Ég ræð ekkert við hvað ég svitna... svona í alvöru á ekki að vera komið haust hér í Lyngby???... minn íslenski líkami er allavegana ekkert að botna í þessum endalausa hita svo það lekur af mér svitinn daginn út og daginn inn... ofaná allt þarf ég svo að vera í slopp inná tilraunastofu... og inná tilraunastofu er ég allan daginn... mér langar helst að vera bara nakin undir þessum blessaða slopp... en hann er hvítur og það boðar sko ekki gott í öllum svitaköstunum... ég brá þá á það ráð að vera bara á hlýrabol undir... en á leiðinni á tilraunastofuna er ég venjulega í skyrtu yfir, svona til að vera fljót úr og í... í gærmorgun var ég svo pínu sein... svona eins og venjulega... og gleymdi að fara úr skyrtunni og smelli yfir mig sloppnum... er svo að hamast við að setja upp SEINASTA setup-ið... en veit náttúrulega ekki hvar neitt er og tuða í mínum elskulega aðstoðamann að hjálpa mér aðeins... hann kemur náttúrulega strax (held hann sé orðin hræddur við mig)... og byrjar að týna til dótið... um leið kemur einhver nýr strákur... aðstoðarmaðurinn segir mér þá að þessi nýji sé að fara að gera svipað og ég er búin að vera að gera... en þar sem hann sé sjálfur að fara á ráðstefnu þá þurfi ég að útskýra fyrir þeim nýja hvað eigi að gera því það er nú enginn nema við tvö sem vitum eitthvað um málið... ég fæ allt í einu smá stresskast yfir að eiga allt í einu að vera einhver sérfræðingur í því sem ég er rétt að reyna að skilja sjálf... lít upp frá hamaganginum og sé að nýji strákurinn er bara einhver pjakkur... hætti við að vera stressuð en fatta um leið að ég er að kafna úr hita... pjakkurinn kynnir sig og réttir út hendina... og þá kemur næsta skref sem ég hreinlega skil ekki... ég fatta að ég er enn í skyrtunni og er að kafna úr hita... svo ég ákvað að rífa mig úr sloppnum og skyrtunni í þvílíkum æsingi... bæði sloppurinn og skyrtan eru með smellum svo tilþrifin voru rosaleg... sloppurinn snýr allur öfugt eftir æðiskastið svo ég næ ekki að klæða mig í hann aftur... ÞÁ loksins rétti ég út hendina og segi: “hæ ég heiti steinunn, er að kafna úr hita, kem sko frá íslandi”... það var frekar mikil þögn meðan ég dundaði mér við að snúa sloppnum við og koma mér í hann aftur... aðstoðamaðurinn brýtur svo þögnina með því að segja “ég þarf allavegana ekki að hafa áhyggjur af því að vera á röngum stað á röngum tíma meðan ég er á ráðstefnunni”... en ég sendi honum e-mail í seinustu viku til að biðjast afsökunar á æðisköstum mínum uppá síðkastið... e-mailið snérist um útskýringar á uppreisn minni gegn öllum misskilningum í lífi mínu og ég væri hreinlega bara vön að rökræða málefni... og endaði einmitt með að biðja hann að taka mig ekki of alvarlega ef ég samþykkti ekki alltaf strax það sem hann segði... hann væri bara á röngum stað á röngum tíma... þessi ísbrjótur hans gerði því vandræðalegt augnablik ennþá vandræðalegra...

Sat á bar á laugardagskvöldið, svona eins og venjulega... það fékk einhver strákur rosalega munnræpu á mig... svo mikla að ég komst ekki að... og heyrði ekkert hvað hann var að tuða...svo spyr hann allt í einu hvort ég sé greenpeace gella með þvílíkum hneykslunarsvip... ég hristi hausinn... og hann öskrar “ertu þá kill the whales, kill the whales!!!” og ég ákvað að vera fyndin og svar “nei nei meira svona eat the whales, eat the whales!!!”... við það stendur strákurinn upp og öskrar “skammastu þín!!!” svo hátt að allir heyra og labbar út... ég fer náttúrlega bara að hlæja... og fólkið við hliðina á mér fer að spyrja um málið... það kemur svo í ljós að þau voru öll færeyingar... og fannst þetta rosa fyndið... svo ég náttúrulega segist tala færeysku... þau byrja þá að tala á fullu og tala og tala og tala... taka svo eftir að ég svara ekki svo einhver spyr hvort ég tali í alvöru færeysku... já segi ég, ég tala sko alveg færeysku, en ég skil hana alls ekki... og þau misstu sig úr hlátri... ég hló náttúrulega bara líka og finn þá ylfu pikka í mig... því í sætið sem losnaði þegar kill the whales gæjinn fór settist maður í skrúðklæðum þeirrar trúar sem engin skrifar á netið... “mega þeir vera á bar spyr ylfa”... en ég ákvað SEM BETUR FER að spyrja gæjann ekkert um það... kvöldið endaði svo með þeirri fyndnustu leigubílaferð sem ég hef nokkurntíman farið í ... og hef ég nú farið í þær ansi margar, það er skrítnar leigubílaferðir... en þessi leigubílstjóri ákvað að fara í fýlu útí mig fyrir að hafa villst af leið og rataði ekki til lyngby... skammaði mig svo fyrir að vera of full til að rata heim til mín... lét ylfu þó alveg vera... kannski það hafi verið vegna þess að ég þurfti endilega að segja honum að hann var að beygja vitlaust þegar hann tók vinstri beygju útí rassgat... svo mikið útí rassgat að ég hafði ekki hugmynd um hvert hann tók stefnuna... við komumst þó báðar heim, fyrst ylfa... en þar sem ég gat auðveldlega vísað leiðina frá yflu og til mín ákvað leigubílstjórinn að biðjast afsökunar á stælunum áður...

Það er þó ekki þannig að líf mitt sé svo auðvelt þessa dagana að það eina sem ég gæti grenjað yfir eru vandræðaleg augnablik... ég græt til dæmis stundum yfir hörmulegum stríðsfréttum ef illa liggur á mér... ég horfi bara ekkert á fréttir þessa dagana...
Það tekur annars á að verða fullorðin... og ég er svo að reyna... skiladagarnir nágast hraðar og hraðar eftir því sem kona eldist... leigusamningar þurfa að standast....reikningarnir streyma inn en alls ekki peningarnir til að borga þá... strákarnir virðast líka pompa upp í tíma og ótíma með öllum þeim flækjum sem þeim fylgja... ég er ekki að fara til spánar, en ítalía er inní myndinni, en ég verð að fara að komast til íslands... og svo eru það allar ákvaðanirnar sem þarf að taka...
Jæja, en það er nú þannig að ég vinn best undir álagi... svo þetta rugl mitt hlýtur að boða gott... ætli það sé ekki vegna álags sem ég hef ekki orku í að koma mér frá skrítnu aðstæðunum... það er alltaf ALLT EÐA EKKERT... vá hvað það er ALLT núna!!!!!!!!!!! Þá þýðir ekkert annað en að njóta bara og hlæja ef ekki er hægt að takast á við hlutina á vitsmunalegan hátt :)

2006-09-10T21:24:00.000Z

Ég fór í hjólatúr í dag... yndislegan heilsdags hjólatúr!!! Týndist of fannst... en eyddi ansi miklum tíma í að rökræða við Rut hver væri nú hin rétta leið... hún meira svona “spyrjum einhvern”... en ég “við hljótum að geta fundið út á kortinu hvert skal haldið”... við eigum það til að vera eins og verstu hjón!!! en þetta leiddi af sér ótrúlegustu ævintýri... fundum æðslegt dúkkuhús í miðjum skóginum og ég var Mjallhvít í smá tíma... spurðumst fyrir í einhverjum róðraklúbb um æfingar... rákumst á eitthvað undursamlegt stiga-skúlptúr við Lyngby sö... já og margt fleira...

Upphafið á ferðinni var þó vandræðalegast... eins og ykkur kæru vinir er nú kannski kunnugt þá er ég frekar óþolinmóð og get orðið pínu uppstök ef hlutirnir ganga ekki upp einn tveir og tíu... ég þurfti að laga hjólið mitt (lét loksins verða af því)... og bagslaðist eitthvað við að skrúfa og rétta en átti ekki nógu mikið af verkfærum svo ég endaði á að spreyja bara WD-40 á allt heila klabbið og hjólaði af stað... þá var náttúrulega hálf loftlaust í dekkjunum svo við urðum að koma við á bensínstöðinni og fylla í dekkin... mitt hjól er með bílaventlum svo ég átti auðvelt með að nota pumpuna á bensínstöðinni... en þá ákvað Rut að pumpa aðeins í sín.......................... það gekk ekki... hún var þó með einhverja forláta pumpu sem hafði fylgt hjólinu... pínulítill anskoti... sem einhvernvegin var ekki að gera sig... svo Steinunn tók sér stöðu... og við erum að tala um að Steinunn tók sér stöðu... sat einhvernvegin svona eins og ég væri að fara að pissa með hjólið beint fyrir framan mig og rassin útá götu... en það vill svo skemmtilega til að við bensínstöðina eru umferðaljós svo rassinn á mér beinist að kyrrstæðum bílum, svo farþegarnir gátu fylgst mjög vel með hvað var að gerast... og svo hófst pumpunin... ég hamaðist og hamaðist við að pumpa... Rut stóð og fylgdist með látunum og einhver eldri maður hafði slegist í hópinn og horfði dáleiddur á aðfarirnar... ég heyri svo einhver öskur fyrir aftan mig en pæli ekkert í þeim... heyri í Rut án þess þó að heyra “gvuð þeir eru að snúa við til að sjá þig betur”... og svo örlitlu seinna “ég held þeir séu að koma hingað”.... uppúr þessu gefst ég upp á pumpinu og stend upp... heyri einhver öskur við hliðina á mér og Rut öskrar um leið “MÚNAÐU Á ÞÁ STEINUNN...MÚNAÐU!!!!!!!!” ég veit ekki alveg hvað er að gerast og lít til hliðar... þá er á umferðaljósunum svona fótboltamömmu-bíl fullur af þrítugum strákum... þeir voru búnir að opna rennihurðina og hanga einhvernvegin allir í sætunum og hreyfa sig frekar dónalega... ég verð eitthvað hálf miður mín og spyr hvað sé eiginlega í gangi... rut svarar “þeir eru að herma eftir þér”... og þá fyrst áttaði ég mig á hversu dónaleg þessi pumpustaða mín hafði verið... ég vissi ekki alveg hvað ég átti að gera svo ég veifaði bara...
Gamlinginn kom nú og vildi endilega hjálpa... alveg dáleiddur greyið... í öllum æsingnum tók hann ventilinn alveg af hjólinu hennar Rutar svo smá loftlaust dekkið var nú ALVEG loftlaust... eftir einhverjar umræður um hvernig væri hægt að redda þessu mundum við gamlinginn allt í einu eftir honum Grandjean sem skilur alltaf hjólapumpuna eftir fyrir utan hjólabúðina sína eftir lokun... og þangað er nú ekki svo langt að labba frá bensínstöðinni... svo við Rut trítluðum af stað... það vildi nú ekki betur til en svo að gamlingin elti okkur... og ég get ekki sagt ykkur hvað ég var fegin þegar dekkin voru orðin full og við gátum brunað útí buskann...

Ég er náttúrulega snillingur í að koma mér í vandræðarlegar aðstæður... stundum vildi ég að ég gæti vanið mig af að vera svona rosalega mikil trunta... but I am just a girl standing in front of the world asking it to accept me for who I am… og svo tekst mér að vera svona líka sexy í öllum truntuskapnum... hahahahahhahahaha

En hvor haldið þið að geti pissað lengra strákur eða stelpa... jú auðvita stelpan... því NO HANDS NO HANDS!!!!